kadıköy etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
kadıköy etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

23 Kasım 2015 Pazartesi

Afzelia Restaurant & Cafe / Koşuyolu

14 Kasım Cumartesi günü hava pek güzeldi. Ne çok soğuk ne çok sıcak. En azından güneşin yakıcılığı vardı ve bu da beni pek memnun ediyordu :) Nişanlımla sözleştik.Bir dönem sürekli gittiğimiz ama son 1-1.5 senedir gidemediğimiz Afzelia Restaurant & Cafe'ye gittik.

Koşuyolu ; Anadolu yakasında Kadıköy ilçesinde bağlıdır. İstanbul'un nezih yerlerinden biridir.Artık gittikçe kalabalıklaşıyor o eski sakin havası kalmadı ama yine de İstanbul'da oturulacak yerlerin başında geliyor diyebilirim.


Bulanık çektim malum motorun üstündeydim bir de dönüş yoluna geçmiştik normalde saat 15.30 da gitmiştik.


Açıkcası birşeyler içmeye gitmiştik. Kapıdan içeri girdiğim de bir tane kızın sufle yediğini gördüm ay canım pek bir çekti anlatamam.


Bende Serhata döndüm " Aşkım ben sufle yicem sende bak Muzlu Rulo pasta var ondan ye " dedim :) Kanına girdim anlayacağınız. Serhat yanına Nescafe söyledi. Ben Sufle biraz ağır geleceği için çay söyledim.


Suflem gelmişti. Yanında da dondurma pek muallaktaydım dondurma yeme konusunda kasımın ortasında ilk defa dondurma yiyecektim. Ama dayanamadım yedim. Güzeldi lezzetliydi. Olur da yolunuz düşerse suflenin tadına bakmanızı öneririm :)


 Bir kaç katlı bir yer. Yani iş yemekleri falan da yenilebilir. Biz giriş kısmında açık alan da oturduk. Isıtma sistemi iyi hoşta tepeden ısıtma olunca insanın beynine beynine işliyor sıcak :) 


Kış dönemi için arka bahçesi kapalıydı. Ama yazın gerçekten çok güzel oluyor. Bir de gerçekten çok gürültülü bir ortam değil. Gencisinden yaşlısına bir çok kişi geliyor ama öyle yüksek sesli bir gürültü duymuyorsunuz.

Sufle , Muzlu Rulo Pasta, Nescafe , 3 tane çay 'a 39.50 TL verdik. 
Yemek kartları  (sodexo , multinet ) geçmektedir. Bunu da dip not olarak ekleyeyim .

Saygılar..

27 Mayıs 2015 Çarşamba

Doğup Büyüdüğüm Suadiye'm

Başlıktan da anlaşıldığı gibi çocukluğumun geçtiği mahalleme Suadiye'ye gittim. Ne çok özlemiştim anlatamam.


Anadolu Yakasının en gözde , en elit , en güzel yerlerinden birinde doğup büyüdüğüm , 20 yılımı geçirdiğim için o kadar mutluyum ki. Hatta bir şarkı vardır bilir misiniz bilmem  " Burası Suadiye kızlar Kurabiye " diye :)

Suadiye : Kadıköy ilçesine bağlıdır.Meşhur Bağdat Caddesinin üzerinde Bostancı ve Erenköy arasında kalmaktadır. Suadiye ismi ; 1905 yılında Suad hanım adına yaptırılan tarihi Suadiye Camii tarafından verilmiştir.


17 Mayıs Pazar günü Suadiye 'ye gideceğim için çok mutluydum. 1 Hafta öncesinden bugünün planını yapmıştım.Sevgilim de sağolsun beni kırmadı , hava da pek güzel pek sıcaktı. Hoop motorumuza bindiğimiz gibi Suadiyeydik.

İşte bu gördüğünüz bina (yeni haliyle )  bebekliğimin , çocukluğumun , genç kızlığımın kısacası 20 yılımı geçirdiğim bina..tabi o zamanlar giriş katı da sayınca 6 katlıydı şu an giriş katta daire var mı bilemem ama buradan bakınca 8 katlı olduğunu görüyorum.


Palmiyenin hemen arkasında ki o ağacın yerinde ,  malta eriği ağacı vardı.. Yaz gelince hemen toplardım. Bazen sokaktan geçenlerin kopardığını görünce de hemen dış kapının oraya doğru çıkar " Onlar bizim bahçenin koparmayın " derdim :) Çocukluk işte...Ne olacak ki koparsalar :)



Evet eskiden de burası otoparktı ama böyle değildi. Düzlük değil yokuş aşağıydı..Burada çok anımız geçti. Nitekim iki kere kolumu da bu arka bahçe sayesinde kırdım :) Diğerini evde kırmıştım masadan atlayıp.. Yaramaz bir çocuktum ama ne yalan söyleyeyim çok güzel bir çocuktum. Çok güzel çocuktumdan kastım çok güzel bir çocukluk geçirdim.Ön bahçemizde futbol oynar ,  istop oynar , ip atlardık çok ses çıkardığımızdan dış kapı sesini duyduğumuz an ( bu arada bizim iki tane girişimiz vardı. Bir ön giriş caddeye doğru , bir de yandan giriş arka bahçeye doğru ) hemen yan tarafa doğru saklanır kimin indiğini kontrol ederdik. Rahmetli Zehra Teyzeyse eğer hemen arka bahçeye koşar gelir mi diye kontrol ederdik geliyorsa arka bahçeyi turlar ön tarafa doğru çıkar başka yerlere dağılırdık :)


Ön bahçe de oynadığımız da Zehra teyze vardı , arka bahçede oynadığımız da İnci Teyze :) Yarabbim oynayacak yer bırakmıyorlardı. Evet bizde pek yaramazdık ama çocuktuk..akşam eve giremiyorduk , gireceğimiz zamanda bir düşünün 5-6 çocuk dizilmişiz sağ da ki sol da ki karşımızda ki hangi binadaysa arkadaşı İstiklal Marşı eşliğinde bırakıyorduk :) Bizim apartmanda en üst katta bir kız arkadaş vardı (unuttum adını ) 6 kat boyunca apartmanın ışığı hiç açmadan o arkadaşı evine kadar bırakmaya çalışıyorduk. Bir gün bir baktım tak tuk ses duymaya başladım apartmanın ışığı açtım ki millet üst üstte düşmüş ama hala daha ses çıkarmıyorlar. Eee malum İnci Teyze her an çıkabilir :) ki çıkıyordu da. Çok şikayet ettiler Annem'e benim :) Zavallı Anneciğim pek çekti benden küçükken ya...Bende az değildim Zehra Teyzenin balkonunun altına geçip 1-2-3 deyip " Çalgıcı karısı Zehra , Esnaf karısı Zehra " şarkısını söyletiyordum herkese :) Fenaydım ben ya , benimde çocuğum bana benzerse çok çekerim. Gerçi şimdi ki çocukları dışarda görmek pek mümkün değil..




Artık bahçeden baktık ki kovuluyoruz.(Bu arada hani zile basıp kaçma , saklambaç onları saymıyorum :)) En son Bakkal'ın yan sokağı Sevgili arkadaşım Mehtap'ların oraya kaçıyorduk..


Mehtapcığımın evlerinin önü..
Zamanla değişmiş buralar bazı binalar yenilenmiş bazıları hala daha olduğu gibi duruyor..Bol yeşillikli , sessiz bir yerdeydi benim mahallem. Hala daha öyle bol yeşilliği , sessizliğini koruyor. Her ne kadar Bağdat Caddesinin iki üst sokağında olsa bile sessizliğini koruyor..

Anılarım bir bir canlandı.. Ne iyi oldu da geldik.. Duygulandım , güldüm , hüzünlendim , tebessüm ettim. Sevgilime " Şurada şunu yapardık , bak burada geçip dans ederdik " falan diye bir bir anlattım...Mehtapcığım o gün evde olmadığından göremedim ama binasını görünce içim cız etti.. Buralardan 5.5 yıldır uzağım. Ben buradan taşındığımda Mehtap daha Üniversitedeydi. Ona telefonla haber vermiştim.. Taşındığım zaman çok kötü oldum. 20 yıllık geçmişim vardı hani İstanbul'un neresinde olursam olayım Suadiye benim için ilk ve tek kalacak.  Bağdat caddesinde hemen iki sokak aşağımızda olduğu için millet taa nerelerden buraya geliyor ben ise iki sokak aşağımda olmasına rağmen değerini bilmiyordum.. Ama şimdi "keşke hala daha Suadiye de otursak "diyorum...


28 Nisan 2015 Salı

Göztepe 60. Yıl Parkı Lale Festivali 2015

26 Nisan Pazar günü Sevgilimle sözleşmiştik. Göztepe 60. Yıl Parkında ki Lale Festivaline gidecektik. 
Bir gün öncesinden gittiğimiz Emirgan Korusu 'na fotoğraf makinamı götürememiştim bu yüzden bu bana bir ders olsun diyerekten makinamı sabah kalkar kalkmaz çantama koydum.


Kadıköy''ün Göztepe semtimde bulunan Göztepe 60. Yıl Park'ı gün geçtikçe kendisini geliştiriyor diyebilirim. Bende Kadıköy'ün Suadiye semtimde büyüdüğüm ve 20 yılımı burada geçirdiğim için bu tarafları avucumun içi gibi biliyorum.

Bol bol fotoğraf çektik hani 200 tane var içlerinden bu kadarını seçip sizlerle paylaşıyorum ;




Saçlarımı bir gün öncesinden örmüştüm. Ertesi gün kalkıp açtığımda böyle lülük lülük oldu :) Bence uzun saçın en güzel yanı saçlarını örmek açtığında ise böyle lülük lülük olması . Sevgilim de böyle pek bir beğeniyor :)



Göztepe 60. Yıl Parkı'nın bir ucu Bağdat caddesine bir ucu ise şahil şeridine bakıyor. Yani sahilden de girişi var, bağdat caddesinden de. 


Çok büyük bir park olup hem insana huzur veriyor hem de çoluğunuzla çocuğunuzla harika vakit geçirebiliyorsunuz. Daha bir sürü oyun parkı alanı var fakat fotoğraflar çok olduğundan hepsini paylaşmıyorum :)






Binbir çeşit Lale'ler size gülümsüyordu. Hem huzur veriyor hemde Bahar'ı müjdeliyordu. Mis gibi bir hava da var. Bir insan daha ne ister ki :)





Yine el emeği göz nuru tezgahlar birbirini ardına sıralanmıştı..


Yuvarlak bir Akvaryum vardı içinde de bir kaç çeşit balık ..


Balığa pek bir mörül mörül bakmışım :) Yiyecek gibi desem olmaz çünkü balıktan hiç haz etmiyorum. Hiç bir türlüsünü yiyemiyorum yemeyi bırakın kokusuna bile dayanamıyorum. Evde kızartma yapılsa eve dahi giremiyorum. Balık yenmez mi be diyenleri duyuyor gibiyim . Haklısınız sorun sizde değil bende :) Anormal olan benim.

                           

O kadar büyük ve o kadar geniş ki nereye gideceğimizi şaşırdık :) Bu arada yine gelin damat gördük. Hatta döndüm Sevgilim'e " Ben bu parkı çok seviyorum en iyisi düğün fotoğraflarını burada çektirelim " dedim Sevgili'den ses yok :)



Bu göl pek bir hoştu. Kendimi İstanbul'da değil de yazlık bir yerde hissediyordum. Suya elimi sürdüm , içinde bir sürü incik cincik taşlar bana Altınoluk'u hatırlattı..! Ah ah ne güzel yerdir Altınoluk, keşke Sevdiceğimle bir fırsat bulabilsekte gitsek.


Böyle durumlarda ben Sevgilimi , Sevgilim benim fotoğrafımı çekebiliyordu. Birinden rica etsek dediğimiz an biri bizden rica etti " bizi çeker misiniz " diye. Sevgilim de " ama sizde bizi çekeceksiniz :) " dedi. Sağolsunlar beraber bir pozumuz oldu.



Ya bu fıskiye olayına ne demeli bilinmez harika birşey ya çoluk çocuk genci resmen fıskiyelerin ortasına girmiş ıslanıyorlar ama umurlarında değiller :) Baksanıza ayakkabılarını çıkartmış çocuklar , üstlerini çıkartmış çocuklar ne ararsanız vardı :) Yazın pek güzel olur da bu hava da eminim ki o çocuklardan bazıları hasta olacaktır.




Ben en fazla bu kadar gidebildim. Bu kadar gitmeye bile biraz da olsa ıslandıysam içerdekiler ne şekilde oradan çıkar bilemiyorum :)








Son olarak Park'ın içinde yine park olan sağ tarafa doğru yani cılız kalan yere geldik :) Diğer tarafta binbir çeşit lale'ler çiçekler böcekler gördüğümüz için burası pek bir cılız geldi gözüme :)

Vaktimiz çok fazla olmadığından 1.5 saat boyunca gezdik fotoğraf çektik sonrasında ise evlere döndük :) 

Güzel bir gündü , biraz yorucu fakat çok mutlu.
Bahar geldi , çiçekler açtı pek mutlu oluyorum böyle havalarda.

Saygılar..

Share