Bağdat Caddesi etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Bağdat Caddesi etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

27 Mayıs 2015 Çarşamba

Doğup Büyüdüğüm Suadiye'm

Başlıktan da anlaşıldığı gibi çocukluğumun geçtiği mahalleme Suadiye'ye gittim. Ne çok özlemiştim anlatamam.


Anadolu Yakasının en gözde , en elit , en güzel yerlerinden birinde doğup büyüdüğüm , 20 yılımı geçirdiğim için o kadar mutluyum ki. Hatta bir şarkı vardır bilir misiniz bilmem  " Burası Suadiye kızlar Kurabiye " diye :)

Suadiye : Kadıköy ilçesine bağlıdır.Meşhur Bağdat Caddesinin üzerinde Bostancı ve Erenköy arasında kalmaktadır. Suadiye ismi ; 1905 yılında Suad hanım adına yaptırılan tarihi Suadiye Camii tarafından verilmiştir.


17 Mayıs Pazar günü Suadiye 'ye gideceğim için çok mutluydum. 1 Hafta öncesinden bugünün planını yapmıştım.Sevgilim de sağolsun beni kırmadı , hava da pek güzel pek sıcaktı. Hoop motorumuza bindiğimiz gibi Suadiyeydik.

İşte bu gördüğünüz bina (yeni haliyle )  bebekliğimin , çocukluğumun , genç kızlığımın kısacası 20 yılımı geçirdiğim bina..tabi o zamanlar giriş katı da sayınca 6 katlıydı şu an giriş katta daire var mı bilemem ama buradan bakınca 8 katlı olduğunu görüyorum.


Palmiyenin hemen arkasında ki o ağacın yerinde ,  malta eriği ağacı vardı.. Yaz gelince hemen toplardım. Bazen sokaktan geçenlerin kopardığını görünce de hemen dış kapının oraya doğru çıkar " Onlar bizim bahçenin koparmayın " derdim :) Çocukluk işte...Ne olacak ki koparsalar :)



Evet eskiden de burası otoparktı ama böyle değildi. Düzlük değil yokuş aşağıydı..Burada çok anımız geçti. Nitekim iki kere kolumu da bu arka bahçe sayesinde kırdım :) Diğerini evde kırmıştım masadan atlayıp.. Yaramaz bir çocuktum ama ne yalan söyleyeyim çok güzel bir çocuktum. Çok güzel çocuktumdan kastım çok güzel bir çocukluk geçirdim.Ön bahçemizde futbol oynar ,  istop oynar , ip atlardık çok ses çıkardığımızdan dış kapı sesini duyduğumuz an ( bu arada bizim iki tane girişimiz vardı. Bir ön giriş caddeye doğru , bir de yandan giriş arka bahçeye doğru ) hemen yan tarafa doğru saklanır kimin indiğini kontrol ederdik. Rahmetli Zehra Teyzeyse eğer hemen arka bahçeye koşar gelir mi diye kontrol ederdik geliyorsa arka bahçeyi turlar ön tarafa doğru çıkar başka yerlere dağılırdık :)


Ön bahçe de oynadığımız da Zehra teyze vardı , arka bahçede oynadığımız da İnci Teyze :) Yarabbim oynayacak yer bırakmıyorlardı. Evet bizde pek yaramazdık ama çocuktuk..akşam eve giremiyorduk , gireceğimiz zamanda bir düşünün 5-6 çocuk dizilmişiz sağ da ki sol da ki karşımızda ki hangi binadaysa arkadaşı İstiklal Marşı eşliğinde bırakıyorduk :) Bizim apartmanda en üst katta bir kız arkadaş vardı (unuttum adını ) 6 kat boyunca apartmanın ışığı hiç açmadan o arkadaşı evine kadar bırakmaya çalışıyorduk. Bir gün bir baktım tak tuk ses duymaya başladım apartmanın ışığı açtım ki millet üst üstte düşmüş ama hala daha ses çıkarmıyorlar. Eee malum İnci Teyze her an çıkabilir :) ki çıkıyordu da. Çok şikayet ettiler Annem'e benim :) Zavallı Anneciğim pek çekti benden küçükken ya...Bende az değildim Zehra Teyzenin balkonunun altına geçip 1-2-3 deyip " Çalgıcı karısı Zehra , Esnaf karısı Zehra " şarkısını söyletiyordum herkese :) Fenaydım ben ya , benimde çocuğum bana benzerse çok çekerim. Gerçi şimdi ki çocukları dışarda görmek pek mümkün değil..




Artık bahçeden baktık ki kovuluyoruz.(Bu arada hani zile basıp kaçma , saklambaç onları saymıyorum :)) En son Bakkal'ın yan sokağı Sevgili arkadaşım Mehtap'ların oraya kaçıyorduk..


Mehtapcığımın evlerinin önü..
Zamanla değişmiş buralar bazı binalar yenilenmiş bazıları hala daha olduğu gibi duruyor..Bol yeşillikli , sessiz bir yerdeydi benim mahallem. Hala daha öyle bol yeşilliği , sessizliğini koruyor. Her ne kadar Bağdat Caddesinin iki üst sokağında olsa bile sessizliğini koruyor..

Anılarım bir bir canlandı.. Ne iyi oldu da geldik.. Duygulandım , güldüm , hüzünlendim , tebessüm ettim. Sevgilime " Şurada şunu yapardık , bak burada geçip dans ederdik " falan diye bir bir anlattım...Mehtapcığım o gün evde olmadığından göremedim ama binasını görünce içim cız etti.. Buralardan 5.5 yıldır uzağım. Ben buradan taşındığımda Mehtap daha Üniversitedeydi. Ona telefonla haber vermiştim.. Taşındığım zaman çok kötü oldum. 20 yıllık geçmişim vardı hani İstanbul'un neresinde olursam olayım Suadiye benim için ilk ve tek kalacak.  Bağdat caddesinde hemen iki sokak aşağımızda olduğu için millet taa nerelerden buraya geliyor ben ise iki sokak aşağımda olmasına rağmen değerini bilmiyordum.. Ama şimdi "keşke hala daha Suadiye de otursak "diyorum...


28 Ekim 2014 Salı

Caddebostan Sahilinde Bir Pazar

21 Eylül Pazar.. İstanbul'da hava kapalı fakat sıcaktı en azından sadece bir hırkayla dışarı çıkabilirdin.. Fakat biz öyle mi yaptık. Hayır. Biz bildiğiniz montlarımızı giydik :) Eee Motor tepesinde olacağımızdan ince birşey giyipte kendimizi riske atmadık..


Bir gün önceden kararlaştırmıştık nereye gideceğimizi..Sevgili pazar günü beni aldı ve rotamızı Caddebostan'a çevirdik :)

Caddebostan ; Erenköy ile Çiftehavuzların arasında kalmaktadır.Eski adı " Cadı Bostanı" imiş, Osmanlı döneminde suçlular bu bölgeye yerleştiğinden bu isim takılmış :) Suçlular temizlendikten sonra da adı " Cadde Bostan " olarak değiştirilmiş.
Hem sahil kısmında ki bisiklet yolu , hemde Bağdat Caddesin de ki ünlü markaları ve ünlü cafeleri ile İstanbul'un en gözde yerlerinden biri olmayı başarmıştır :)


Bostancı'yı,Suadiye'yi,Caddebostan'ı da içine alan Bağdat Caddesi ,İstanbul Anadolu Yakasının en nezih yerlerinden biridir.Hatta en nezih yeri de diyebilirim :)

Doğup büyüdüğüm yer Suadiye'mi bazen o kadar özlüyorum ki.. Çocukluk arkadaşlarımı , (hala görüşüyor olsakta çocukluğumuzu özlüyorum ) mahallemi , okulumu ,yaramazlıklarımı :) herşeyiyle mükemmel bir çocukluk geçirdim.. Caddesbostan'la da arası çok fazla olmamasından dolayı kızlarla birlikte çıkar, sahile iner oradan da caddesbostana kadar yürüyüp deniz kenarında veya çimlerde çekirdek çitlerdik.. Buranın insanını seviyorum. Sen mini bile giysen dönüpte biri bakmaz, baksa da bir daha kafasını çevirip seni süzmez.Keşke her yer böyle olsa..


Yaklaşık yarım saat içinde Caddebostan'a varmıştık ,  çok trafik vardı ve eminim ki araçla gidenler 1 saatten önce gidememişlerdir biz şanlısydık..

Motor'umuzu park ettik ve çimlere doğru ilerledik..Ben evden çıkmadan önce yanıma kalın bir örtü almıştım , örtüyü çimlere serdik ve o anın tadını çıkarmaya başladık..



Bir ara Sevgiliyle sessizleştik ne o ne ben konuşuyorduk.. Özlemişiz ikimizde sessizliği :) Sonra Sevgili hemen arkamızda olan Beltur'dan iki çay aldı bende yanıma cips almıştım hem cipsimizi yedik , hem çayımızı içtik hemde bu küçük serçelere cips attık :) Hava da yakalamak için biraz zorlandım anca bu kadar oldu :)



Sevgiliyle kuşlara yem vermekle uğraşırken denizden sesler gelmeye başladı. Bir an için "ne oluyor" dedirttirecek bir sesti.Hemen ayağa kalktık baktık ki Jet Ski'ler gösteri yapıyor.
Güzel bir gösteriydi..


Yine bizden farklı Selfie pozları :)

Bulmuşum mis gibi bir havayı , güzel de bir çimlik alanı..Hemen Sevgiliye fotoğraf makinesi verdim başladık fotoğraf çektirmeye :)







Yağmur yağdı yağacaktı..Kalktık ve biraz sahilde yürüyüş yaptık.


Emeğe saygı...





Dönüş yolunda Küçük Çamlıca'ya girdik (burayı atlıyorum farklı bir post'ta yazacağım ) ama girmemizle çıkmamız bir oldu diyebilirim :) Nedeni ise bir an da yağmur ' un bastırması.. Nasıl koştur koştur Motor'a gidiyoruz anlatamam.. Motor 'u  kullanmak genel anlamda zaten tehlikeli , yağmur yağınca iki katı daha tehlikeli oluyor..Allahtan eve gidene kadar bardaktan boşalırcasına yağmadı da rahat rahat gidebilirdik.

Herşeye rağmen keyifli bir gündü :)

Saygılar..

Share