Altınoluk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Altınoluk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

14 Mart 2018 Çarşamba

İstanbul’dan (Büyükşehir'den) kaçmak / gitmek / sahil kasabasına yerleşmek isteyen kaç kişiyiz ?

Daha yaşım 28 yaşım , “sıkıldım ya gitmek istiyorum artık “ dediğimde bir çok insan “ daha dur yaşın genç” diyorlar genç ama görüyorsunuz İstanbul’dan artık o kadar sıkılmışım ki gitmek istiyorum.

Alaçatı

Taşı toprağı altın diye eskiden herkesin hayali İstanbul’a gelmekti, ama o “eski İstanbul” yok. Trafik , çarpık kentleşme , sürekli yıkılıp yeniden yapılan konut projeleri , her şeyin ateş pahası olması , kaos , kalabalık , Suriyeliler , her türlü madde kullanımı ve nereden çıkacakları bilinmeyenler , sapkınlık v.s. yani bir şehirde her şeyin bu kadar çok olması mümkün mü ? Mümkün.

Antalya


Genç yaşta Ege ve Akdeniz kıyısına gitmek isteyen bir tek ben değilimdir diye düşünüyorum. Daha sakin , daha sessiz bir yer de yaşamak istiyorum. Özellikle Levent’i gördükten sonra ( yani artık Levent’te çalıştığımdan buraları daha iyi analiz etme fırsatı buldum) Ümraniye bile bana daha sakin gelmeye başladı ki Ümraniye çok ama çok kalabalık bir yer. Levent de madde kullanan biriyle günün her saatinde karşılaşabilirsiniz. Buranın soğuğu bile bir başka ya deli gibi esiyor , koca koca iş merkezleri, insanların sürekli bir yerlere koşturma çabası ayy yazarken bile daraldım !



İstanbul’da büyüdüğünden küçüğüne , gencinden yaşlısına , çalışanından çalışmayanına herkesin şikayet ettiği ilk şey Trafiktir.Evet çalışmayan insan bile bir yerden bir yere giderken trafikten dolayı şikayet ediyorsa çalışanın var haline !



Önce eski çalıştığım yerden bahsedeyim Çengelköy-Kurtköy arası mekik dokuduğum zamanı. Sabahı saymıyordum o kadar trafik olmuyordu , olsa da ne çıkar geç giderdik işe problem değil ama asıl önemli olan akşamdı. 18:00 mesai biter 18:10’da servis kalkardı , Pazartesi günü eve gitmem çoğu zaman 19:05 , 19:10 oluyordu nedendir bilinmez ama Pazartesi daha az trafik oluyordu onun dışında ki günlerde 19:30 , 19:35 ,19:45 ‘de iniyordum hayır işin ilginci 19:30 ‘a şükrediyorduk.. 1 saat 20 dakika yol gitmişiz biz ona şükrediyorduk.


Şimdi ise Ümraniye-Levent arası mekik dokuyorum . Sabah Anadolu’dan-Avrupa’ya trafik sıkışıyor , akşam da Avrupa’dan-Anadolu’ya. Heh işte sabah da akşam da trafikte boğuşan kısımdayım ben . Sabah servis beni aldıktan sonra ( 06:38’de biniyorum ) çoğu zaman işe gitmem 07:15 oluyor bazen o da çok nadir 07:25 daha 07:30’u görmedim. Bir de çok kötü bir alışkanlığım var , serviste uyuyamıyorum , herkes fosur fosur uyuyor ben uyuyamıyorum arkadaş ! sabah uyusam belki , biraz daha uykumu alacağım. Bunun için çözüm önerisi olan ?

Güneşli /Yağmurlu İstanbul.Her türlü trafik hep var !

Neyse akşam 17:30 mesai bitiyor 17:40 da servis kalkıyor benim inmem 18:30 oluyor aslına bakarsanız 50 dk, bir saat bile değil ama şoför sola giriyor orada kalıyor , sol daha çok akıyormuş öyle bir iddiası var ama yok öyle bir şey , sağdan arabalar vızır vızır gidiyor biz solda trafik çekiyoruz , bende bu nedenden dolayı daralıyorum o 50 dakika bana Kurtköy-Çengelköy yolunu çekmiş kadar yetiyor. En azından Kurtköy’de ki şoförlerimiz aralara giriyorlardı , boşlukları değerlendiriyorlardı bu adam sola geçiyor orada kalıyor ya patlıyorum , içim şişiyor .

1 saat 20 dakika nerede 50 dakika nerede ? Ama Kurtköy’deyken sorumluluklarım yoktu , annem evde yemeği hazır ediyordu ben gidip bir ısıtıyordum akşam da saat 23:00’dan önce kolay kolay uyumuyordum gece 00:00’da bile uyuduğum oluyordu oysa o zamanda 06:00’da kalkıyordum şimdi de. Ama şimdi daha çok yoruluyorum eve gidip yemek hazırla , çamaşırları as,eski çamaşırlar varsa onları katla , ütülemek için kenara ayır, bulaşığı çalıştır boşalt , duş al , ertesi gün giyeceklerini hazırla , kendine ertesi gün için sandviç yap , çay koy derken bana kalan vakit çok az hadi hiçbir iş yapmasam bile eve gidiyorum 18:30 , 22:00 da yatağa yatıyorum her ne kadar uyuyamasam da erken yatağa girmek istiyorum evlenmeden önce yatağa girince 10-15 dakika içinde uyurdum şimdi 1 saat dönüp dolaşıyorum sebebi neydi ki ? İşte , hiçbir iş yapmasam bile bana yine kalıyor 3.30 saat. Bu süre kendine vakit ayırmaya yetmez ki ? O da dediğim gibi eve gidip hiçbir iş yapmadığım zaman kalan süre . Hani yemek bile hazırlamadığımı , eve gider gitmez öylece ayaklarımı uzatıp yatağa girene kadar varsaydığım süre ☺


İstanbul’da Kiralar bir hayli yüksek , düşük olanlar ya çok küçük anca öğrenciye veya bekara verilebilecek bir ev , ya şehir merkezine en azından toplu taşımaya uzak bir ev , ya da çok ama çok eski bir binanın içinde olan bir ev. 

İstanbul’da adam akıllı bir ev arıyorsanız 1300 TL’yi gözden çıkaracaksınız.Benim oturduğum ev 1300 TL , ana caddeye eskiden iki sokak vardı şimdi ise Ümraniye Santral’den , Sondurak ‘a kadar olan kısmı (yaklaşık üç şeritli tek yön yolu ) trafiğe kapatıp oraya yürüyüş yolu yapacaklarından direkt ana cadde benim bir üst sokağım oldu (iki şeritli tek yön) evden çıkıp toplu taşıma araçlarına binmem sadece iki dakika mı alıyor,hemen oturduğum binanın yanında bakkal var akşam canım bir şey istediğinde veya acil bir misafir geldiğinde evden çıkıp bakkala gidip eve gelmem sadece 2 dakika, marketler yine bir üst sokağımda , Ümraniye Devlet Hastanesi (hani ilanlarda hastaneye şu kadar dk uzaklıkta derler ya he işte bende onlara özendim ☺) yürüsen 15 dakika , toplu taşımayla 5 dakika.. Ki benim evim yine Ümraniye’nin merkezinde olan bir yerde kalıyor , konumu ise Ümraniye’nin en iyi yerlerinden birinde. Ben tam zamanında taşındım benden bir ay sonra falan , üst sokağı ana cadde yaptılar fiyatlar iki katına çıktı ki benim evim evet daha yaşında bina olmamasına rağmen bile çok aman aman değil diğer eve nazaran süper ama öyle büyük bir ev değil , alt katım daha boş , ısınma diğer eve nazaran daha iyi , salonda her şey yerli yerinde ama diğer evde ki gibi çok boşluklar yok daha sıkış tıkış gibi. Sıkış tıkış derken daha dolu gözüküyor. Mesela iki koltuk bir berjerimi buraya gelince verdim , annemin aldığı köşe takımını kullanıyoruz çünkü sığmıyor. Ben bunlara rağmen çok şükür memnunum ama bir de şu var ben küçük bir şehre taşınsam 1300 tl kira versem saray yavrusunda otururum herhalde diye düşünmüyor da değilim ☺



İstanbul’da Alışveriş bana sorarsanız oda ucuz değil pek pazara gitme kültürüm yok biraz uzakta kalıyor pazar bana , evlendiğimden beri 2 kere gitmişimdir. Pazar arabamda yok bir keresinde Cumartesi erken kalktım , pazara gideyim dedim taktım sırt çantamı, pazara doğru yol aldım.

Neler aldım ; patates,soğan,domates,salatalık,nane,dereotu,maydanoz,mandalina,muz aldıklarımda öyle kilolarca değil malum uzak yoldu taşımam zor olacaktı 30 tl verdim. Hani markette de ben aynı şeyleri aynı fiyata hemen hemen zaten alıyorum ki.” Pazar bereketli oluyor” diyorlar düşünüyorum düşünüyorum sonra aklıma geldi “ tabii bereketli olur insan pazara gidince 1 kilodan aşağı almıyor ki markete gitse belki birkaç tane alacak , o yüzden bereketli oluyor” gerçekten de öyle ben şimdi markete gidiyorum bazen 2-3 tane domates alıyorum , ama pazara gitsem 1 kilo alırım o yüzden daha geç biter, bazen patates alıyorum 4-5 tane pazara gitsem 2 kilo’dan aşağı almam bu yüzden daha geç biter, daha bereketli olur.Yani anlatmak istediğim pazarlar bile ucuz değil benim gözümde.Marketler de ateş pahası , her markette farklı farklı fiyatlar.Kılık kıyafet dersen onları zaten mağazalardan alıyorsun hemen hemen her şehirde de mağazalar mevcut belki bilindik , belki bilinmedik marka.


İstanbul’un tek iyi yanı İŞ bulma olanağının diğer şehirlere nazaran daha yüksek olması. Serhat , hem 4 yıllık üniversite mezunu hem de yıllardır deneyimi var ama ne yazık ki kafasına göre İstanbul’da bile iş bulamıyorsa diğer insanların Allah yardımcısı olsun. Beni de biliyorsunuz bende çok aradım ama benim mezuniyetim Lise. Bir mesleğim yok, hoş Üniversite okuyan insanların halini de görüyoruz iş bulmaları zorlaştı iyice, sadece benim tek avantajım erken yaşta , uzun yıllar ve köklü bir firmada çalışmış olmam referansım kuvvetliydi.Bu sayede şimdi ki çalıştığım yere girdim.

 Baktığınızda evet Lise mezunuyum , ( bu sene tekrar Üniversite sınavına girip AÖF’den istediğim bölümü yazacağım ) ama tecrübem var işte , iş verenler artık okuldan çok tecrübeye bakıyorlar . Buradan çıksam mesela iş bulmam daha kolay olacak adı sanı olan bir holding firması , önce ki işim’de adı sanı olan ısıtma ve soğutma firmasıydı.. Benim zaten iş bulamama sebebim daha çok çocuk baskısıydı. Sürekli iş verenlerin “ çocuk düşünüyor musunuz “ , “ ne zamana kadar düşünmüyorsunuz” , “ bize şu kadar zamana kadar çocuk yapmama garantisini verir misiniz.” demelerinden dolayı ben kolay kolay iş bulamadım. Bulduklarımda ya hafta sonu çalışması vardı ya da adam 1500 veriyor yol vermiyor yemek veriyordu ve yolda en az iki vesait yapman gerekiyordu. Allaha şükürler olsun gönlüme göre bir iş buldum daha doğusu onlar beni buldu , evet burası da uzak ama servisim var en azından hafta sonum yok , resmi ve dini bayramlarda izinliyim , maaşı asgari ücretten biraz daha yüksek.Yaptığım iş aşırı zor bir iş değil , günü gününde bitiriyorsun ertesi güne sarkan bir işin veya evde bilgisayar açıp da destek verebileceğin bir iş değil.(eski çalıştığım yerde zırt pırt Cumartesi günleri aranılırdım da )

Dediğim gibi İstanbul’un tek iyi yani iş, bu yüzden farklı bir şehre taşınma işi askıda kalıyor.Kenardakilerle ne kadar idare edebilirsin ki hazıra dağ mı dayanır ? benden önce eşimin sağlam bir iş bulması lazım ki hani ben bayan olarak ne bileyim her türlü işe girebilirim. Gerekirse ilk işe başladığım gibi müşteri temsilcisi olurum , sekreterlik gibi bir iş yapabilirim , şimdi ki gibi santral’de görev alabilirim.Hani bir bayan bir şekilde iş bulur ama önemli olan eşinin işinin garanti olması.

Altınoluk
Geçen gün tv ‘de gördüm , bir kadın bileziklerini bozdurmuş ve devlet desteğiyle de tavuk falan almış , böylece işi ticarete dökmüş. Valla bende Serhat’a dedim, hazır çalışmıyorken git dene bir kaç ay , baktın ki tutuyor bende her şeyi bırakıp gelirim.

Evet evet her şeyi bırakıp giderim , benim için sadece Ailem’i burada bırakacak olmam sıkıntı, onun haricinde İstanbul’u bırakıp gitmek bana koymaz. 20 yılımı geçirdiğim Suadiye’de yaşamıyorum , 20 yılımı geçirdiğim arkadaşlarımla görüşmüyorum. (Görüştüğüm 2 kişi var o da çocukluk arkadaşım Mehtap, onla da görüşüyoruz dediğime bakmayın , evleneli 2.5 sene oldu Ankara’da yaşıyor ve ben en son 1.5 sene önce bana geldiğinde görmüştüm ama her daim iletişimimiz var. Diğer bir arkadaşımda Havva, Liseden tanışıyoruz o da bana 1 saat uzaklıkta kalıyor ama sorun en son onu bile 3 ay bilemediniz 4 ay öncesinden görmüşümdür.)İstanbul’un doyasıya keyfini çıkaramıyorum , bekarken veya evlenmeden önce çok keyfini çıkardım ama şimdi bazen gözümde büyüyor.Kışın dışarının kasvetli ve soğuk olması yazın Serhat’ın djlik işlerinin olması hep planları bozuyor. Bizim adamda biraz evcimendir , hani sabahtan akşama kadar koltuktan kalkma otur desen oturur J

Geçen gün Allah hayırlısını versin , rüyam da Annem , Altınoluktan yazlık alıyormuş , oraya gidiyormuşum sonra da diyormuşum ki “kışın burası çok sessiz sakin ben kafayı yerim burada “ diye.Altınoluk’u çok özledim galiba çok uzun zamandır gitmiyorum, çocukluğumun yazları hep orada geçti , o zamanlar kimse adını bile bilmiyordu Altınoluk’un , şimdi ise yol geçen hanı olmuş diyorlar “ gitsende eskisi gibi bulamayacaksın” diyorlar bunu bir çok kişi söyledi.Olsun ben yine de gitmek istiyorum o kadar özlemişim ki Google haritalardan evin bulunduğu konuma baktım ve yazlığı gördüm , hiç değişmemiş tek fark terasa çatı yapılmış. Bu rüyadan ne anlam çıkarmam gerekiyor ki . Acaba gidersem yapamaz mıyım ? Ya da rüyalar tersine çıkar gidince çok mu severim J Bir anlam çıkaramadım.

Bodrum

İşte böyle anlayacağınız pek bir sıkıldım her gün trafik derdinden , koşturan insanlardan , İstanbul’un keşmekeşliğinden.

Hani daha çoluk çocuk yokken , bir cesaret gidip yerleşmek zor olmamalı çünkü çocuk olduktan sonra onun geleceğini ve gidiyorsa okul durumunu düşüneceğinden cesaret edemiyorsun çok okudum internette bu tarz yazılar. Kimilerine yorum yazdım , kimisinden akıl aldım . Bende o deli cesareti var ama Serhat da yok ,  yapamayız edemeyiz , nasıl geçineceğiz , iş bulamayız vs derdinden cesaret edemiyor.Hak veriyorum ama İstanbul’dan da gitmek istiyorum.Niye emekliliği bekleyeyim , torun bakacak yaşa geldikten sonra torunlarımı sever onları büyütürüm. Bu eylemi şimdi yapmadığın sürece emekli olduktan sonra yapsan ne olacak ? 20’li yaşlarımda olmayacağım , bu zaman ki gibi dinç olmayacağım , Allah’a şükürler olsun ki önemli , ciddi sağlık problemlerim yok. 60’lı yaşlarda eskisi gibi dinç olmayacağım , belki sağlık problemlerim olacak sürekli hastanelere git , ilaç iç . Hani bazı şeyler zamanında güzel , ki ben Annem’e çok bağlıyım ona rağmen gitmek istiyorum..Yıpratıyor insanı İstanbul.Mutsuz ediyor . Burada insanları mutlu eden şey bence öncelikli para..Bense az kazanayım ama huzurum olsun yeter diyorum


Dipnot : Biz gitsek yerleşsek Annem’de gelir , artık emekli kadın. Takı işine de eli yatkın , bir dönem ünlü markalara ve yine ünlü internet sitelerine takı yaptı.Düşünsenize , şöyle Ege’ye ve Akdeniz’e gitsek yazın tezgah bile açar , takılarını satar Annem , bende ona yardım ederim.

Ahh ahh !
Hayaller Ege hayatlar İstanbul :(

 Saygılar..

8 Şubat 2017 Çarşamba

Geçmişe dair özlemlerim..!

Televizyonda bir şey izlerken veya sokakta yürürken v.s. size geçmişinize dair bir şeyler hatırlatan şeylere denk gelip " hey gidi günler hey " deyip bir çektiğiniz hiç oluyor mu ?

Mesela ben en çok çocukluğu özlüyorum çocukluğumun geçtiği Suadiye'yi..Mahallenin elebaşı olarak ilan edilmiştim , inanılmaz yaramaz bir çocuktum boşuna üç kez kol kırmadık☺Anneme de bu yaramazlığım yüzünden komşular çok söylenirdi. Bende boş durmazdım tabi kapı ziline basmalar , camlara taş atmalar hatta o kadar da ileri gittim ki bizim bahçede bir varil dolusu mazot vardı onun lekesi de üzerinize bulaştıysa çıkması imkansızdı ben onu alırdım sopalara sürer milletin çamaşırlarına atardım ay çok fenaymışım ya çocukluk işte. 

Güzel Suadiye'm
Bizim apartmanda 1.katta Rahmetli Zehra Teyze vardı o bana aşırı takıktı ben olmasam bile benim hayalimi görüyordu gerçekten abartmıyorum çünkü bir gün ben evde yokum Anneannemde miyim neyim anneme gelmiş " yağmuru al bahçeden " diye Annemde " Yağmur evde yok ki siz kimi gördünüz " demiş ☺ Neyse o dönemler bir şarkı moda ya "Çalgıcı karısı Binnaz "diye bende arkadaşları topladım " Hadi 1-2-3 " deyip kadının balkonunun altına geçip "Çalgıcı karısı Zehra" diye şarkı söylettim. Ya yazarken bile gülüyorum bir de kendimden utanıyorum..Mesela biz bir kaç arkadaş İstiklal Marşı eşliğinde birbirimizi eve bırakırdık. Hatta 4.katta bir arkadaş otururdu bizim , apartman ışıklarını açmadan en üst kata kadar karanlık bir şekilde çıkmaya çalışırdık (o zamanlar otomatik değildi ışıklar ) he bu arada bir de İnci Teyzemiz vardı ona da yakalanmamız lazımdı onun evinin oradan geçerken yavaşlıyorduk hayır yavaşlasan ne hacet gözün görmüyor ki milletin ayağına basa basa çıkıyorsun bu sefer canı yanıyor ses çıkıyor İnci teyzede kapıyı açıyor bizde hemen tekrar aşağı artık düşe kalka iniyorduk ☺ Bir keresinde hiç unutmam yine böyle yukarı doğru çıkıyoruz pat küt sesler duydum ışığı bir açtım üç arkadaş merdivende düşmüşler gülsem mi ağlasam mı İnci felaketi çıkacak onu mu düşünsem bilmiyordum.Daha var tabi ama böyle anılarım da uzatmıyım diyorum..

Apartmanımızın önü ama yenilenmiş haliyle
Bizimkiler boşandıktan sonra buradan taşındık. Ben Annemde kaldım ve Baba'yla bir süre görüştüm sonra bazı sebeplerden dolayı kavga ettik ve yaklaşık 3 yıldır belki daha fazladır konuşmuyorum. Hani televizyonda Anneyle ilgili birşey izlersin duygulanırsın ağlarsın ya ben Baba'yla ilgili izlediğim hiçbir şeyden duygulanmıyorum nötr kalıyorum. Herkes için babası ilk aşkıdır ilk kahramanıdır ama benim için öyle olmadı olsaydı hala görüşüyor olurduk belki beni bu konuda yadırgayabilirsiniz kızmam ama içimde yaşananları bir Allah bir ben bilirim ve ben asla kimseyle küs kalmayı seven bir insan değilimdir karşı tarafa şans veririm ama karşı taraf benim iyi niyetimi suistimal eder beni anlamaz kendi kendine tribe girerse işte o zaman ben onun asla bir daha yüzünü bile görmek istemem..Baba mevzusunu da neden açtım hep Annemden bahsettim, belki ölmüş olabileceğini düşünebilirsiniz bu yüzden bu konuya girdim bu arada ne sözümde ne nişanımda ne düğünümde hiçbir şekilde çağırmadım ne onu ne o tarafı.Ben bunları yapıyorsam sebebim çok büyük
 beni yanlış anlamayın ..!

Mehtap -   Ben - Havva
Mesela dostlarımı özlüyorum Mehtap benim çocukluk arkadaşım bebeklik bile diyebilirim.Düşünün 27 yaşındayım yaşımız kadar arkadaşlığımız var.. Havva ise lise yıllarından beri arkadaşız hala hiçbirimiz kopmadık. Mehtap evlendi Ankara'da yaşıyor Havva'da doğum yaptı daha 2 aylık oldu teyzesinin Göktürk'ü ☺Sıralamada önce Havva(2014) sonra Mehtap(2015) sonra ben (2016) evlendim çocukta da önce Havva oldu şimdi sırada Mehtap var ondan bir ekşın bekliyorum ☺ O bahsettiğim çocukluk anılarımda Mehtap var işte daha bir sürü kişi ama hepimiz koptuk gittik bir de Aysu vardı o da Çengelköye taşınmıştı ama ben küçüktüm biraz daha genç kızlık zamanlarımda taşınsaydı kopmazdım ama daha 9-10 yaşlarındaydım taşındıklarında sonrasında bir kaç kere gittim evlerine kaldım o da geldi bana ama zamanla koptuk gittik. Hala daha bir çok arkadaşım var telefonlaştığım görüştüğüm ama bu ikisi benim arkadaşım değil dosttum kardeşim.Onlarla vakit geçirmeyi özledim çalışıyordum mesela Mehtap'a veya Havva'ya gider kalırdım sabahın 3 ünde yatar 7 sinde kalkar işe giderdim yine de o şekilde çalışmak bana koymazdı.Birlikte sahile gider güya diyete başlayalım deyip yürüyüş yapar sonrasında simitleri mideye indirirdik , sahilde dolanıp oturup çekirdek çitlerdik.Yani özlediğim dostlarım ama dostlarımla eski günlerimi özledim. Şimdi nerede çıkıp çekirdek yicez , şimdi nerede sabaha kadar oturacaz diyorum ya dostlarımla eski günlerimi özledim..

Altınoluk

Mesela en çok Altınoluk da yaptığım tatilleri özlüyorum.Daha okula bile başlamamıştım ilk gittiğimde neredeyse 12-13 yıl her sene gidiyordum hatta çocukluk arkadaşım Mehtap bile gelmişti ☺ Denizi buz gibi bir kaç adım gittikten sonra hemen derinleşiyor , derinleşen yerler kum ama ilk girdiğiniz zaman taşlı bu arada sahili de taşlı bazen denizden çıktığınızda uzak bir yerde oturuyorsanız ayaklarınız taşın sıcaklığından yanıyordu .Çarşısı ve çarşısının bitiminde oturacağınız meydan , çay bahçeleri , dondurmacıları (en son 2006'da gittim değişmiş olabilir) , tekne turlarıyla oradaki koyları gezip hatta Ayvalık'a bile gidebilirsiniz , ben doğayla biraz baş başa olayım diyorsanız Kaz dağlarına çıkıp oraları keşfedebilir hatta yazın ortasında kaplıcaya bile girebilirsiniz ben girdim bir de üstüne üstlük hiç unutmam grip de olmuştum iki katı sıcaklık yaşıyordum ama sonrasında o gribi çok çabuk atlatmıştım kısacası harika bir yer tekrar gitmek istiyorum ama eşim buz gibi sudan nefret eder gidip de söylenmesini istemiyorum ☺

Yıl 2006 /Altınolukta bir yemek yeri
                                   Altınoluk'a ilk gittiğimiz gün muhakkak lahmacun yemeğe giderdik ben oradaki lahmacunların tadını asla unutmuyorum bilindik bazı markaların lahmacunları kadar güzeldi hatta daha da güzeli..Bir de orada yediğim gözlemelerin tadı daha bir başkaydı..

Altınolukta yakamoz
Gecesi  de ayrı güzeldi buranın çekirdeğini al git o zamanki telefonların şimdiki telefonlar kadar görüntü kalitesi güzel değil.Bu yüzden anca bu kadarını paylaşabiliyorum sizlerle..

Mangal yapmak bile bana Altınoluk'u hatırlatır biliyor musunuz ? Bir yerde bir mangal kokusu duysam aklıma Altınoluk gelir " ah ah " derim..


Mesela uzun yol yolculuğunu özledim en son Serhat askerdeyken yani neredeyse 3 yıl önce Balıkesir'e gitmiştim orası da 5 saat zaten ☺ yani 12 saatte bir yolculuk istemiyorum Altınoluk'a gider gibi 8 saat yeter o otobüse binip muavinin kek dağıtmasını ve sonrasında onu çayla içmeyi özledim. Hatta öyle ki mola yerlerinde uykundan uyanıp o pis de olsa tuvaletlere girmeyi bile özledim..


Mesela Susurluk'ta susurluk ayranı ve tost yemeği özledim onu da en son dediğim gibi Serhat askerdeyken yapmıştım.

Daha da özlediğim şeyler var elbet ama şimdi aklıma gelmiyor bazen gece yatınca düşünüyorum o zaman trilyon şey geliyor aklıma ama iş yazmaya gelince tıkanıyorum ☺ daha da özlediğim şeyler olursa onu da daha sonra ki bir postta yazarım daha fazla duygulanmak istemiyorum ..

Saygılar..

11 Mart 2014 Salı

Sevgili Günlükcüm / 2

                                                                                                    11.o3.2o14  / Salı


        Sevgili Günlükcüm.
     
        Blogları gezinirken en çokta " Seyahat bloglarını " okumayı seviyorum tabii herkesin değil..Yalın ama akıcı bir anlatımı olan blogları..Bazen öyle güzel anlatımlar oluyor ki insan kendini de orada hissediyor..Karşı tarafla birlikte yaşıyor o anları.. Ama bir yandan da en çok bu "seyahat bloglarına " isyan ediyorum nedeni ise;hem gezmek için zamanları olması , hemde tabii ki biraz da maddi durumun iyi olması gerekiyor.. Hadi maddi durumuda geçtim vakit bulmalarına hayran kalıyorum..Ben bazen iki adımlık yola gitmeye bile üşenirken İstanbuldan çıkıp Şanlıurfaya, Hataydan çıkıp İzmir'e gidenlerin enerjisine hayranım.. Aslında zaman çok kısa ve hayatı gerçekten dolu dolu yaşamak lazım..Bende mesela şu aralar Karagül dizisi sayesinde Halfetiyi görmek çok istiyorum..Ve her zaman olduğu gibi İzmir'i doyasıya gezmek istiyorum.. Biri bana sorar "Yağmur sen nerelisin " bende " gönlümden geçen mi yoksa aslen mi ?" diye sorarım.. Önce böyle tuhaf anlamsız bir biçimde bakıyorlar sonra da herhalde içlerinden,bu kız ne saçmalıyor  diye düşünüyorlardır..Evet benim cevabım ise " Gönlümden geçen İzmir ama aslen..." diyorum..Ben Ege insanıyım;Balıkesir , Edremit , Akçay , Altınoluk , Küçükkuyu , Ayvalık , Bodrum v.s. hep gezdim ama İzmir de sadece Çeşmeye gidebilmiştim oda kaç yıl önce ve çok kısacık bir tatildi açıkcası oranın güzelliğini tam yaşayamamıştım..Allah izin verirse Sevdiceğimle evlendiğimiz zaman eh biraz da paramız olduğunda bende gezmek istiyorum önce İzmirden başlayacağım tabii :)
       Bu yüzden Günlükcüm, seyahat bloglarını çok sevsemde okudukça bir yerlere gidesim geliyor bu yüzden duraksıyorum..Ama yine kendime engel olamayıp okumaya devam ediyorum..En azından hem bilgi birikimin artıyor hemde ilerde gittiğimde nerelerde denize girebilirim ?nerelerde yemek yiyebilirim ? nerelerden hediyelik eşyalar alabilirim ? nerede kalabilirim ?diye soruların cevabını buluyorum..Şu sıralarda taktım Maldivler'e :) Sevgilime " Aşkım Maldivlere gitsek Balayında olmaz  mı ? " sorusunun cevabını çok kısa bir şekilde aldım " O kadar çok paramız olduğunda gideriz Aşkım :) " Haklı aslında Maldivlere gitmek gerçekten bayağı maliyetli bir iş .. Otele vereceğin parayla neredeyse Uçak bileti alacağın para aynı :) Allah büyük belki hayallerimi gerçekleştirebiliriz..

                    "Hayaller gerçekleştirmek için vardır "  
               

Share