Bu aralar ben..!

Yine uzun zamandır yoktum değil mi ? Valla benim bir suçum yok , evde internet yoktu (daha bu hafta salı günü bağlandı) bir ara iş yerinde blog sayfasına erişim sağladım lakin sevincim kısa sürdü , bir gün geldim baktım ki yine iş yerinden erişim sağlayamıyorum :( IT, bilgi işlem gibi yerlerde tanıdığın olacak ki senin internetini bir üst seviyeye çıkarsın , kimseye de söylemesin değil mi ya ? Ben zaten kimseyi tanımıyorum benim bilgi işlemden tanıdığım arkadaşım ise e-ticaret'te o da benim işime yaramıyor maalesef :)
Blog yazmayı da özlüyorum , zaten çalışmaya başladığımdan beri pek içli dışlı olamıyorum blog'la , bir de iş yeri blog'a girmemi engelleyince , iyicene uzak kalıyorum. Evde internet olsa bile işlerden güçlerden pek yazacak durumda olamıyorum anca arada sırada böyle vakit bulduğumda yazabiliyorum..

Ahh ahh çalışan bayan olmak zor , hem çalışan bayan olup hem çocuğunun olması iki katı daha zor (ki daha ortada çocuk olmamasına rağmen bunu söyleyebiliyorum) valla imreniyorum onlara. Bekarken evli olanlara imrenirdim hem iş hem ev nasıl bir arada gidiyor derdim , şimdi aynı durumdayım fakat bu sefer çocuk olayını düşünüyorum hem iş hem ev hem çocuk , bence boşuna dememişler " Cennet Annelerin ayakları altındadır" diye. Gerçekten Annelik zor bir görev bir de özellikle çalışıyorsan. 

Ben ne yazacaktım konu nereye geldi ☺
Bu aralar bitmeyen doğum günü yapmışlar.

28 Ocak Pazar günü Serhat’ın dayısının ikizleri Elif ve Ela’nın doğum günü partisindeydik. Giderken LCW’dan iki tane bu şirin ponponlu şapkadan aldık , kızlarımız biraz kokoş da ☺



4 yaşına girdiler . Gülay yenge yine döktürmüştü. Çok güzel yemekler hazırlamış ve çocuklar için çok tatlı şeyler hazırlatmış. Patlamış mısır, şeker, balon ..

Çoluk çocuk vardı hep. Daha bir kaç aylık bebek mi dersiniz , 2 yaşında küçük tatlış kızlar mı dersiniz onları görünce çocuk hayallerim bir fazla artıyor.Orada bir bayan bana “kaç yıllık evlisin , çocuk falan var mı “ diye soru sordu.Bende “biraz daha zamanı var çalışıyorum “ dedim kadın da “ boşver çalıyorsun diye yapmamazlık yapma yaşın geçiyor olmaz sonra “ dedi. Bende bir an düşündüm tamam 2 yıl olacak evleneli , evet yaş da 28 okey , ama kadın anladığım kadarıyla “kariyer yapma uğruna çocuk istemediğimi” düşündü.Ben sonradan fark ettim bu durumu ☺

Çocuk elbet olacak yalnız öncelikle çalışmam lazım , kariyer falan değil , çalışmam gerekiyor , eşim hala bir iş bulamadı , yani benimkisi ihtiyaçtan çalışmak , kariyerden değil . Santral’de ne kariyer yapabilirim ki ☺

Zaten şu an gelecekle ilgili planım (ki Allah izin verirse) çocuk olana kadar çalışmak sonrasını zaman gösterecek ben diyemem , çocuk olduktan sonra kesin çalışırım veya çalışmam diye, çalışırsam karşıya gidip gelmek zor olacak , çocuğa kim bakacak ? Biz de ki en büyük dert bu biliyor musunuz daha ortada çocuk yokken , çocuğa kimin bakacağı dert oldu. Annem ben bakarım diyor , ama her gün her gün gidip gelemez ve bende de kalmaz biliyorum dedi de kalmam diye , bu durumda anneme yakın oturmak lazım ama bu eve zaten yeni taşındık ve Serhat'ın işi nerede nasıl olacak , pek Ümraniye'den ayrılmaya da niyetli değil. Kayınvalidem daha biz evlenmeden başladı ben çocuk bakamam , ben çocuk bakmam diye :) en son Serhat'ın yanında da söyledi de içim rahatladı hep benim yanımda söylerdi veya misafirliğe gittiğimiz de , konu komşusunun yanında ama Serhat'ın yanında da söyleyince cidden içime su serpildi yanlış anlaşılmasın benim kayınvalidemle bir problemim yok ama bana ve tanıdık tanımadık kim varsa onların yanında” ben bakmam” diyordu sanki ben ona sen bakacaksın demişim de onun ayağını yapıyor , ki ben hiçbir zaman kayınvalideme baktırmayı bile düşünmedim çocuğumu.Ee bu durumda sizce benim bakmam daha mantıklı değil mi?

Kreşe versem sabahın 6’sında hangi kreşe vereceğim çocuğu , hani çalıştığım yere yakın bir kreşe versem her gün benimle birlikte karşıya mı gidip gelecek.Alacağım para kreşe gittikten sonra ne anlamı var o çocuğa da o kadar eziyet çektirmenin.Diyorum ya planım çocuk olana kadar sonrasında ya Anneme yakın taşınacağım , ya da çocuğuma ben bakacağım en azından şöyle 3 yaşına gelene kadar sonrasında bana yakın en azından Anadolu yakasında bir iş bulup sabah kreşe beraber gidip akşam onu alıp eve döneceğim . Şimdiden 4-5 sene sonrasını düşünüyorum . Bu yüzden çocuğum orada burada sürüneceğine en azından ben bakarım büyütürüm daha mantıklı. Tabii ki herşeyi gören bilen Allah , ben ne kadar plan yaparsam yapayım kaderim böyle değilse bu böyle olmayacak zaten . Ama Allah böyle bir durumda gönlüme göre versin diyorum. Serhat güzel bir iş bulursa zaten çalışmamı bile istemez onun alacağı maaş çok önemli . Bakalım kısmetiyle gelir derler , bakmayın böyle konuştuğuma daha ortada bir şey yok :)

 Normalde Annem’in doğum günü 4 şubat fakat biz 3 Şubat Cumartesi yaptık. Aslında bu doğum günü Annem için de yeni bir başlangıç olacak çünkü emekli oluyor ☺Pazartesi başvurusunu da yaptı. Aslında çok daha önceden emekli oluyordu ama maalesef yaş vurduğu için bir 7 sene bekledi. Hayırlısı olsun sonunda kavuşuyor emekliliğine ☺Hoş hala çalışmaya devam edecek ama en azından yıllarca çalışmanın vermiş olduğu emeğinin karşılığını alacak.. Darısı tüm bekleyenlerin başına.

 

29 Ocak Pazartesi günü , ofise geldim bir baktım ki masam da Zeytinyağ var. Bizim şirket sahibinin kendi adası varmış , oradan gelmiş , bütün şirkete dağıtmışlar. Benim şansıma olmuş çünkü burada uzun uzun yıllar çalışmış insanlar var daha yeni böyle bir şey görmüşler ☺Hoş benim pek zeytinyağ ile aram yok ama salatalara kullanıyorum. Hatta ilk yaptığım salataya biraz fazla mı ne koymuşum bir keskin geldi , anlatamam , hararet bastı beni. Ee alışık değilim , şimdi daha az atıyorum ama tadı nefis geçen gün zeytinin içine de koydum. Hani gerçekten has zeytinyağ budur diyorum ☺

Saygılar..

Erken ve Geç gelen Doğum Günü kutlaması..!

16 Ekim doğum günümdü , eşim ayağını burktuğu için size planım olmadığını iletmiştim.

Siz hayatınız da hiç çikolatadan pasta üflediniz mi ? ☺

7 Ekim'de Anneanneme gitmiştik orada toplanmıştık , bir baktım Ekrem ve Emre elinde bunlarla geliyor biz hepimiz şokta bir yandan da gülüyorduk. Elif teyzemin doğum günüde 15 Ekim. Bizi masaya çağırdılar kocaman mumu üflettiler. Çıldırıyordum resmen ☺

Fatma yengem pasta almak için pastaneye gitmiş ( bilindik bir marka bu arada ), hiç ilgilenmemişler , onlar da çıkmış kahve dünyasından çikolata almışlar. Eee bizimkiler de pasta beklemişler pasta yerine çikolatalar gelince Annem'de bu şekilde bir çözüm bulmuş ne güldüm ya ☺

Tabii kendi doğum günümün olduğu gün Serhat'ın ayağında ki sıkıntıdan dolayı dışarı çıkamayacağımızı billiyordum ama en kötü bir pasta söyler , gelir , baş başa yeriz diye düşündüm ama öyle bir şey olmadı olmadığı gibi ertesi gün Serhat'ın dayısının eşi geldi bana temizlik yapmaya kadından Allah razı olsun ben çağırmadan , ikiz 3.5 yaşında ki çocuklarıyla geldi onun yaptığını kayınvalidem bile yapmadı oysa ki aramız da 5 dakika var ve o gün de Beşiktaş'ın maçı var diye Serhat , Anne ve babasını çağırmıştı onlara da o gün misafir gelmiş bize gelemedikleri gibi biz de kös kös oturup maçı izlemek zorunda kaldık.

Bu arada ben bozuk atıyorum yani derdim dışarı çıkmak değil o ayakla bencillik olurdu lakin insan bir pastaneyi arar eve pasta getirttirir diye düşünüyorum.

18 Ekim'de " Bahadır'lar gelecekmiş geçmiş olsun ziyaretine" dedi bende normal giyindim evde nasıl rahat edeceksem bir sadece gözlerime eyeliner çektim onu da her zaman çekiyorum zaten.

 İşte akşam saat 22:00 oldu kapı çaldı baktım bu şekilde bir manzara ben şok oldum tabi.

Yeter , apartmanın içinde pastayı ve mum yakma işini ayarlamaya çalıştığı için,bu yazıyı düşürmüş,biraz ismim kaymış☺

Aslında Serhat'ın daha önceden doğum günüm için planı varmış ama ayağı bu şekilde olunca o da hemen Bahadır'la iletişime geçmiş eşiyle birlikte 16 Ekim günü bize gelmelerini istemiş.Tabii onlara da o gün misafir gelince Bahadır'da demiş ki " Ertesi gün (17 ekim) yapalım " Serhat da "Annemler gelecek"demiş o yüzden iki gün ertelenmiş. 

Olsun ertelenmesine rağmen güzel bir doğum günü yaşadım diyebilirim. Bencil ve anlayışsız bir insan olsam gam yemicem ama değilim ki o kadar vicdanlıyım ki bazen "Allah'ım beni neden bu kadar vicdanlı yarattın" diyorum bana geçip Serhat" hayatım böyle böyle bir durum var görüyorsun ayağım düzelsin en kısa sürede telafi ederim " dese gam yemicektim ama hiçbir şey de söylemiyor ee bende haksız sayılmam sonuçta Ümraniye'nin göbeğinde oturuyordum iki üst sokağım Çarşı. Bir sürü pastane , kafe , kılık kıyafet satan çok yer var. Yani söylemek istediğim teknoloji çok gelişti , internetten bakıp bir alo desen zaten her şey kapında bitiyor bir alo değil pasta söyleyebilirdi diye ben hep bozuk attım .

 Öyle böyle yaş oldu 28 daha ortada çocukta yok zaman da geçiyor , işte bulamıyorum çocuktan dolayı , 1.5 senelik evliyim diye sürekli "çocuk " muhabbetleri yapmalarından çok sıkıldım diyebilirim.Artık ya çocuk yapcam ya da çocuğum olmuyor dicem o aşamalara geldim. Serhat'ın da iş durumları sıkıntılı her an birilerini işten çıkartıp gönderiyorlar yoksa o da istiyor çocuk ama işe güvenmiyor bilmiyorum bakalım yeni yaş ne güzelliklerle gelecek ☺Hayırlısı..

Bir sonra ki postta doğum günü kombinini yazayım bari ☺

Saygılar..

Bugün benim doğum günüm..!

Bugün benim doğum günüm ☺

Görseli google'dan buldum ☺

Pastanın üzerinde de gördüğünüz gibi 28 yaşına bastım artık. Eyvah 30'a ne kaldı ki değil mi ya ?

Neyse ki pek yaşımı gösterdiğim söylenemez, yeni tanıştığım bir çok kişi beni 25 yaşında veya daha küçük zannediyor minyon tipli olmanın bir avantajı sanırım, Anne tarafı hep böyle kimse yaşını göstermiyor. Annem'i  arkadaşım sananlar bile oluyordu..

Bugün iş görüşmesine bile gittim sabahtan biliyor musunuz ? Olumlu geçti , bakalım. Yeni yaşın getirdiği bir güzellik olacak mı bekliyorum kader böyleymiş diyorum.

Gelelim bugüne dair planıma ? Yok evet yok niye diye soracaksanız eşim cuma akşamı ayağını burktu ve 10 gün üzerine basmaması gerekiyor ! İşin ilginci  geçen sene bu zamanlar da motosikletle ufak çaplı da olsa bir kaza yapmıştı (  eşimin suçu yok , yolu bilmeyen bir POLİS'in , arabayı önüne kırması sonucunda kaza gerçekleşmiş oldu bir de ne oldu dersiniz , adam inmiş kendi arabasına bakmış Serhat'ın yanına bile gelmemiş bir şeyin var mı diye neyse çok girmek istemiyorum bu konuya ) geçen sene de plan yapamamıştık , bu sene de yapamıyoruz hani Ekim ayı bilmem ne ayı derler ya terbiyem müsaade etmiyor aynı o durumdayız isyan etmek istiyorum ama yapamıyorum Allah'ıma bin şükür olsun diyorum en azından sağlıklıyım , Serhat'ta da önemli bir şey yok şükür ne diyelim ..

İşte böyle ,Allah nasip ederse o günleri görürsek seneye doğum günümden önce ne olacak merak ediyorum ☺

Saygılar..

Sarı Kuzum Emre'nin Doğum günü

Sarı kuzum Emre ailemizin en küçük üyesi :) 23 Nisan'da tam 8 yaşına girdi.Bu çocuklar ne ara bu kadar büyüdüler anlamadım ki :)

Bazı nedenlerden dolayı aynı hafta içerisinde doğumgününü kutlayamadık. Teyzem, 2 Mayıs Cumartesi günü yapacağını söyledi.

Cumartesi günü öncesinde Sevgilimle görüştük. Daha sonrasında Annemle buluştuk ve Anneannemlere gittik. Eve gittiğimde tüm süsler hazırlanmıştı. Yengemler ve dayımları beklemeye başladık.

Bu süre içerisinde Sarı Kuzu'nun fotoğraflarını çekmeye başladım. Şu elinde ki " konuşma balonunu" bir türlü istediğimiz şekilde tutamıyordu. Ya yanağına değdiriyor , ya tersini tutuyor en sonunda oda gülme krizine tutuldu daha da fazla zorlamayalım dedik ortaya bu fotoğraf çıktı :) Yerim yanaklarını senin ya..

Benim için gerçekten çok değerli , gerçi bütün kuzenlerim benim için çok değerliler ama Emre en küçük olduğu için ve o doğduğunda ben tam bir genç kız olduğumdan neyin ne olduğunu bildiğimden , küçükken sapsarı ve tombik bişey olmasından , kendini sevdirmesini bilmesinden dolayı biraz daha farklı oldu benim için . Abileri ablaları görmeniz lazımdı küçükken. Altın sarısı saçlar , yanaklar tombik tombik dayanamıyor ısırıyordum zaten.. Bir de Teyzem , Serdar Ortaç hayranı olduğundan hep onun şarkılarını dinlerdi Emre o kadar alışmıştı ki 3 yaşındayken falan Serdar Ortaç'ın çoğu şarkısını söyleyebiliyordu.Çocuk , Anne, Baba, Dede dedikten sonra Serdar demeyi öğrendi =D videoları var. " serday serday" diyor. 

Misafirlerimiz geldi direkt pasta üfletelim sonrasında yemek yer pastayı da üzerine yeriz dedik. Pastasını görüyorsunuz BEŞİKTAŞ 'lı :) Afferin kuzuma benim ..

Yemek menümüzde ; Kısır , Gül böreği , Mercimek köftesi , Poğaça, Hamur Kızartması (yengem getirmişti) , tatlı , tuzlu kurabiyeler :) "Eeee makarna salatası yok " dedim. Teyzem " bu sefer mercimek köftesi yaptım yerine " dedi :) Makarna salatasının yerini tutar mı ki ya ?

Dilek tut deyince Emre'ciğim direkt olarak dua etmeye başladı. Çocuk işte :) Umarım bütün dilekleri kabul olur..Çaktırmadan da " benim yerime de dilek tut bol keseden paralar gelsin " diyorum."Kendi doğumgünün de tutarsın " diyor. Yavrum , evladım ben artık koca kazık oldum sen daha meleksin sen benim yerime dilek dilersen en azından tutma olasılığı daha yüksek :) Herşeyin hayırlısı.. Allah en iyisini bilir..

Pastamız üflendi , kesildi. Çocuklar yemeğe başlamadan fotoğraflayım bari diyerekten herkesi sıraya dizdim..

Elif Teyzeciğim ve Ailesi (sanki düğün davetiyesi yazıyorum :))

Anneanneciğim..

Emine Teyzeciğim..

Annem ve ben :) 

Dayımlar o sırada başka yerde olduklarından onları çekemedim. Çocukları da bekletmek istemedim :) Bende acıkmıştım. Zaten fotoğraf çektikten sonra yemek faslına direkt atladım..

İyi ki doğdun Sarı Kuzum

Saygılar..