Ordan burdan etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Ordan burdan etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

13 Temmuz 2019 Cumartesi

Nerede kalmıştık ? :)

Ah ah o kadar boşlamışım ki burayı ,  en son yazımı 6 ay önce yazmışım. 6 ay kimine göre kısa kimine göre uzun fakat ben bu 6 aya acı tatlı o kadar çok sığdırdım ki.. 2019 bana pek huzurlu,sağlıklı gelmedi dedim.

Nereden başlasam neler yazsam bende bilmiyorum. Öncelikle yokluğumu fark eden blogger arkadaşlarım gerek yorumla , gerek özelden yazdı teşekkür ederim, birilerinin sizi düşündüğünü bilmek insana iyi hissettiriyor. Şimdi gelelim bu süre zarfında yaşadıklarıma, yaşadıklarımıza..

Senenin başında ailevi bir durum oldu , üzücü bir haber aldık ölüm , hastalık değil ama detayları ne yazık ki veremiyorum neyse ki o durum kısa sürdü üzüntüler geri de kaldı. 
İskenderun / Arsuz'dan bir haber bekliyorduk şu an orada teyzem , eniştem ve sadece bir kızı yaşıyor (diğeri İstanbul'da okuyor) o haber de yalan oldu çokta umutlandırıcıydı hem onları hemde bizi o kadar üzdü ki..
 Serhat tekrar işsiz kaldı desem ? Çokta uzun çalışmamıştı ama şubatta işsiz kaldı.Onun işsizliğinin ardından bende bazı sağlık problemleri çıktı neyse ki atlattım ama yorucu bir süreçti ve en kötüsü de ne oldu biliyor musunuz  hazır ben çalışıyorken , sağlığıma da kavuşmuşken kısacası tam işleri yoluna koymayı planlıyorken , hatta mart'ın başında 4 haziran-14 haziran arası Hatay'a bilet alıp teyzemlerin yanına Arsuz'a gitmek için plan yaparken mart ayının sonunda bende İŞSİZ kaldım :) Bakmayın güldüğüme sinirden gülüyorum. Düşünün bunlar sadece 2019'un ilk 3 ayında yaşandı.



Mart'tan bu yana neden bekledim blog yazmak için , aslında beklemek değil ilk defa içimden blog yazmak gelmedi sadece blog yazmakta değil hiçbir şey yapmak gelmedi. İşsiz kaldığım zaman epey bir damdan düşer gibi hissettim (he bu arada bölümüm kapandı 3 kişi çalışıyorduk sevmediğim kızla beni çıkarttılar diğer ablayı başka yere aldılar ben isteyerek ayrılmadım) sabah 6'da kalkıp akşam saat 18:30-19:00'da eve gelmelere her ne kadar alışmamış olsam da yine kafam dağılıyordu , işim rahattı , arkadaşlarım vardı bir çay kahve içiyorduk, tek sıkıntı son zamanlarda yol epey yoruyordu.Keşke işsizlik maaşını hak etseydim o zaman kafam daha rahat olacaktı. Şu an Serhatın djlik işleri benim aldığım biraz bi tazminatla götürmeye çalışıyoruz Allah büyük diyorum. Konudan uzaklaştım yine. Gerçekten canım hiçbir şey yapmak istemiyordu. Hatta işsizliğin ilk bir haftasında ne ders çalıştım (ki hem işte hem evde çalışıyordum kısacası her boş anımda ) ne evle ilgilendim yavaş yavaş sindirmeye çalıştım ve sonra kendimi derslerime verdim . Biraz acı şeylerden bahsettim ama çok şükür ne ilk dönemden ne ikinci dönemden (İngilizce hariç) kaldığım ders yok genelde not ortalamam da AA-BA-BB ingilizceye pek önem vermedim seneye artık diyorum.



Ben gerçekten her şerde bir hayır olduğuna inanan biriyim eğer mart'ın başında almasaydık uçak biletlerini , işsiz kaldıktan sonra "boşuna masraf olmasın" diye almazdım zaten sonra alsaydım fiyatlar daha da yükselirdi ve vazgeçme olasılığım artardı çünkü ben gidiş dönüş biletini epey uyguna aldım. 

4-14 Haziran arası Arsuz'a gittik, çok değişmişti bu senede gitmeseydim eğer tam 5 yıldır gitmiyor olacaktım tatille ilgili farklı bir post hazırlarım inşallah =) Tatil o kadar iyi geldi ki , kafayı İstanbul'da bırakmış buraya reset atıp gelmiştim sanki , hiçbir şey düşünmedim hiçbir şeyi kafaya takmadım ama ne zaman ki İstanbul'a geldim havasından mı suyundan mı işsizlikten mi bilinmez bir kaç gün sonra baş ağrıları , uykusuzluklar başladı..

Şimdilik yazacaklarım bu kadar umarım bir 6 ay sonra değil de bir kaç gün sonra tekrar buraya gelmek dileğiyle :)
Saygılar..

27 Ocak 2019 Pazar

İşte geldim burdayım :)

Selamlar :)
Nasılsınız bakalım uzun zamandır yoktum buralarda , valla özledim , bari hazır vakit bulmuşken iki lafın belini kıralım..

Sürekli ders çalışmaktan dolayı buralara uğrayamaz oldum.
Bir hafta önce finallere girdim o yüzden üzerimde ders çalışma yükü şu anlık yok :) İngilizceden kaldım onu biliyorum zaten ikinci sınavına girmedim =D çoğu dersim iyi belki bir dersten daha kalmış olabilirim emin değilim olsun zaten bütlere çok ders bırakmayayım çalışması zor olur diyordum ingilizceyi saymazsak bir dersi bırakmak hiçte fena sayılmaz. İşin ilginci ise beklemediğim derslerden geçecek olmam =D hatta belki kaldım dediğim dersten de geçmişimdir onu da bu hafta sonuçlar açıklanınca artık bakacaz.


Buralara uğramadığım sürelerde hayatımda ne gibi değişiklikler oldu mesela (bunu daha önceden bir postta da bahsetmiştim) Serhat'ın işe girmesi oldu. Zorlu bir süreç geçirdik ama sonunda buldu Allah'a bin şükür. Piyasa çok kötü valla , hele bir dönem şu doların yükselmesinden sonra her şeyin iki katına çıkması ve hala daha düşmemesi !
Halimize binlerce kez şükürler olsun , ALLAH herkesin gönlüne göre versin.



Mesela yeni yıl öncesinde kendimde büyük değişikliklere gittim yine saçımı kestirdim =D yine diyorum çünkü 2018'in Mayısında kestirip boyattım , 2018'in Aralığında sadece kestirdim.Renge dokundurmadım , kesilince gider diye düşündüm ama gitmedi hatta kısa saçlıyken boya daha güzel durmaya başladı =D Kafamdan yük kalktı cidden , saçımda bu sene çok çabuk uzadı en son dayanamadım , kestirdiğim gün bayağı soğuktu hava ama umrumda olmadı , resmen rahatladım diyebilirim ve bu sefer bayağı kısa kestirdim bildiğiniz enseyi açtırmaya az kaldı o da üşürüm diye kestirmedim daha da =D

 Galiba ben artık saçımı uzatamıcam , belki şöyle olur ilerde çalışmazsam o zaman düşünebilirim ama kısa saçın rahatlığının vermiş olduğu hissi anlatamam. Bir de benim saçım kalın gür olduğundan zor kuruyordu şimdi şu soğuk havalarda bile çok rahatlıkla kurutabiliyorum :)


2018 ' de o kadar çok doğum haberi aldım ki anlatamam nereye yetişeceğimi şaşırdım. 
Canım arkadaşım Havva'nın ikinci yavrusu Gökalp :) (İlkinin adı da Göktürk)  Minnoş ya kucakta uyuyor. Yatırıyorsun ağlıyor kucağa alıyorsun bir sağ bir sol yapıyor kendine yer ediniyor bir bakmışsın ki uyumuş :) Biz gittiğimizde 40 günlüktü..

Çocukluk arkadaşım Ankara'da , onunda kızı oldu : Beren. Gökalp'le arasında tam 1 ay var..
En son Havva bana " Okeye 4. aranıyor " yazdı "yok canım kalsın " =D Çocuk güzel olsa da zor Allah ne zaman nasip ederse inşallah.

 Ankaraya'da gitmek istiyorum ama işlerden güçlerden vakit bulamıyorum hem biraz daha bahar aylarında gitmek daha avantajlı diye düşünüyorum , hava değişimi bir de Ankara olunca , ben kesin hasta olurum =D


Şu bir hafta 10 gündür işten yana sıkıntım yok ama servisten yana bayağı moralim bozuk durumda.Ben sabahları Ümraniye servisiyle gidip akşamları da o servis çok dolandığı için Libadiye servisiyle dönüyordum. Libadiye servisinde de iki arkadaşım var (daha bir kaç aydır varlar) birine X diyelim evlendi Eylülden itibaren o servisle gelmeye başladı. Diğeri de onla aynı yerde oturuyor o da arada sırada gelip gidiyor ona da Y diyelim.

 Özellikle X'in benim için yeri o kadar ayrıydı ki , orada tanıştığım ilk arkadaşlarımdan biriydi. Neyse servis dolu olunca bize söylenen şu : Dolarsa eğer kendi servisine geçerseniz dendi, bunu söyleyen idari işler ki ben idari işlere bağlı çalışıyorum. Neyse serviste bazen yer kalmıyordu biz Hasan abiyle inip kendi servisimize geçiyorduk bizim kızlara yazdığımda onlarla aramızda 15 dakika oynuyordu. Zaten ben Ümraniye servisine neden binmiyordum o kadar dolanıyor ki siz hayatınızda öyle bir servis göremezsiniz resmen ara sokaklardan gidiyoruz değil oraya Otobüs , taksi anca girer gerisini siz düşünün , ee benim zaten midem hassas hemen bulanıyor her o servisten indiğimde içim dışıma çıkıyordu resmen,  bende o yüzden o servisi kullanmayı tercih etmiyordum. 

Libadiye servisi de bizim için yan yola giriyordu ama yan yol dediğimiz yer aynı yere çıkıyor sadece Tem'den değil yandan giriyordu bu da en fazla onlara bir ışık var o zaman kaybettiriyordu o da sürse sürse 2dk yani . Neyse geçen gün aşırı yağmur ve trafik vardı o gün ben indiğimde bile saat 19.00'a geliyordu . Ertesi gün ben Hasan abiye " Ben artık o servise binmek istemiyorum kendi arkadaşım dediğim insan X bile rahatsız olduğunu hissettim " dedim ve biz hasan abiyle o günden itibaren binmeme kararı aldık o günün öğleninde bu X beni çağırdı ve dedi ki " ben çok kötü bir şey yaptım idari işlere mail attım 10 dakika kaybettiğimizi yazdım ben sizi savunuyordum hep ama benimde üstüme çok geldiler orada , sende benim arkadaşım olunca seni kolladığımı düşündüler " falan demez mi benim bildiğin başımdan aşağı kaynar sular indi düşünsenize arkadaşım dediğiniz insan sizi istemediğinden MAİL atıyor ve üzerine 10 DAKİKA diye abartıyor bende ona dedim " biz zaten bu konuyu konuştuk daha bu sabah Hasan abiyle , sıkıntı yok " dedim. Ama iki gün boyunca ağladım neye ağladım biliyor musunuz , ARKADAŞIM dediğim insanın beni sırtımdan vurmasına. Ben onun için asla yapmazdım , demek ki benim verdiğim değeri o vermiyormuş dedim o saatten sonra sadece denk geldikçe merhaba , merhaba ve farkına da vardı beni gördüğü her yerde napıyosun , hallettiniz mi servisi falan diyor vicdan azabı çekiyor ama yapacak bir şey yok , bir gün öyle bir trafikte kalmışlar ki normal saatten yarım saat 40dk geç gitmişler Allah biliyor ya kalbimi benim.Çok üzüldüm artık samimiyeti kestim dediğim gibi merhaba , merhaba çok konuşmuyorum bile.Kalbim çok acıdı resmen. Eğer ki ilk maili o atmasaydı gelip benle konuşsaydı o zaman daha başka olurdu , ama hem mail atıp hemde gelip konuşması bilmiyorum ben asla yapmazdım böyle bir şey..Yada "o benim arkadaşım siz mail atın ben onla yüz yüze konuşurum " derdim onunda öyle yapmasını tercih ederdim..

Anlayacağınız bu aralar böyle şeylerle uğraşıyorum.Allah biliyor ve görüyor ya daha da umursamıyorum herkes kendi kalbinin ekmeğini yer.Allah iyi insanlarla , sizi yarı yolda bırakmayacak insanlarla karşılaştırsın.


13 Ekim 2018 Cumartesi

Şimdi okullu oldum =)

Gidip farklı bir şehirde örgün öğretim olarak okusaydım , herhalde açık öğretimden daha kolay hallederdim işlerimi , o derece stresli geçti =)

Atatürk Üniversitesi Açık öğretim Fakültesi Çocuk Gelişimine girdim , bilmeyenler için bir kez daha dipnot ekleyeyim , belki o gün postumu okumamış olabilirler değil mi canım ? =)


E-devlet üzerinden kayıt yapacağımı bildiğim için o hafta sonu epey rahat geçti benim için .
 3 Eylül Pazartesi günü geldim şirkete , e-devlete girdim , oraya tıkladım buraya tıkladım herhangi bir kayıt alanına denk gelmedim, he denk geldim ama bana uygun bir şeyler yazmıyordu. O an hala şunu düşünüyorum “ herhalde sabah daha erken ya o yüzden açılmadı sistem”. Saat 9’da tekrar girdim ve orada şöyle bir not vardı , belki bu not daha önce ki girdiğimde de vardı ama ben dikkat etmemişim , 2008 yılı öncesi mezunların e-devlet üzerinden diploma bilgileri gözükmediğinden ben kayıt yapamıyormuşum , tabii bende 2006 mezunu olduğum için bir an bir hayal kırıklığı yaşadım , bir de Anadolu Üniversitesini biliyorsunuz aöf büroları var işlemler kolay oluyor , internetten falan ödeme yapabiliyorsun. Ama bunda öyle bir seçenek yok.

Neyse efendim ben hemen Atatürk Üniversitesinin müşteri hizmetlerini aradım , önce ücreti yatırmam gerektiğini , daha sonrasında internet sitelerine giriş yapıp online kayıt yaptırmam gerektiğini , kayıt yaptırdıktan sonra ki çıkan “ eksik evrak formunu “ doldurup , diplomamın aslı gibidir kaşesiyle , Erzurum’a göndermemi istediler.Ölme eşşeğim ölme dedim =)

 Benim aklımda kredi kartıyla ödeme yapmak vardı ama ne yazık ki sadece Vakıfbank , Halkbank ve Ziraat bankasından ödeme kabul ettiklerinden ve bende de bu kartların hiçbiri olmadığından internet bankacılığıyla ödeme işlemi hayal oldu ! Molamda Vakıfbank’ın genel müdürlüğü var burada , oraya gittim , veznede ki adamda pek bir şey bilmiyordu ama nakitte yoktu bende kredi kartıyla bankamatikten ödeyebilir miyim dedim adam deneyin dedi. Neyse bankamatik  kabul etmedi , kabul etmemekten ziyade TC ile giriş yapıyorum “ öğrenci bulunmamakta” dedi. Haydaaa  ! öğle arasından yarım saat kıstım AVM’de ki Halkbank ATM’sine gittim , denedim denedim orada da olmuyor aynı hataları veriyor delirdim , bir de sıcak , zaten sıcakta böyle koştur koştur yürümekten nefret ederim. 

En son Annemi aradım , o da Acıbadem’de olduğunu bildiğimden Annem yatırdı ama öyle kalabalıkmış ki Halkbank da sıra gelmez diye düşünüp Vakıfa gitmişte oradan yatırabilmiş çok şükür . Hemen internetten de kayıt yaptırdım . Tek bir sıkıntı kalmıştı geriye diplomam neredeydi ? Çünkü bu eve ocakta taşındığım için acaba nereye koydum diye bütün gün düşünüp durdum neyse ki eve gittiğimde bir tane ıvır zıvır dolabım var onun içine koymuşum da buldum =D

 Salı günü evrakları tamamladım,diplomanın fotokopisini çektim, içine de iki tane fotoğraf ekledim (ki telefonda konuştuğum çocuk fotoğraftan bahsetmemişti ben tekrar aradım sesli yanıttan dinledim işimi garantiye almak için orada söylediler de o sayede koydum). Şimdi benim Cuma gününe kadar göndermem lazımdı ben Salı gününden hallettim , bir de Erzurum diye düşününce geç gider dedim ama bir baktım ki Çarşamba günü saat 16.30 gibi teslim edilmiş.

Perşembe günü bu sefer Erzurum’u aradım“ ne zaman kayıt işlemleri olur , merak ettim, bir problem var mı yok mu bilemedim , istenilen tüm evrakları gönderdim “ dedim.Kadın da bana “ diplomanın onayı var mı aslı gibidir diye “ dedi. Bende “ ben 2006 mezunuyum daha önce noter tasdikli onayım var ekstra bir şey yapmadım “ dedim. Kadında “ herhangi bir problem olursa ararlar sizi” dedi ama ister istemez içime kurt düştü önlü arkalı fotokopi çektim ben , arkasında noter tasdikleri var ama eski yani , 2007-2008 falan , stres yaptım sonra ne oldu dersiniz ? Aradan 10-15 dakika geçti mesaj geldi “ Kesin kayıt işlemleriniz tamamlanmıştır. Fakültemizi tercih ettiğiniz için teşekkürler” diye.Bütün içimde ki sıkıntı gitti. Sonra hemen internet sitelerine girdim , şifre aldım ve profilim karşımdaydı J Bunu da atlatmış olduk şükür dedim..


Bu işlemlerden sonra istanbulkart’a üye oldum ama sistemleri beta sanırım sürekli beni sistemden atıyordu , güç bela öğrenci kartına başvuru yapabildim , en son kısma geldim ödeme yapcam ama ödeme yapamıyorum.Hata veriyor sürekli. Kredi kartı , banka kartı ikisini de denedim olmuyor. Akşam evde Serhat’ın kartıyla denedim oldu =D kartım da Çarşamba geldi.


Ee boşuna okullu olduk demiyorum kırtasiye alışverişi bile yaptım ama uygun fiyatlılardan marketten aldım =) uçlu kalemim vardı onu çekmedim , silgim de daha önceden vardı zaten diğer hepsini yeni aldım seviyorum kırtasiye alışverişini , hani illa okul okumasam da olur , muhakkak her sene ufak çaplı bir şeyler alırdım ama bu sefer epeycene aldım =) Perşembe günü dersler başladı bakalım inşallah iki yılda bitiririm okulu.

9 Eylül 2018 Pazar

Sabret , Şükret , Seyret..!

UYARI : BİR İÇ DÖKME YAZISIDIR

Elimde bir sihirli değnek olsa o kadar çok şey değiştirirdim ki .. Hani mankenlerin çıkıp da " barış istiyoruz " demeleri var ya , dalgaya alınacak bir konu oldu ama ne kadar doğru , dünyanın her yerinde barış olsa. Masum insanlar katledilmese , kimse açlıktan ölmese. İnsanlar birbirlerine anlayışlı olsa , siyasi görüş ayrılıkları yaşansa bile her daim saygılı olunsa , kocalar karılarını dövmese ve en kötüsü de öldürmese , küçücük çocuklar tacize,tecavüze uğramasa ve vahşice katledilmese , hayvanlara zulüm edilmese .. Nasıl bir dünyada yaşıyor olduk ki biz ? Ne oldu , ne değişti ? Kıyamet mi yaklaşıyor yoksa insanların artık beyni mi yok ? Allah'tan da mı korkmuyorlar ? Vicdansızlık ve merhametsizlik mi hakim ? 

Kurban bayramının bile önemini bilmeyen insanlar var. Amaç fakiri doyurmaktan ziyade , insanlar kendi yıllık et ihtiyacını karşılar hale gelmiş. Ben her zaman derim , ben istesem bu eti belki her hafta değil ama ayda bir kere de olsa yiyebilirim yani benim ihtiyacım diğer x kişiden daha az bu yüzden onların karnı önce doysun. Ramazanda'da öyle , Ramazan demek açlık demek değil sabır da demek , açlığın sana yol açabileceği sinirlerine engel olmak demek , aç insanların bir kuru ekmeğe muhtaç olduğunu anlamak demek , binlerce kez şükretmek demek. İftar çadırlarında hep yemek yemek istemişimdir, merak etmişimdir ama neden gidip bir kez olsun yemedim biliyor musunuz ? Çünkü benim evimde bir tas çorbam var ama oraya gelecek insanlar ona muhtaç. Ama ne yazık ki benim gibi düşünen insan yok . Haftanın bir kaç günü(durumu çok iyi olmasına rağmen) iftar çadırlarında yemek yiyen insanları bizzat tanıyorum. He olur , akşam trafiğe kalmıştır işten geç çıkmıştır eve yetişemicek durumdadır amenna gidin yiyin afiyet bal şeker olsun , ama zaten durumun iyi hadi bir kere gittin bir kaç kere ne diye gidersin ? Evinde bir tas çorban kaynıyorsa , bırak senden daha aç olan bir insan otursun da yemek yesin değil mi ? Kimse yanlış anlamasın beni , bende istedim hep gitmek ama ben istesem de vicdanım izin vermiyor ..


Bir şarkı var ya hani beterin beteri var haline şükret dostum diye ne kadar doğru. Şükür , her daim şükretmek gerek. Bazı sabahları " yeter artık çalışmak istemiyorum " diye kalkıyorum bazen de " erken yatmaktan erken kalkmaktan sıkıldım , istediğim saatte yatıp istediğim saatte kalkmak istiyorum" , "sıkıldım artık " of puf diyorum sonra ne oluyor " Bencillik yapma Yağmur , haline şükret , binlerce işsiz varken sen çalışmaktan şikayet ediyorsun. Her sabah kalkıp işe hazırlana biliyorsan elin ayağın tutuyor , sağlıklısın demektir. Oflayıp puflayacağına şükret " diyorum yani kendime söylenip sonra da kendime "şükretmediğime"kızıyorum.Ama yok mudur herkesin bir isteği ? Olduğundan daha iyi şartlar altında olmak kim istemez ki ?

Çalışmayan bir insanın iş bulmak istemesi  , çalışan insanların kiradan çıkıp ev sahibi olmak istemesi , ev sahibi olan insanların araba ve yazlık sahibi olmak istemesi ,  hepsi oldu belki bir yat sahibi olmak istemesi veya bir kaç tane daha yatırım yapmak istemesi. Yani zenginin bile derdi var. Neden diğerinin evinde bilmem nereden gelen , bilmem kaç bin dolarlık tablo var da , bizim evde ondan yok , yok onlar Miami'den ev almışlar da bizim neden yok , onların yat'ı daha büyük bizimki neden daha küçük falan filan..Yani herkes olduğundan daha iyi şartlarda olmak ister.


 Ben de mesela İstanbul'da yaşamak istemiyorum Bodrum , Marmaris , Datça , Antalya gibi yerlerde yaşamak istiyorum. Mesela her sabah ve her akşam trafik çekmek istemiyorum. İstanbul'un koşturmacasından uzaklaşıp , robot monoton bir hayat sürmektense daha sakin daha rahat bir hayat sürmek istiyorum. Canım istediğinde denize gidip bir saatte olsa keyif çatmak istiyorum , her gün sabah kalkıp yürüyüş yapmak istiyorum. Gerekirse home office bir işte çalışmak istiyorum.. 

Benim isteklerimin , benim hayal ettiklerimin zengin olmakla alakası yok . Evet illa ki kenarda bir paran olacak ki sen hayallerine kavuşabilesin.En azından bir arsa alacak kendi evini yaptırmaya yetecek kadar veya öyle bir işin olacak ki iyi kazanacaksın kendi evinden ziyade kirada oturacaksın ama yine de gül gibi geçinip gideceksin. Evet bunlar için para şart ama zengin olmakta gerekmiyor. Zengin olmak gibi bir hayalim zaten yok , bir evim olsun diye de , elbette bir evim olsun ki kirada yaşamayayım ama bir evim olacak diye de bir dünya borç altına girip 10 yıl kredi ödeme gibi bir niyetim yok. O borç beni boğar çekilen kredi miktarı düşük olur amenna. Hani 300 bine ev alacaksın geçipte 50 bin verip üzerine 250 bin kredi çekip onu geri 350 olarak ödemeye benim yüreğim kaldırmaz ama mesela sende vardır 200 bin , geriye kalır 100 bin o zaman 10 yıl bile değil 5 yılda bitirmeye çalışırsın , bizde o kadar para zaten yok , bir de bu borç sende olduğu sürece ve ay sonunu zor getirdiğin sürece senin belli yaşam standartlarında bitmiş olacak. Bir sinemaya gitmek , bir akşam yemeğini veya bir sabah kahvaltısını dışarıya çıkıp yemek , günübirlik bir yere kafa dinlemeye gitmeyi istemek ,kişisel bakımlarınızı bile en aza indirmek gibi bir çok şeyi yaparken iki kere değil üç dört kere düşünmek zorunda kalacaksınız. Etrafımda çok örnek var, kimisi çocuğu erteledi , kimisi ikinci çocuktan sonra bile çalışmak zorunda kaldı (çalışmak istememesine rağmen , mecburiyetten) ,kimisi hayalinde ki tatili erteledi ,  kimisi en son eşiyle ne zaman bir akşam yemeğine çıktığını veya ne zaman bir sinemaya gittiğini hatırlayamaz duruma geldi vs daha çok örnek var.

Bizde zaten ev alabilecek kadar , en azından o kadar peşinat verebilecek kadar para yok. Anca aileden destek gerekiyor ki o da ölme eşşeğim ölme..He şu an zaten bir evimiz olsaydı çalışmak veya çalışmamak bana kalırdı. Serhat'ta işsiz olmasına rağmen yine geçinip giderdik çünkü işsizlik aldı çünkü Dj'lik işleri var.Akşam geçip üç çeşit yemek yiyeceğine bir çeşit yersin , gerekirse kahvaltı yaparsın kıt kanaat yine ay sonunu getirirdin ama şu an öyle mi 1300 kira veriyoruz ben çalışmasam nasıl verecektik , hadi Serhatın işsizliğinin üzerine koyup versek ne yiyip ne içecektik , faturalar nasıl ödenecekti ? Böyle durumlarda zaten anlıyorsun "evin" önemini.


Bu kıza ne oldu da böyle bir iç dökme yazısı yazdı diye düşünebilirsiniz bir şey olduğu yok , sorun bir şey olmamasında zaten. Bazen üzülür bazen sevinirsin bu da hayatın bir parçası. En ufak bir isteğin bile olmaz üzülüp içine atarsın , susarsın , öyle olması gerektiğini ve de değişmeyeceğini bilirsin , kabullenmeye çalışırsın .. Geleceğe dair düşünürsün , planlarını yaparsın ama kader sana güler. Hatta çok yakın bir zamanda gerçekleştirmek istediğin planlarını , herhangi bir sebepten bozulduğunu görürsün yada daha zamanı olmadığını düşünüp askıya alırsın. Ucu bucağı yok beklemekten başka. Doğru adımlar , doğru kararlar ve bir de DUA.

Gözlerin dolar hani bazen durduk yere , zaten çok duygusal yapıdasındır , en ufak bir şey de bile ağlarsın , bunların bir açıklaması tıp dilinde vardır illa ki yoksa depresyon da değilim , kendimi bildim bileli duygusalım ama eskiden sadece izlediğim bir dizi , film veya haberlerde gördüğüm bazı haberler canımı acıtırdı duygulanır en fazla gözlerim doları. Şimdi ise duygusal anları bırakın , mesela adam cüzdanını düşürmüş biri bulmuş onu teslim etmiş ya o haberlere bile ağlıyorum. Geçenlerde Hollanda'da futbol sahasına oyuncaklar atıldı , hasta çocukların tedavisi için oynanıyordu maç zaten , onda bile oturdum nasıl ağladım anlatamam.İşin ilginci şu an yazarken bile ağlıyorum.

Şu an diyebileceğim tek şey ;



20 Ağustos 2018 Pazartesi

3 Ağustos 2018 Cuma

Tatil mi ? O da ne ?

Güya saçımı boyattım onunla ilgili post yazarım dedim , alışveriş yaptım burada paylaşırım dedim , daha bir sürü aktivite falan ama nerdeeee yazacak vakit mi var , yok ! :( üzülüyorum ya blog yazmayı çok seviyorum ama ne yazık ki vakit bulamıyorum hafta içi iş, hafta sonu ev işleri falan derken epey yorucu oluyor hatta bırakın buralara gelmeyi , bilgisayarı bile açasım gelmiyor :( Şu iş yerlerindeki internete neden kısıtlama gelir ki? Ne olacak yani internet açık olsa? Hani benim işim internete girsem de aksatacağım bir iş değil ki,bence motive bile ediyor insanı.

Geçenlerde internette bir şey araştırıyordum , oldu herhalde bir üç hafta kadar , youtube çıktı "nede olsa girmiyor" dedim ama yinede tıkladım bir baktım açıldı ben videoya , video bana bakıyordu ben bizimkilere " baksanıza youtube açılıyor " dedim. Hemen ne yapsak diye düşündük , insan böyle olunca da neye gireceğini şaşırıyor. Neyse biraz müzik dinledim sonra taa ne zaman Çılgın Bediş'e başlayıp bitirememiştim onu bitirdim. Şimdilerde 7 Numarayı izliyorum.Eskiden de çok severdim bu diziyi ama başından hiç izlememiştim.He bu arada youtube belli saatlerde geliyor ,  belli saatlerde gidiyor yani öyle kesintisiz değil. Ama geldiği an üç dört bölüm açıp dolduruyorum internet gitse bile izlemeye devam ediyorum o zaman hem vakit de geçiyor hem de daha çok motive oluyorum , işimi de aksatmıyorum.Telefon çalınca durduruyorum sonra tekrar devam ediyorum.Ama ne yazık ki blogger açılmıyor :( neyse ben artık youtube'a da şükrediyorum


Tekrar üniversite sınavına girip okuyacağımı söylemiştim hatta benim isteğim aöf değil de normal bir üniversiteye gitmekti ama çalışmaya başlayınca normal üniversite olayını sildim neyse sınava girdim , aöf 'de önlisans için 150 , lisans için 170 alsan yetiyordu ben her iki baraj puanının çok çok üstünde aldım ona rağmen beni almazlarsa ve kontenjanlarını doldururlarsa çıldırırım :) Çocuk gelişimi istiyorum :)

 Bir ara ders çalışmaya başlamıştım sonra bu işe girince bırakmıştım.Yine iş yerine kitap götürdüm ,  bir kaç kere çözdüm test ama odaklanamadım çünkü çok fazla çağrı yoğunluğu var bir de bazı sağlık problemleri , ramazan falan derken saldım çayıra mevlam kayıra :) Dediğim gibi barajı geçsem yeterdi ve ben çok daha yüksek puan aldım. Valla ne diyeyim bilmiyorum ama o kadar üniversite sınavına girdim , kpss'ye girdim ilk defa böyle bir sınav gördüm hani bir ara barajı geçemem bile dedim o derece.Ben hayatımda böyle bir sınav görmedim.Yani matematik mantık gibiydi , din soruları felsefe gibiydi falan filan Allah emek veren ve kazanamayan arkadaşlarımızın yardımcısı olsun.Bildiğin bu "üniversiteye girme "sınavı değil , "üniversiteye girememe" sınavıydı.


Gelelim asıl meseleye . Tatil planlarınız hazır mı ? Bayram'da güzel bir tatil sizi mi bekliyor ? Öyleyse çok şanslısınız çünkü ben bu sene tatile gidemiyorum :(

Ben mesela son dakikacılığı sevmem geçen sene hoş son dakika Çanakkale'ye gittik ama eve gittik bir otele değil.Ben eğer o sene tatile gideceksem 5-6 ay öncesinden rezervasyonumu yaptırım. 2012'de Bodruma gittiğimde Ocak'tan Temmuz ayına rezervasyon yaptırmıştım , balayına Kasım'dan Nisan ayına.Mesela eski çalıştığım yerde ne zaman yıllık izne çıkacağım belliydi.Yanımda çalıştığım arkadaşımla önceden planları yapardık , ben mesela o sene otele değilde Arsuza'a teyzemlerin yanına gideceğim , hemen 3-4 ay öncesinden uçak bileti alırdım.Yani tatilden bir ay öncesi kala 300-400TL'ye alacağım bileti 150-200 TL'ye alıyordum.


Serhat'ın işsizliği ve işsizliğinin yanı sıra her an iş bulup da yeni bir işe girebilme olasılığını düşündüğümden , ek işi olan Dj'lik işinin malum "yaz sezonu" olmasından ve epey yoğun olmasından ötürü (Maşallah) tatil olayını bir türlü düşünemedik.Yani bırakın tatil olayını düşünmeyi ben evde adamı göremez oldum =D o derece yani.Mesela bazen öyle bir oluyor ki perşembe , cuma , cumartesi , pazar. He iş olsun maşallah , Allah daha çok versin sonuçta çalışmıyor ve bu kazandıklarıyla ( iş bulamama ihtimaline karşın ) biz kışın idare etmek zorunda kalacağız.Neyse gel zaman git zaman şu son 1 aydır araştırmadığım internet sitesi , araştırmadığım otel kalmadı ve biliyor musunuz herşey dahil konseptinde ne Antalya  ne Marmaris ne Fethiye en uygun Bodrumdu ki bende Bodrum'a gitmek istiyordum ama farklı yer olsun Marmaris veya Fethiye olsun dedik , uygun otel bulsan da uçaklar almış başını gidiyor ve havaalanından otele transfer , otelden havaalanına transfer fiyatları uçmuş gitmiş resmen. Bodrumda otel beğeniyorum 2000 TL 6 gün 5 gece iyi hoş diyorum hani gözden çıkardım ne de olsa 9 taksit yaptırırım diyorum.Uçak biletleri transfer derken 1500'den aşağı tutmuyor.Arabamızda yok ki arabayla gidelim bir de ben bayram zamanı baktığım için otobüslerde dolu , bayram da yolda kalma olasılığın yüksek ki ben 6 sene öncede bodruma otobüsle gitmiştim giderken 12 saatte dönerken 15-16 saatte gelmiştim ve sıradan bir zamandı ne bayram ne seyrandı.Kısacası bayramda o kadar para bayılamazdım.

Hani eylül ortası okullar açıldığı dönemde fiyatlar çok iyi hem oteller daha uygun hem uçak biletleri ama bu sefer de Serhat işe girerse ? İşsizlik maaşı bitiyor ?  daha bir aylık taksit ödemişken gittiğimiz tatilin geri kalan 8 ayını nasıl ödeyeceğiz ? Öderiz Allah büyük şükür ama mesela erken rezervasyon yaptırsam en azından yarısını ödüyorsun taksitlerin geriye pek bir şey kalmıyor ama bunda tatili gidip sonrasında para ödemek biraz koyacaktı ve de en önemlisi kış gelecekti masraflar daha çok artacaktı.

Anlayacağınız bana tatil yok ! Seneye ahdım var diyorum , erken rezervasyonlar başlar başlamaz yaptıracağım ne olacak yani ?  iptal sigortası yaptırırsın , en kötü aksi bir durum olduğunda iptal edersin. 
Bende Pazartesi ve Salı gününe izin aldım bir aksilik olmazsa Pazartesi Şile'ye gideceğiz.Bari denize girmedim demeyeyim. Bu arada biraz güneşe çıkmam lazım ,  güneşlenmekten nefret etsem de D vitaminim yerlerde geçen kanımı verdim de bizim şirkette , onlar bir sürü test yaptı , mesela bir insanın kolestrolü hep yüksek çıkar değil mi ? ben kolestrolü düşük çıkan tek insan tanıyorum oda benim , etrafımda herkesin ki hep yüksek =) D Vitamini, Folik asit v.s. bunlar hep düşük.Ayrıca takviye B12 ilacı da alıyorum çünkü bir ara günde en az 10 kere aktardığım , dahilisini ezbere bildiğim insanın dahilisini unutmakla başlayıp , akşamdan hazırladığım sandviçimi sabah yanıma almamakla devam edip , evde ki eşyaları nereye koyduğumu unutup üstüne üstlük "aa bunu ben mi buraya koydum" veya " bunu kim getirdi ben mi getirdim" diye gibi durumlarla karşılaşınca yaptırdım testleri. Özel sağlık sigortamdan düştü ama ben tek kuruş bile vermedim neredeyse 1000 TL'lik test yaptırmışım ama bazıları pahalıydı , zaten o yüzden rakam bayağı uçtu.Dışarda yaptırsaydım sırf 5 tane test için neredeyse bu fiyata yakın verecektim.. Doktor D vitaminin düşük olduğunu görünce " hiç güneşlenmiyor musunuz " dedi bende " hayır sevmem, prensibim değil , şemsiye altından çıkmam ama esmer olduğum için her türlü yanarım "dedim =D yalnız öyle güneş altında yatanlara da imreniyorum nasıl dayanıyorsunuz anlamıyorum ben iki dakika kuruyayım diye çıkıyorum sonra gerisin geri tekrar şemsiye altına geçiyorum o yüzden hiçbir zaman kuru kalamıyorum :) Neyse bu sefer biraz güneşe çıkayım D vitamini depolayım.


Tatile gideceklere şimdiden iyi tatiller diliyorum benim yerime de gezin , eğlenin :)

24 Haziran 2018 Pazar

Küçücük bir mucize ve tatil isteği..!

Bayram geçti gitti , ben arefe günü de izinliydim ama bu bayramda ne yaptın diye sorsanız sadece aile büyükleri ziyaret edildi o kadar :) hatta ilk gün herkese gidip , diğer iki gün evde dinlendim. 

Bayramda herhalde hepimizin canını acıtan yavru köpek olayıydı . Fotoğrafını paylaşmıyorum çünkü her baktığımda ağlıyorum , bütün bayramda içim acıdı. Allah bunu yaşatana zaten cezasını verecek. He bir de "kazayla" oldu diyenler var ya , işte iş makinesi "kazayla"yapmış diye. Maşallah iş makinesi sadece patilere mi çalışmış ? hadi öyle oldu varsayalım , kardeşim orada acı içinde kıvranan bir köpek sesi duymadın mı ? insanın eline bir şey batsa "ay " diye irkiliyor o hayvanın hem bacaklarını kopar hemde ses duyma olacak iş mi ? hani kaza ya , madem öyle ses duydun çağır yardım o hayvanı acılar içinde orada bırakmanın anlamı ne ? Valla yazarken hala çok sinirleniyorum. Size şöyle bir şey anlatıyım.


Bu gördüğünüz yaralı kuşumuzun adı Mucize. Neden mucize ? Çünkü Annesi çakıl ve Babası çiko tarafından dövüldü.Şaka yapmıyorum , o kadar çok yavruları oldu ki artık sayamıyorum , hiçbirini bir kez olsun dövdüklerini görmedim ama nedendir bilinmez bunu dövmüşler. Hatta ilk gün kafasında biraz böyle çizik vardı biz de Annesi dövdü diye anneyi ayırdık ertesi gün baktık ki çizik iyice açılmış kanamış , he dedik bu sefer babayı ayıralım Annesi baksın. Bu sefer bir baktık ki Anne'de dövmüş en son bulduğumuzda bu haldeydi.
 Ben işe gidiyorum yokum evde , Serhat babasının yanında ona yardım ediyor , ee Ramazan öncesi Dj'lik işleri oluyordu evde olmuyordu.Sürekli takip edemiyorduk ki bir de daha bir aylık bile değildi , 4-5 gün falan vardı , bizde anne babasından ayırdık , ayrı kafese koyduk. O kadar ürküyordu ki , yemek yiyemiyor , Serhat ona merhem aldı onu sürerken canı yanıyor , ya küçücük kuş diyorsunuz ama o bir CAN . Yemek yiyemediği için cicibebe'den mama yapıyoruz Serhat onu şırınganın o tüp kısmı var ya artık ne deniyor bilmiyorum ona , onla besliyordu. Hayatı bile erken öğrendi cidden dalga geçmiyorum. Normalde kuşlar tüneklerine çok daha geç zamanda çıkarlar bizimkisi hemen çıkmaya başladı , ilk zamanlar yerden mama yerler sonra mama kaplarına alınır bizimkisi ikinci günden mama kaplarına çıkığ yemek yemeğe çalışıyordu. Kuşu parmağımıza alıyorduk öyle güzel geliyordu ki sanki 1.5 aylık kuş dersiniz.


Bir gün hiç unutmam Serhat'ın Dj 'lik işi var en son öğlen beslemişti bende şırıngayla besleyemezdim , canını yakarım diye korkuyordum .. Mucize saatlerdir aç yemek kıramıyor , daha küçük, ne yapsam ne etsem aldım böyle üşüyordu da havluyla sardım ona kaşıkla cici bebe yedirdim baksanıza nasıl yiyor. Bizde hep " yaşarsa mucize olsun" adı dedik. Allaha şükürler olsun yaşadı , şu an çok fırlama :) ama o kadar kötü yarmışlardı ki kafasını falan , tüylerini yolmuşlardı resmen , aradan iki ay geçti daha yeni tüyleri çıktı.


Bu da Mucizenin en yeni hali , fotoğraf biraz kötü çıkmış ama ne yapayım artık ele gelmiyor diğer kardeşlerinin yanında yaşayıp gidiyor , onları da çok seviyor :)

Yani kısacası ben küçücük bir kuşu yaşatmak için elimden geleni yapıyorum , millette ki bu canilik neden ? Bakın korkmak ayrı , nefret etmek ayrı bir şey. Olabilir bende bazen korkuyorum karşıma aniden köpek çıkınca ama gidip ona da zarar verecek potansiyele sahip değilim. He sana zarar vermediği sürece sen zaten hiçbir hayvana zarar veremezsin. Bence artık caydırıcı bir ceza verilmesi gerekiyor , acil kısmından bir yasa çıkmalı !


Gel gelelim diğer tatil meselesine. Eskiden otele falan gideceksem taa kaç ay öncesinden rezervasyon yaptırırdım , Arsuz'a teyzemlerin yanıma gideceğim zamanda , izinlerimi yazdığım gün (eski çalıştığım yerde nisan ayında yazıyorduk izinleri) ben hemen uçak biletlerini alırdım. Anam evlendik , hep apar topar oldu tatil meselesi. Hoş ilk evlendiğimiz sene balayına gitmiştik ve döndüğümüzde de koca yaz sadece bir kere Şile'ye , denize girmeye gitmiştik ama geçen sene damdan düşer gibi yazın çalıştığım yerdeki işten istifa edip , gecesine Çanakkale'ye gitmemize ne demeli ? Geçen sene Çanakkale tatili yazarken , bu sene için güzel bir otel'de tatil yapmak istediğimi belirtmiştim , sorun ne yaptın diye , hiçbir şey , öyle arada tatil sitelerine girip iç geçirmekle yetiniyorum :)

Anlayacağınız bu senede (en azından şimdilik) bir tatil planı yok. Ya Çanakkale ya Arsuz olabilir.Ama bunlar ev ortamı , otelde ki gibi rahat olamayacağım :) Belki bir tık beklediğim bir haber var o haber gelirse Bodrum olabilir ama çokta yüksek ihtimal vermiyorum.

Anlayacağınız hayaller Bodrum hayatlar yine İstanbul ..!

Saygılar.

14 Haziran 2018 Perşembe

Ramazan'da bitti - İyi Bayramlar

Yine uzun zamandır yoktum , eskiden ara ara güç bela işlerden vakit buldukça uğruyordum ama Ramazan girdikten sonra pek uğrayamaz oldum. İftar için o kadar çok misafirliğe gittim ki neredeyse Ramazan'ın yarısı misafirlikte geçti :) Düşünün ben daha 5,5 ay oldu yeni evime taşınalı bu Ramazan'da misafir ağırlarım , yeni evimi de görürler dedim ama ne hacet kimseyi çağıramadım hem çalışıyorum da hafta içi zaten kimseyi çağıramazdım.


Hani bir post yazmıştım , istemsizce diyete başlamak diye he işte o zamandan bu zamana 5 kilodan fazla vermiş oldum.55.6 iken 50.4 oldum.Ramazanda'da kilo verdim. Şükür bu sene diğer senelere göre migrenim çok tutmadı ilk zamanlar biraz baş ağrısı yaşadım sonra geçti. Daha doğrusu benim Ramazan öncesi bu iştahsızlığım , öğünlerimi azaltmam , yarım tabakla bile doymam sayesinde Ramazan'da daha rahat oruç tuttum. Benim tek derdim uykusuzluktu. Ramazan girdiğinden beri gece 12'den önce uyuyamadım ee sahura kalktım ( neyse ki eşimin çalışmaması işe yaradı da o hazırladı ) sahur sonrası tekrar yat uyu derken resmen 5 saatlik uykuyla duruyor oluyordum. Sabah 7:10 hatta bazen daha erken işe gittiğim oluyordu mesai başlayana kadar 5-10 dk bile olsa uyuyordum keşke şöyle yarım saat kırk dakika falan uyusam ama nerdeee.. Düşünün ne sabah ne akşam serviste bile uyuyamayan ben akşamları ara sıra uyuduğum oluyordu.Neyse bir Ramazan'ı daha geri de bırakmış olduk. Allah daha nicelerini nasip etsin , Allah kabul etsin..

Yukarıda ki lokumu da şirketten hediye ettiler . Şimdi şöyle benim çalıştığım yer şirketler grubu ve bu şirketler grubu kendi içinde ayrılıyor . Bildiğiniz ayrımcılık var :) Mesela bir gruba Divan'dan çikolata ve kolonya dağıtmışlar , diğerlerini görmedim hatta bir gruba hiç bir şey dağıtmamışlar, bize de bundan verdiler. İşin tuhafı , beraber çalıştığım abla bana hep isyan ederdi " ben 18 yıldır çalışıyorum hiç bir bayramda görmedim anca tanıdığın olacak ki sana extradan versin , nadir işte kadınlar gününde falan bir şeyler verirler " derdi benim şansıma mı ne bu sene dağıttılar =D hayır bundan bir kaç ay önce de zeytinyağı vermişlerdi . Normalde çok şanssızımdır , mesela blog çekilişlerine bile katılmam ben , eski çalıştığım yerde 8 yılda bir çöp hediye bile çıkmadı yılbaşı çekilişinde :)




Eski çalıştığım yerden sevgili arkadaşım Nuray ve ailesiyle iftar yemeğinde buluştuk. Bizim amacımız Anadolu kavağına gitmekti ama o hafta hava esiyordu nitekim bizim buluştuğumuz gün yağmur bile yağdı. Bizde görüşmek istiyorduk , iptal etmekte istemiyorduk zaten sene de bir anca görüşüyoruz bu yüzden ortak karar alarak Çengelköy Paşa Kokoreç de buluştuk . Yediğimiz içtiğimiz bize kalsın , hatta yediğimiz hafif tatlı da bize kalsın (bunla ilgili ayrı bir post yazmak lazım) diyerek konuyu kapatıyorum :)


 Saçımı boyattım hemde kestirdim :) Ama onunla ilgili ayrı bir post paylaşacağım..


Sevdiklerinizle birlikte geçireceğiniz huzurlu , mutlu bir bayram diliyorum ve bayramda tatile gidenlere sevgilerimi yolluyorum :) Benim yerime de bol bol denize havuza girin , benim yerime de bol bol gezin.

Saygılar..

13 Mayıs 2018 Pazar

Anneler Gününüz Kutlu Olsun..!

Kendi Annem başta olmak üzere , tüm Annelerin ve Anne adaylarının ,  Anneler Gününü en içten dileklerimle kutluyorum..!



1 Mayıs 2018 Salı

1 Mayıs Emek ve Dayanışma Günü Kutlu Olsun..!

Gönül isterdi ki bugün tüm çalışanlarımız izinli olsun ama maalesef böyle bir durum yok :(

Bugün sabah alışverişe giderken yerleri süpüren bir abi gördüm " Kolay gelsin " dedim, " sağol abla" dedi. Asıl izinli olması gerekenler onlar diye düşünüyorum :( ki bende izinli olmama rağmen bunu söyleyebiliyorum..

16 Nisan 2018 Pazartesi

Biri beni Ege'ye ışınlasın..!


Bazen onedio testlerinden çözüyorum , orada "elinde bir güç olsa hangisi olsun istersin" gibi sorulara denk geliyorum. Ben hep " görünmez olmak" istemişimdir :) hayır görünmez olup ne yapacağım değil mi ? Aslında " ışınlanmak" daha mantıklıymış , bu yazıyı yazarken onu fark ettim.Mesela 1 saatlik öğle arasında Maldivlere ışınlanmak isterdim :D hadi o kadar da gitmeyeyim Çeşme'ye gider , oraları gezer , kumru yer geri dönerdim :D he bana bu gücü verince tek şartları İstanbul dışına çıkmamaksa ok sabah mesai 08:00'da başlıyor ya hoop hem daha çok uyur geç işe giderdim , hemde akşam 17:30'da çıkıyorum ya hop 17:31'de evde olurdum :D ne güzel hayaller değil mi ya ? Bildiğin olmayacak bir hayal üzerine konuşuyorum bir de planlar yapıyorum .

Bodrum

Daha önce bu tarz postlar yazmıştım buraları bırakıp gitmeye dair.Şimdi diyeceksiniz ki bu kıza arada geliyorlar herhalde :) valla doğru arada acayip daralıyorum , bir de şunu fark ettim böyle bahar aylarına girmeye yakın bende inanılmaz bir gitme isteği oluşuyor sebebi ne bilmiyorum ? Tatile gidip gelsem bu istek daha da artıyor. Hani ben buraları terk etmeden bir yerlere yerleşmeden bu isteğimden vazgeçmeyeceğim.


İş yerinde vakit buldukça o kadar çok forum siteleri ve blogları okuyorum ki artık Google'da kaçıncı sayfaya geldim hatırlamıyorum , bildiğin artık okunacak bir şey kalmadı diyebilirim.He tabi bazı siteler yasaklı oralara giremedim , oralara da öğle arasında telefonumdan girdim. Size yazdığım o günden beri hatta o günden de daha öncesi var sürekli okuma , araştırma peşindeyim ve soruyorum İstanbul'da bizi tutan ne ?


İstanbul'da veya büyük şehir de bizi tutan ne ?
Aile.. ki ben aileme çok bağlı bir insanım mesela hep dua ederim Allah Annem'e uzun ömürler versin diye.Ama insan bazen o kadar çok bunalıyor ki trafikten , kaostan , pahalılıktan hiçbir şeyi gözü görmüyor diyebilirim.Annem bana gelmese , herhalde ben ayda bir anca görürüm Annemi. Mesela en son kayınvalidemlere bile yemeğe 2 ay önce falan gittik diye hatırlıyorum . He Serhat'ı babasının dükkanına yardıma gittiği zamanlar da zaten görüyorlar ama bir akşam yemeği için 2 aydır görüşmüyoruz ki bu insanlar bana yürüyerek 7-8 dakika , motorla 1 dakika uzaktalar. Neden gidemiyoruz biliyor musunuz çünkü zaman çalışan insana çok kıymetli. Benim için 1 dakika bile çok kıymetli. Eve gidip bende biliyorum yayıla yayıla yemek hazırlamayı , sofrayı kurmayı , dinlenip bulaşıkları yerleştirmeyi varsa çamaşırları asmayı.Ama öyle bir imkan kendime tanımıyorum. Eve gidip yemek hazırla,ye,topla,yerleştir,diğer işleri hallet oturmam en erken 20:00 oluyor bana kalan zaman ya 2 saat ya 2.5 saat..Yani bir insanın dinlenmesi için 2-2.5 saat az.Zaten gün boyu ister istemez yoruluyorsun bir de trafik çekiyorsun , trafik zaten bütün işte ki yorgunluğuna bedel.

Çocukların geleceği , onların kurulu düzeni. Evet çocuğunuz varsa zaten iki katı daha titiz davranmak zorunda kalıyorsunuz. Çocuğum burada nasıl büyür , sağlam bir okul var mı , şimdi ki düzeni bozup yeni yere adapte olabilir mi, arkadaşlarına alışır mı veya arkadaşları olur mu , merkeze ne kadar uzaklıkta , hastalandığında hastaneye götürmek için ne kadar yol gitmek gerekir v.s. haklılar da zaten benim amacım çocuk olmadan böyle bir maceraya atılmak.

Sosyallik derseniz biz zaten çok sosyal bir insan değiliz daha doğrusu Serhat değil.. hani her hafta kahvaltılara veya yemeklere gitmiyoruz. Ayda bir kere de olsa konsere , sinemaya veya tiyatroya gitmiyoruz , canımız sıkıldığında Şile, Ağva ne bileyim İstanbul’a yakın yerlere kaçmıyoruz, gece hayatımız zaten 0 hiç yok , arkadaşlarla buluşma derseniz ya biz arkadaşlarının evine gidiyoruz ya onlar bizim evimize geliyor hani en son dışarda ne zaman bir arkadaş grubuyla toplandık diye sorarsanız galiba yazdı o da ani olmuştu , arkadaşları Ümraniye’ye gelmişti o sayede görüşmüştük yani gördüğünüz gibi pek de “ sosyal “ bir insan olduğumuz söylenemez bildiğiniz “ asosyal” sınıfına dahiliz.Yani demek istediğim gideceğimiz yer de bunların hiçbiri olmasa da olur , İstanbul gibi bir şehir de bile biz bunları yapamıyorken başka bir şehirde yapmamışız çok mu.
Antalya
Herhalde büyük şehir de kalmanın en önemli nedeni ise maalesef İŞ ;  Bir beyaz yakalı çalışan olarak herkesin hayali , sahil kasabasına yerleşmek , kendi bahçesini ekip biçmek , kedi-köpekle ilgilenmek , yazları mis gibi denize girmek , kışları ise yakın çevreleri gezmek , sakinliği dinlemek gibi. Plazalar da , büyük şirketler de , hatta sanayinin içinde sıkışıp kalmış insanların hepsinin hayali bu.  Eskiden insanların sadece emeklilik hayali buydu şimdi ise 30 - 40 yaş arasında ki herkesin hayali oldu. Ben her ne kadar 28 olsam da 30 yaş grubuna dahil ediyorum kendimi. Okuduğum bloglarda da hep genç kesimin bırakıp gittiğini ve bırakıp gitmekle kalmayıp oralara tutunduklarını gördüm , yazılarını okurken "mutlu olduklarını" resmen hissettim.
Kenarda birikmiş parasıyla gidenler mi , evini arabasını satıp gidenler mi, yeniden iş kuranlar mı v.s. kısacası her türden insanın yazılarını okudum. İstanbul'da veya büyük şehir de bizi tutan şeylerin en başında " İŞ " geldiğini göz ardı edemeyiz. İş kurmak için de sağlam bir paran olması lazım , tutunamazsan bile kendini yeniden toparlayabilmek için üç beş bir şeylerin olması gerekiyor. İş bulmak dersen ; iş bulmak adı üstünde " yazlık " yerlerde pek kolay değil anca turizm sektörü o da yaz bitince sende bitiyorsun , karınca gibi bir hayat yaşaman gerekiyor , bu da ev kirana , faturalarına yetecek mi ? En önemlisi de bir sonra ki yaza sen hala orada çalışabilecek misin , bunun garantisi var mı ? Mesela en şanslılar kesinlikle Home Office çalışanlar . Bende çalışmadığım zamanlarda çok baktım home office işlere ama aklıma yatanı bulamadım. Önce bir firmada çalışıp , sonra onlara teklif sunman lazım ki bir tık daha şansın olsun.
Son dönemler de özellikle yazlık yerlerde yaşamaya başlayanlar da veya köye yerleşenler de gözlemlediğim bir şey var oda " Home Office " çalışanlaı . Bu gerçekten çok mantıklı . En azından şöyle bir şey var ki sen " işini garantileyip" gitmiş oluyorsun bu da senin için avantaj.He dersen ki" ben ekip biçicem , hayvancılıkla uğraşıcam " bu senin tercihin hayvancılık dediğim de kümes hayvancılığından ne kadar gelir elde edebilirsin ? Büyükbaş olsa bir tık daha şanslısın ee onun içinde yine üç beş birikmişin olması lazım.Bilmiyorum yanlışım varsa düzeltin..
Home Office bir iş bulmam lazım ve nasıl bir iş yapacağım onu da bilmiyorum.Çağrı merkezleri oluyor Home Office ama hep satış odaklı veya gece saatlerinde . Şöyle sabah - akşam arası , hafta sonu olmayacak bir iş olsa ve her şeyden önemlisi satış ağırlıklı bir iş olmasa mesela evden çalışma olayına sıcak bakıyorum . Kaç yıllık deneyimim var . Mesela şu an ki işimi taşıyabileceğimi bilsem oralara hiç beklemem biliyor musunuz anında tası tarağı toplarım giderim Serhat'a da iyi kötü bir iş buluruz. En azından gittiğimiz de birinin işi sağlam olsun ki diğerimiz bir şekilde iş bulur. Serhat'ın iki işi var zaten en kötü DJ'lik işlerine yoğunlaşabilir.
Home Office iş dışında gidenler geçimini nasıl sağlıyorlar mesela , ekip biçerek mi yada kendi işlerini mi kuruyorlar ? gidenlerin hepsi de home office çalışmıyordur herhalde :) İş konusunda çok fazla detay göremedim ya ekip biçmekten , ya home office çalışmaktan bahsediliyor hep.Hani gidenlerin hepsinin hali vakti yerinde mi ? Hali vakti yerinde olmayan bir insana da pek rastlamadım açıkçası , tarımla uğraşıp mı gelir sağlanıyor , hayvancılıkla mı uğraşıyorlar veya kendi işlerini oraya mı taşıdılar v.s. aslında bu konularda daha detaylı bilgi almak istiyorum ve ne yazık ki bunlarla ilgili çok fazla yazılara denk gelemiyorum. Daha çok taşınma süreci , neden taşınılmak istendiği , ekip-biçilen araziler v.s. bunlarla ilgili bilgi görüyorum .. sizler bana bu konu da nasıl yardımcı olabilirsiniz? İşin maddi kısmı evet çok önemli yalnız benim için öncelik iş. Home Office iş yapabilir miyim ? Nasıl bir işe girişip de borç harç olmadan kendi yağımızda kavrulabiliriz ? Çok fazla kazanç istemiyorum benim istediğim evimin kirası faturalar ve mutfak ihtiyacımız karşılansın . Çok fazla paraya gerek yok yeter ki huzurum ve sağlığım yerinde olsun.
Bodrum
Geçenlerde , kim olduğunu söylemeyeyim de , bizim aile tarafından değil ,  bana sordu “ servisin var mı ? Cumartesi çalışıyor musun ?“ diye bende “ Hafta sonu çalışma yok , zaten benim iki seçeneğim vardı 1 ) Hafta sonu olmasın 2) Eğer uzaksa servis olsun , servis olmasaydı 5000 tl verseler yine gitmezdim , anca o tarafa yakın otururdum , sabahın 6 sında metro, metrobüs , metro mu yapacağım ? 3 vesait gidip üç vesait dönemezdim “ dedim . Bana , x kişi “5000 tl bana verseler , ben çocukları Anneme bırakıp giderdim “ dedi . 5000 tl gerçekten mübalağa ettiğim bir rakamdı ama bir şey diyeyim mi gerçekten gitmezdim anca evi buraya taşırdım burada ki kiralarda 2.500-3.000 tl arasında. Bir de sabah boş olduğu iddia ediliyor yolların . Eee pardon da sabah boş olsa yollar ben neden 6:38 de servise bineyim ki ? Boş olsa saat 7’den önce binmezdim ki bizim oradan direkt Cevizlibağ tarafına giden otobüs var sabahın 6:30’un da bile nasıl tıklım tıkışık. Bir de ben sabah metroya yürüyeceğim , koştur koştur Altunizade metrosunda inip Metrobüse bineceğim (ki altunizade metrobüs tv’ye bile çıkmıştı o kadar uzun ki o metrobüs yolu in çık in çık sürekli böyle) , Metrobüs’ten Zincirlikuyu’da inip yürü babam yürü metroya tekrar metroya bineceğim bir de bunun aynısı da akşama da yapacağım ölme eşşeğim ölme.. Yani ben parasında değildim ki bana şu an ki asgari ücreti bile verselerdi ben giderdim sonuçta servis var , yemekhane var..
Neyse bir de bunu bana söyleyen kişi ömrü hayatı boyunca hiç çalışmamış biliyor musunuz :D hani güler misin ağlar mısın. Sen ömründe çalışmamışsın , çalışmak nedir bilmiyorsun , sabahın 6’sında kalkıp yollara düşmek nedir bilmiyorsun , metrobüslerde sabah saatlerinde ve iş çıkış saatlerinde tıklım tıkışık olduğunu , boş gelen metrobüse binmeye çalışıp binemediğini , yeni geleni beklediğini ve böyle böyle 10-15 dakika geçtiğini bilmiyorsun, bir de bayanız yani , erkek olsan hurra gir değil mi ama maalesef o kadar sapığın kol gezdiği bir yerde bir bayan olarak dikkat etmen gerekiyor , eve gelip yorgun argın yemek yapmayı , etrafı toparlamayı he bir de çocuğun varsa ona da vakit ayırmanın ne demek olduğunu bilmiyorsun. İşte böyle konuşanlara inanılmaz sinir oluyorum , yanlış anlaşılmasın bu kişi sevdiğim bir insanda. Sizce haksız mıyım yani ? Hiç çalışmamış bir insanın böyle bir şey söylemesi çok mu normal , evlisin , çocukların da var daha küçükler , dayanamazsın ki en fazla 1 ay sonra by by .
Ben bilmediğim bir şey hakkında yorum yapmam ,fikir sunarım ama doğrudur ama yanlıştır diretmem . Şimdi ömrü hayatım boyunca çalışmasam bile , çalışan insana her zaman saygı duyarım hatta hem çalışıp hem evli olup hem de çocuğu olan insanlara iki katı saygı duyuyorum bende evde kaldım boş vaktim bolca oldu o zaman bile çalışan kadınlara hep imrenirdim valla “”helal olsun nasıl yapıyorlar “derdim. Ev hanımlığı da kolay değil ama çalışan bir kadın kadar da zor değil. Evdesin her şeyini yapabilirsin temizlik ütü çamaşır , çocuğun varsa onun bakımı. Ama çalışan insan hem işte çalışıp hem evde çalışıyor evet belki yemek konusunda kolaya kaçıyor olabilir belki bir makarna bir kahvaltı hazırlıyor belki dışardan söylüyor.Ama çalışmayan kadın öyle mi sana “ evdesin niye yapmadın gözüyle” bakarlar ve zaten çalışmayan bir kadın da ne bileyim yanlış anlaşılmasın ama gezmesinin , konusunun komşusunun derdine düşmesin evinde yemeğini yapsın sonra ne yapıyorsa yapsın. Ben evde durduğum o 1.5 sene eşime sorun hiçbir akşam kahvaltı hazırlamış mıyım , hiçbir akşam yemeksiz bırakmış mıyım ? He bazen 3 çeşit değil 2 veya 1 çeşit oluyordu ama muhakkak oluyordu.2 sene olacak evleneli bir kere bir hata sonu evde tadilat vardı alışverişe çıkamamıştım onda kahvaltı hazırlamıştım , bir kere de çalışmaya başlayınca yani toplasan iki kere.. ev hanımları bazen gezmekten fırsat bulup yemek yapmıyor çok şahit oldum , valla size bir şey diyeyim mi ben evde yemek yapacağım gün biri beni çağırırsa dışarı bile çıkmazdım , içime dert olurdu.
Çeşme
Bazen sabredecek gücümün kalmadığını düşünüyorum . Arayan müşterilere karşı , gördüğüm aynı yüzlere karşı , sabahın erken saatlerinde kalkmaya karşı.Geçen gece ağlayacaktım bile , bir karın ağrısıyla kalktım sonra “ of çalışmıcam” ya diye söyleniyordum. Çalışmanın avantajları olmuyor mu oluyor elbette , kendime harcama yapabiliyorum , istediğimi alabiliyorum , kenara zor günler için para atmaya çalışıyorum , en basiti kiramı ödüyorum.Ama bazen o kadar yorgun kalkıyorum ki yataktan , başım dönmeye başlıyor , bazen baş ağrısıyla kalkıyorum , dişlerimi sıkarak uyanıyorum. Hani hayatına devam ettirmek için çalışmak şart yalnız mutsuz olmak gerekmiyor. Mutsuzum yani bundan ötesi yok. Ben İstanbul’da mutsuzum , huzursuzum . Bu yüzden taşınmak , sıfırdan bir hayat kurmak istiyorum. İstanbul’a ziyarete geldiğimde koşa koşa geri dönmek istiyorum.

Böyle uzun uzun yazıyorum ya aslında bir nevi içimi döküyorum. Biraz da olsa rahatlıyorum. Bir gün evden markete diye çıkıcam artık beni Ege’de bulursunuz J
Saygılar..

Share