Çocukluk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Çocukluk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

8 Şubat 2017 Çarşamba

Geçmişe dair özlemlerim..!

Televizyonda bir şey izlerken veya sokakta yürürken v.s. size geçmişinize dair bir şeyler hatırlatan şeylere denk gelip " hey gidi günler hey " deyip bir çektiğiniz hiç oluyor mu ?

Mesela ben en çok çocukluğu özlüyorum çocukluğumun geçtiği Suadiye'yi..Mahallenin elebaşı olarak ilan edilmiştim , inanılmaz yaramaz bir çocuktum boşuna üç kez kol kırmadık☺Anneme de bu yaramazlığım yüzünden komşular çok söylenirdi. Bende boş durmazdım tabi kapı ziline basmalar , camlara taş atmalar hatta o kadar da ileri gittim ki bizim bahçede bir varil dolusu mazot vardı onun lekesi de üzerinize bulaştıysa çıkması imkansızdı ben onu alırdım sopalara sürer milletin çamaşırlarına atardım ay çok fenaymışım ya çocukluk işte. 

Güzel Suadiye'm
Bizim apartmanda 1.katta Rahmetli Zehra Teyze vardı o bana aşırı takıktı ben olmasam bile benim hayalimi görüyordu gerçekten abartmıyorum çünkü bir gün ben evde yokum Anneannemde miyim neyim anneme gelmiş " yağmuru al bahçeden " diye Annemde " Yağmur evde yok ki siz kimi gördünüz " demiş ☺ Neyse o dönemler bir şarkı moda ya "Çalgıcı karısı Binnaz "diye bende arkadaşları topladım " Hadi 1-2-3 " deyip kadının balkonunun altına geçip "Çalgıcı karısı Zehra" diye şarkı söylettim. Ya yazarken bile gülüyorum bir de kendimden utanıyorum..Mesela biz bir kaç arkadaş İstiklal Marşı eşliğinde birbirimizi eve bırakırdık. Hatta 4.katta bir arkadaş otururdu bizim , apartman ışıklarını açmadan en üst kata kadar karanlık bir şekilde çıkmaya çalışırdık (o zamanlar otomatik değildi ışıklar ) he bu arada bir de İnci Teyzemiz vardı ona da yakalanmamız lazımdı onun evinin oradan geçerken yavaşlıyorduk hayır yavaşlasan ne hacet gözün görmüyor ki milletin ayağına basa basa çıkıyorsun bu sefer canı yanıyor ses çıkıyor İnci teyzede kapıyı açıyor bizde hemen tekrar aşağı artık düşe kalka iniyorduk ☺ Bir keresinde hiç unutmam yine böyle yukarı doğru çıkıyoruz pat küt sesler duydum ışığı bir açtım üç arkadaş merdivende düşmüşler gülsem mi ağlasam mı İnci felaketi çıkacak onu mu düşünsem bilmiyordum.Daha var tabi ama böyle anılarım da uzatmıyım diyorum..

Apartmanımızın önü ama yenilenmiş haliyle
Bizimkiler boşandıktan sonra buradan taşındık. Ben Annemde kaldım ve Baba'yla bir süre görüştüm sonra bazı sebeplerden dolayı kavga ettik ve yaklaşık 3 yıldır belki daha fazladır konuşmuyorum. Hani televizyonda Anneyle ilgili birşey izlersin duygulanırsın ağlarsın ya ben Baba'yla ilgili izlediğim hiçbir şeyden duygulanmıyorum nötr kalıyorum. Herkes için babası ilk aşkıdır ilk kahramanıdır ama benim için öyle olmadı olsaydı hala görüşüyor olurduk belki beni bu konuda yadırgayabilirsiniz kızmam ama içimde yaşananları bir Allah bir ben bilirim ve ben asla kimseyle küs kalmayı seven bir insan değilimdir karşı tarafa şans veririm ama karşı taraf benim iyi niyetimi suistimal eder beni anlamaz kendi kendine tribe girerse işte o zaman ben onun asla bir daha yüzünü bile görmek istemem..Baba mevzusunu da neden açtım hep Annemden bahsettim, belki ölmüş olabileceğini düşünebilirsiniz bu yüzden bu konuya girdim bu arada ne sözümde ne nişanımda ne düğünümde hiçbir şekilde çağırmadım ne onu ne o tarafı.Ben bunları yapıyorsam sebebim çok büyük
 beni yanlış anlamayın ..!

Mehtap -   Ben - Havva
Mesela dostlarımı özlüyorum Mehtap benim çocukluk arkadaşım bebeklik bile diyebilirim.Düşünün 27 yaşındayım yaşımız kadar arkadaşlığımız var.. Havva ise lise yıllarından beri arkadaşız hala hiçbirimiz kopmadık. Mehtap evlendi Ankara'da yaşıyor Havva'da doğum yaptı daha 2 aylık oldu teyzesinin Göktürk'ü ☺Sıralamada önce Havva(2014) sonra Mehtap(2015) sonra ben (2016) evlendim çocukta da önce Havva oldu şimdi sırada Mehtap var ondan bir ekşın bekliyorum ☺ O bahsettiğim çocukluk anılarımda Mehtap var işte daha bir sürü kişi ama hepimiz koptuk gittik bir de Aysu vardı o da Çengelköye taşınmıştı ama ben küçüktüm biraz daha genç kızlık zamanlarımda taşınsaydı kopmazdım ama daha 9-10 yaşlarındaydım taşındıklarında sonrasında bir kaç kere gittim evlerine kaldım o da geldi bana ama zamanla koptuk gittik. Hala daha bir çok arkadaşım var telefonlaştığım görüştüğüm ama bu ikisi benim arkadaşım değil dosttum kardeşim.Onlarla vakit geçirmeyi özledim çalışıyordum mesela Mehtap'a veya Havva'ya gider kalırdım sabahın 3 ünde yatar 7 sinde kalkar işe giderdim yine de o şekilde çalışmak bana koymazdı.Birlikte sahile gider güya diyete başlayalım deyip yürüyüş yapar sonrasında simitleri mideye indirirdik , sahilde dolanıp oturup çekirdek çitlerdik.Yani özlediğim dostlarım ama dostlarımla eski günlerimi özledim. Şimdi nerede çıkıp çekirdek yicez , şimdi nerede sabaha kadar oturacaz diyorum ya dostlarımla eski günlerimi özledim..

Altınoluk

Mesela en çok Altınoluk da yaptığım tatilleri özlüyorum.Daha okula bile başlamamıştım ilk gittiğimde neredeyse 12-13 yıl her sene gidiyordum hatta çocukluk arkadaşım Mehtap bile gelmişti ☺ Denizi buz gibi bir kaç adım gittikten sonra hemen derinleşiyor , derinleşen yerler kum ama ilk girdiğiniz zaman taşlı bu arada sahili de taşlı bazen denizden çıktığınızda uzak bir yerde oturuyorsanız ayaklarınız taşın sıcaklığından yanıyordu .Çarşısı ve çarşısının bitiminde oturacağınız meydan , çay bahçeleri , dondurmacıları (en son 2006'da gittim değişmiş olabilir) , tekne turlarıyla oradaki koyları gezip hatta Ayvalık'a bile gidebilirsiniz , ben doğayla biraz baş başa olayım diyorsanız Kaz dağlarına çıkıp oraları keşfedebilir hatta yazın ortasında kaplıcaya bile girebilirsiniz ben girdim bir de üstüne üstlük hiç unutmam grip de olmuştum iki katı sıcaklık yaşıyordum ama sonrasında o gribi çok çabuk atlatmıştım kısacası harika bir yer tekrar gitmek istiyorum ama eşim buz gibi sudan nefret eder gidip de söylenmesini istemiyorum ☺

Yıl 2006 /Altınolukta bir yemek yeri
                                   Altınoluk'a ilk gittiğimiz gün muhakkak lahmacun yemeğe giderdik ben oradaki lahmacunların tadını asla unutmuyorum bilindik bazı markaların lahmacunları kadar güzeldi hatta daha da güzeli..Bir de orada yediğim gözlemelerin tadı daha bir başkaydı..

Altınolukta yakamoz
Gecesi  de ayrı güzeldi buranın çekirdeğini al git o zamanki telefonların şimdiki telefonlar kadar görüntü kalitesi güzel değil.Bu yüzden anca bu kadarını paylaşabiliyorum sizlerle..

Mangal yapmak bile bana Altınoluk'u hatırlatır biliyor musunuz ? Bir yerde bir mangal kokusu duysam aklıma Altınoluk gelir " ah ah " derim..


Mesela uzun yol yolculuğunu özledim en son Serhat askerdeyken yani neredeyse 3 yıl önce Balıkesir'e gitmiştim orası da 5 saat zaten ☺ yani 12 saatte bir yolculuk istemiyorum Altınoluk'a gider gibi 8 saat yeter o otobüse binip muavinin kek dağıtmasını ve sonrasında onu çayla içmeyi özledim. Hatta öyle ki mola yerlerinde uykundan uyanıp o pis de olsa tuvaletlere girmeyi bile özledim..


Mesela Susurluk'ta susurluk ayranı ve tost yemeği özledim onu da en son dediğim gibi Serhat askerdeyken yapmıştım.

Daha da özlediğim şeyler var elbet ama şimdi aklıma gelmiyor bazen gece yatınca düşünüyorum o zaman trilyon şey geliyor aklıma ama iş yazmaya gelince tıkanıyorum ☺ daha da özlediğim şeyler olursa onu da daha sonra ki bir postta yazarım daha fazla duygulanmak istemiyorum ..

Saygılar..

14 Eylül 2015 Pazartesi

Küçük Ada'nın Doğum günü

Her ne kadar 11 yaşına basmış olsa da o benim için hala daha küçük ada :)


Bu fotoğrafta 3 yaşında minik kuzum.Benim tipi es geçin lütfen  :) Kuzum benim ya valla bazı kuzenlerim için keşke küçülselerde onları mıncık mıncık sevsem diyorum. Onlar büyüdükçe bende yaşlandığımı düşünüyorum. Hepsi elimde büyüdü. Hele Ada en başlı başına elimde büyüyen.. Elif Teyzem'in işi olurdu beni çağırırdı (ki onlar Mecidiyeköyde Avrupa yakasında oturuyorlar ) bende zevkle bakardım. Zaten o dönemler çalışmadığım için sürekli gidip gelirdim. Her hafta sonu orada olurdum.Çalışmaya başlayınca tabi biraz zor oldu. Bir de eskiden vardiyalı sistemle çalışıyordum..
Ada soğuk bir çocuk oldu. Yani öyle kimseye gitmezdi şimdi ki halinden çok daha ters. Şimdi herkese gider. Kapıya kadar uğurlar görüşürüz diye öper. O zaman evden " diittt " diye kovdukları bile oluyordu :) Kimsenin yıldızı Aday'la barışmamıştı.1 yaşında falan ben arkadaşımla teyzem e gitmiştim . Arkadaşım " gel " demişti. "ı ıh mamu " demişti benim yanıma gelmişti :)Annesinden , babasından , ablasından sonra tek geldiği insan bendim.Bir de düşünsenize o zaman gothic falan takılıyorum . Piercing takıyorum , saçlar mavi siyah , makyaj simsiyah iyi ki de korkmuyormuş :)


24 Ağustos Pazartesi günü ben yıllık izne çıkmıştım.Hatta bir gün öncesinden gidip Annemle birlikte Anneannem de kalmıştık. Teyzemler de tatilden dönüp direkt Anneanneme geldiler.Ada 'nın haberi yoktu. Biz de akşamı bekliyorduk bu sırada kısır, makarna salatası , börekler, havuçlu mezeler,poğaçalar hazırlandı.


Ada çocuk yorgun düşmüş ki uyumuştu. Teyzem Ada'yı uyandırdı.Masaya oturttu. Ablası da pastayı getirdi.


Ada pastayı görünce şaşırdı :) Biz hep beraber başladık " İyi ki doğdun Ada " 


Dileğini tuttu , pastayı üfledi.


Ailenin fotoğrafçısı olarak ben fotoğraf çekme işiyle meşguldum . Herkesin fotoğrafını çektim de bir Adoşla kendi fotoğrafımı çektirmemişim..

Neyse yemek faslı geldi. Diyette olan ben iki kaşık makarna salatası , bir kaşık kısır bir tane de börek yedim. Pasta hiç yemedim. Zaten ben meyveli pastayı da sevmiyordum. Bu arada yengem de etimek tatlısı yapmıştı. Ama yine de nefsime hakim oldum :) Bana kalsa ben iki kaşık değil iki tabak makarna salatası yerdim de neyse.

Hediye faslı geldi ben en son vermek istedim. Çünkü gerçekten çok sevineceğini biliyordum.

Annemin hediyesi. Lcw 'dan aldık. O kadar komik bir durum oldu ki. Ada hediyeleri açıyor önce yengeminkini açtı " Aa bizim aldığımız tayt daha farklıydı sanki ya" dedim içimden.Bir baktım ki yengem de bizim tayt'a benzeyen bir tayt almış. Bizimkisi pembe bacakların üst kısmından başlıyor , yengemin ki Allahtan daha aşağıdan başlıyor yırtık kısmı ve biraz daha yavru ağızına kaçıyor rengi..

En son benim hediyeye geldi sıra. Heyecanlı heyecanlı açıyor ama korkuyor da içinden korkunç birşey çıkacak diye. Videosu vardı da şimdi paylaşmıyım arkadaki fon çok sesli :)


Şok ! kesinlikle şok geçirdi diyebilirim. Eli ağzında nutku tutuldu :) İlk başta kendi fotoğrafını gördü "arkayı çevir " dedim arkasında da Selena Gomez'i görünce iyice şok geçirdi.! "çok teşekkür ederim "diye geldi sarıldı öptü..Siparişi pazar günü vermeme rağmen salı günü elime ulaştı ben çarşambaya gelir diyordum. Çok hızlılar bu yüzden Adresinize Teslim. 'e teşekkür. Şimdi neden böyle bir hediye . Küçük olsa bebek al oynasın, ee genç kız olsa kıyafet , bileklik , kolye falan al ama bu yaşta ki bir çocuğa hayranı olduğu birşeyi almak en mantıklısıydı.Selena Gomez'i çok seviyor. Gerçekten aşırı derece de. Bende evde düşünürken farklı olarak ne alabilirim diye aklıma bardak yaptırmak geldi. Bir tarafa kendi fotoğrafını koydurdum , ortasına yazı yazdırdım , diğer tarafa da Selena Gomez'i koydurttum. Elime ulaştığında ben de çok beğendim :) ne yalan söyleyeyim sevdiceğimle beraber fotoğrafımızı yaptırabilirim belki :) Fotoğrafta her ne kadar parça parça gözükse de bir bardakta. Fotoğrafını çekmek zor olduğu için hepsini tek tek çektim :) Düşünceniz varsa yaptırabilirsiniz ..

Ah Ah çocukluk işte. Nerede bizim zamanımızda böyle şeyler ? O günün teknolojisiyle bugünün teknolojisi bir mi.. Hatırlıyorum da gazete mi yoksa coca cola mı ne kapak karşılığında  Harry Potter bardakları veriyordu.Eee biz de zamanında ona hayrandık :) Bu yüzden ne yapar ne eder alırdık.. Dergilerde görürdük röportajlarını , posterlerini ve o dergileri almak için ailemize binbir takla atardık  :) Oysa şimdi aç google amcaya binbir türlü fotoğrafını bul ister bilgisayarda sakla ister çıktı al :)  Ah ah ne günlermiş be ama olsun yine de o günler bugünlere göre daha güzeldi..

Saygılar..

27 Mayıs 2015 Çarşamba

Doğup Büyüdüğüm Suadiye'm

Başlıktan da anlaşıldığı gibi çocukluğumun geçtiği mahalleme Suadiye'ye gittim. Ne çok özlemiştim anlatamam.


Anadolu Yakasının en gözde , en elit , en güzel yerlerinden birinde doğup büyüdüğüm , 20 yılımı geçirdiğim için o kadar mutluyum ki. Hatta bir şarkı vardır bilir misiniz bilmem  " Burası Suadiye kızlar Kurabiye " diye :)

Suadiye : Kadıköy ilçesine bağlıdır.Meşhur Bağdat Caddesinin üzerinde Bostancı ve Erenköy arasında kalmaktadır. Suadiye ismi ; 1905 yılında Suad hanım adına yaptırılan tarihi Suadiye Camii tarafından verilmiştir.


17 Mayıs Pazar günü Suadiye 'ye gideceğim için çok mutluydum. 1 Hafta öncesinden bugünün planını yapmıştım.Sevgilim de sağolsun beni kırmadı , hava da pek güzel pek sıcaktı. Hoop motorumuza bindiğimiz gibi Suadiyeydik.

İşte bu gördüğünüz bina (yeni haliyle )  bebekliğimin , çocukluğumun , genç kızlığımın kısacası 20 yılımı geçirdiğim bina..tabi o zamanlar giriş katı da sayınca 6 katlıydı şu an giriş katta daire var mı bilemem ama buradan bakınca 8 katlı olduğunu görüyorum.


Palmiyenin hemen arkasında ki o ağacın yerinde ,  malta eriği ağacı vardı.. Yaz gelince hemen toplardım. Bazen sokaktan geçenlerin kopardığını görünce de hemen dış kapının oraya doğru çıkar " Onlar bizim bahçenin koparmayın " derdim :) Çocukluk işte...Ne olacak ki koparsalar :)



Evet eskiden de burası otoparktı ama böyle değildi. Düzlük değil yokuş aşağıydı..Burada çok anımız geçti. Nitekim iki kere kolumu da bu arka bahçe sayesinde kırdım :) Diğerini evde kırmıştım masadan atlayıp.. Yaramaz bir çocuktum ama ne yalan söyleyeyim çok güzel bir çocuktum. Çok güzel çocuktumdan kastım çok güzel bir çocukluk geçirdim.Ön bahçemizde futbol oynar ,  istop oynar , ip atlardık çok ses çıkardığımızdan dış kapı sesini duyduğumuz an ( bu arada bizim iki tane girişimiz vardı. Bir ön giriş caddeye doğru , bir de yandan giriş arka bahçeye doğru ) hemen yan tarafa doğru saklanır kimin indiğini kontrol ederdik. Rahmetli Zehra Teyzeyse eğer hemen arka bahçeye koşar gelir mi diye kontrol ederdik geliyorsa arka bahçeyi turlar ön tarafa doğru çıkar başka yerlere dağılırdık :)


Ön bahçe de oynadığımız da Zehra teyze vardı , arka bahçede oynadığımız da İnci Teyze :) Yarabbim oynayacak yer bırakmıyorlardı. Evet bizde pek yaramazdık ama çocuktuk..akşam eve giremiyorduk , gireceğimiz zamanda bir düşünün 5-6 çocuk dizilmişiz sağ da ki sol da ki karşımızda ki hangi binadaysa arkadaşı İstiklal Marşı eşliğinde bırakıyorduk :) Bizim apartmanda en üst katta bir kız arkadaş vardı (unuttum adını ) 6 kat boyunca apartmanın ışığı hiç açmadan o arkadaşı evine kadar bırakmaya çalışıyorduk. Bir gün bir baktım tak tuk ses duymaya başladım apartmanın ışığı açtım ki millet üst üstte düşmüş ama hala daha ses çıkarmıyorlar. Eee malum İnci Teyze her an çıkabilir :) ki çıkıyordu da. Çok şikayet ettiler Annem'e benim :) Zavallı Anneciğim pek çekti benden küçükken ya...Bende az değildim Zehra Teyzenin balkonunun altına geçip 1-2-3 deyip " Çalgıcı karısı Zehra , Esnaf karısı Zehra " şarkısını söyletiyordum herkese :) Fenaydım ben ya , benimde çocuğum bana benzerse çok çekerim. Gerçi şimdi ki çocukları dışarda görmek pek mümkün değil..




Artık bahçeden baktık ki kovuluyoruz.(Bu arada hani zile basıp kaçma , saklambaç onları saymıyorum :)) En son Bakkal'ın yan sokağı Sevgili arkadaşım Mehtap'ların oraya kaçıyorduk..


Mehtapcığımın evlerinin önü..
Zamanla değişmiş buralar bazı binalar yenilenmiş bazıları hala daha olduğu gibi duruyor..Bol yeşillikli , sessiz bir yerdeydi benim mahallem. Hala daha öyle bol yeşilliği , sessizliğini koruyor. Her ne kadar Bağdat Caddesinin iki üst sokağında olsa bile sessizliğini koruyor..

Anılarım bir bir canlandı.. Ne iyi oldu da geldik.. Duygulandım , güldüm , hüzünlendim , tebessüm ettim. Sevgilime " Şurada şunu yapardık , bak burada geçip dans ederdik " falan diye bir bir anlattım...Mehtapcığım o gün evde olmadığından göremedim ama binasını görünce içim cız etti.. Buralardan 5.5 yıldır uzağım. Ben buradan taşındığımda Mehtap daha Üniversitedeydi. Ona telefonla haber vermiştim.. Taşındığım zaman çok kötü oldum. 20 yıllık geçmişim vardı hani İstanbul'un neresinde olursam olayım Suadiye benim için ilk ve tek kalacak.  Bağdat caddesinde hemen iki sokak aşağımızda olduğu için millet taa nerelerden buraya geliyor ben ise iki sokak aşağımda olmasına rağmen değerini bilmiyordum.. Ama şimdi "keşke hala daha Suadiye de otursak "diyorum...


Share