dostluk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
dostluk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

8 Şubat 2017 Çarşamba

Geçmişe dair özlemlerim..!

Televizyonda bir şey izlerken veya sokakta yürürken v.s. size geçmişinize dair bir şeyler hatırlatan şeylere denk gelip " hey gidi günler hey " deyip bir çektiğiniz hiç oluyor mu ?

Mesela ben en çok çocukluğu özlüyorum çocukluğumun geçtiği Suadiye'yi..Mahallenin elebaşı olarak ilan edilmiştim , inanılmaz yaramaz bir çocuktum boşuna üç kez kol kırmadık☺Anneme de bu yaramazlığım yüzünden komşular çok söylenirdi. Bende boş durmazdım tabi kapı ziline basmalar , camlara taş atmalar hatta o kadar da ileri gittim ki bizim bahçede bir varil dolusu mazot vardı onun lekesi de üzerinize bulaştıysa çıkması imkansızdı ben onu alırdım sopalara sürer milletin çamaşırlarına atardım ay çok fenaymışım ya çocukluk işte. 

Güzel Suadiye'm
Bizim apartmanda 1.katta Rahmetli Zehra Teyze vardı o bana aşırı takıktı ben olmasam bile benim hayalimi görüyordu gerçekten abartmıyorum çünkü bir gün ben evde yokum Anneannemde miyim neyim anneme gelmiş " yağmuru al bahçeden " diye Annemde " Yağmur evde yok ki siz kimi gördünüz " demiş ☺ Neyse o dönemler bir şarkı moda ya "Çalgıcı karısı Binnaz "diye bende arkadaşları topladım " Hadi 1-2-3 " deyip kadının balkonunun altına geçip "Çalgıcı karısı Zehra" diye şarkı söylettim. Ya yazarken bile gülüyorum bir de kendimden utanıyorum..Mesela biz bir kaç arkadaş İstiklal Marşı eşliğinde birbirimizi eve bırakırdık. Hatta 4.katta bir arkadaş otururdu bizim , apartman ışıklarını açmadan en üst kata kadar karanlık bir şekilde çıkmaya çalışırdık (o zamanlar otomatik değildi ışıklar ) he bu arada bir de İnci Teyzemiz vardı ona da yakalanmamız lazımdı onun evinin oradan geçerken yavaşlıyorduk hayır yavaşlasan ne hacet gözün görmüyor ki milletin ayağına basa basa çıkıyorsun bu sefer canı yanıyor ses çıkıyor İnci teyzede kapıyı açıyor bizde hemen tekrar aşağı artık düşe kalka iniyorduk ☺ Bir keresinde hiç unutmam yine böyle yukarı doğru çıkıyoruz pat küt sesler duydum ışığı bir açtım üç arkadaş merdivende düşmüşler gülsem mi ağlasam mı İnci felaketi çıkacak onu mu düşünsem bilmiyordum.Daha var tabi ama böyle anılarım da uzatmıyım diyorum..

Apartmanımızın önü ama yenilenmiş haliyle
Bizimkiler boşandıktan sonra buradan taşındık. Ben Annemde kaldım ve Baba'yla bir süre görüştüm sonra bazı sebeplerden dolayı kavga ettik ve yaklaşık 3 yıldır belki daha fazladır konuşmuyorum. Hani televizyonda Anneyle ilgili birşey izlersin duygulanırsın ağlarsın ya ben Baba'yla ilgili izlediğim hiçbir şeyden duygulanmıyorum nötr kalıyorum. Herkes için babası ilk aşkıdır ilk kahramanıdır ama benim için öyle olmadı olsaydı hala görüşüyor olurduk belki beni bu konuda yadırgayabilirsiniz kızmam ama içimde yaşananları bir Allah bir ben bilirim ve ben asla kimseyle küs kalmayı seven bir insan değilimdir karşı tarafa şans veririm ama karşı taraf benim iyi niyetimi suistimal eder beni anlamaz kendi kendine tribe girerse işte o zaman ben onun asla bir daha yüzünü bile görmek istemem..Baba mevzusunu da neden açtım hep Annemden bahsettim, belki ölmüş olabileceğini düşünebilirsiniz bu yüzden bu konuya girdim bu arada ne sözümde ne nişanımda ne düğünümde hiçbir şekilde çağırmadım ne onu ne o tarafı.Ben bunları yapıyorsam sebebim çok büyük
 beni yanlış anlamayın ..!

Mehtap -   Ben - Havva
Mesela dostlarımı özlüyorum Mehtap benim çocukluk arkadaşım bebeklik bile diyebilirim.Düşünün 27 yaşındayım yaşımız kadar arkadaşlığımız var.. Havva ise lise yıllarından beri arkadaşız hala hiçbirimiz kopmadık. Mehtap evlendi Ankara'da yaşıyor Havva'da doğum yaptı daha 2 aylık oldu teyzesinin Göktürk'ü ☺Sıralamada önce Havva(2014) sonra Mehtap(2015) sonra ben (2016) evlendim çocukta da önce Havva oldu şimdi sırada Mehtap var ondan bir ekşın bekliyorum ☺ O bahsettiğim çocukluk anılarımda Mehtap var işte daha bir sürü kişi ama hepimiz koptuk gittik bir de Aysu vardı o da Çengelköye taşınmıştı ama ben küçüktüm biraz daha genç kızlık zamanlarımda taşınsaydı kopmazdım ama daha 9-10 yaşlarındaydım taşındıklarında sonrasında bir kaç kere gittim evlerine kaldım o da geldi bana ama zamanla koptuk gittik. Hala daha bir çok arkadaşım var telefonlaştığım görüştüğüm ama bu ikisi benim arkadaşım değil dosttum kardeşim.Onlarla vakit geçirmeyi özledim çalışıyordum mesela Mehtap'a veya Havva'ya gider kalırdım sabahın 3 ünde yatar 7 sinde kalkar işe giderdim yine de o şekilde çalışmak bana koymazdı.Birlikte sahile gider güya diyete başlayalım deyip yürüyüş yapar sonrasında simitleri mideye indirirdik , sahilde dolanıp oturup çekirdek çitlerdik.Yani özlediğim dostlarım ama dostlarımla eski günlerimi özledim. Şimdi nerede çıkıp çekirdek yicez , şimdi nerede sabaha kadar oturacaz diyorum ya dostlarımla eski günlerimi özledim..

Altınoluk

Mesela en çok Altınoluk da yaptığım tatilleri özlüyorum.Daha okula bile başlamamıştım ilk gittiğimde neredeyse 12-13 yıl her sene gidiyordum hatta çocukluk arkadaşım Mehtap bile gelmişti ☺ Denizi buz gibi bir kaç adım gittikten sonra hemen derinleşiyor , derinleşen yerler kum ama ilk girdiğiniz zaman taşlı bu arada sahili de taşlı bazen denizden çıktığınızda uzak bir yerde oturuyorsanız ayaklarınız taşın sıcaklığından yanıyordu .Çarşısı ve çarşısının bitiminde oturacağınız meydan , çay bahçeleri , dondurmacıları (en son 2006'da gittim değişmiş olabilir) , tekne turlarıyla oradaki koyları gezip hatta Ayvalık'a bile gidebilirsiniz , ben doğayla biraz baş başa olayım diyorsanız Kaz dağlarına çıkıp oraları keşfedebilir hatta yazın ortasında kaplıcaya bile girebilirsiniz ben girdim bir de üstüne üstlük hiç unutmam grip de olmuştum iki katı sıcaklık yaşıyordum ama sonrasında o gribi çok çabuk atlatmıştım kısacası harika bir yer tekrar gitmek istiyorum ama eşim buz gibi sudan nefret eder gidip de söylenmesini istemiyorum ☺

Yıl 2006 /Altınolukta bir yemek yeri
                                   Altınoluk'a ilk gittiğimiz gün muhakkak lahmacun yemeğe giderdik ben oradaki lahmacunların tadını asla unutmuyorum bilindik bazı markaların lahmacunları kadar güzeldi hatta daha da güzeli..Bir de orada yediğim gözlemelerin tadı daha bir başkaydı..

Altınolukta yakamoz
Gecesi  de ayrı güzeldi buranın çekirdeğini al git o zamanki telefonların şimdiki telefonlar kadar görüntü kalitesi güzel değil.Bu yüzden anca bu kadarını paylaşabiliyorum sizlerle..

Mangal yapmak bile bana Altınoluk'u hatırlatır biliyor musunuz ? Bir yerde bir mangal kokusu duysam aklıma Altınoluk gelir " ah ah " derim..


Mesela uzun yol yolculuğunu özledim en son Serhat askerdeyken yani neredeyse 3 yıl önce Balıkesir'e gitmiştim orası da 5 saat zaten ☺ yani 12 saatte bir yolculuk istemiyorum Altınoluk'a gider gibi 8 saat yeter o otobüse binip muavinin kek dağıtmasını ve sonrasında onu çayla içmeyi özledim. Hatta öyle ki mola yerlerinde uykundan uyanıp o pis de olsa tuvaletlere girmeyi bile özledim..


Mesela Susurluk'ta susurluk ayranı ve tost yemeği özledim onu da en son dediğim gibi Serhat askerdeyken yapmıştım.

Daha da özlediğim şeyler var elbet ama şimdi aklıma gelmiyor bazen gece yatınca düşünüyorum o zaman trilyon şey geliyor aklıma ama iş yazmaya gelince tıkanıyorum ☺ daha da özlediğim şeyler olursa onu da daha sonra ki bir postta yazarım daha fazla duygulanmak istemiyorum ..

Saygılar..

2 Aralık 2014 Salı

Çocukluk Arkadaşımın İsteme , Söz ve Nişan Merasimi

İş yoğunluğunun tavan yapmış olduğu bir dönemde olduğum için 1 aya yakındır post yazamıyorum.. Bir de yazmayı o kadar çok özledim ki elim yazmaya gidiyor sonra bırakmak zorunda kalıyordum :( hala daha işler bitmiş sayılmaz ama birazcık bir vakit bulup dinlenmektense blog yazmayı tercih ediyorum :)


27 Eylül Cumartesi..Hava kapalı dışarıda Yağmur yağıyor . Çocukluk arkadaşımın bugününde yanında olmalıydım bu yüzden her türlü soğuk her türlü Yağmur bana vız gelirdi :) Bizim gideceğimiz yer Gebze ( ki Gebze İstanbul da değil Kocaeli sınırlarında ) yaklaşık 1 saat uzaklıktaydı bu bize sıkıntı olur diye düşündük fakat tek sıkıntı trafiğe kaldık , bir de yolu bulma konusunda pek becerikli olamadık :P


Sevgilim o gün için Kayın peder'den arabayı aldı ve hop hemen yanıma geldi..Saat 17.00'a geliyordu, trafik kilit durumdaydı. Yapacak birşey yoktu yoksa geç kalacaktık.

Mehtap'ı arıyorum adres için telefonu açmıyor.Neredeyse Gebzeye giriyorduk ki" Yağmur , telefonum kitlendi yaklaşınca bu numaradan arayın, tarif ederiz " dedi.Biz de Sevgiliyle bu arada tartışma halindeyiz, neden daha önce adresi almamışım diye benimle tartışmaya giriyor. Velhasıl kelam en son baktığımız da Eski Hisar İdo' nun önündeydik.Yakında Yalovaya bile geçecektik  :) Neyse geriye doğru döndük ara sokaklara girdik.Tamam sonunda evin oradaydık.




Damadımız ve ailesi de tam bizden önce eve girmiş.
Şimdi öyle bir şey ki Mehtap benim çocukluk arkadaşım annesi, babası,ablası,amcası,teyzesi,kuzeni v.s. herkesi tanıyorum.Herkeste beni tanıyor.Onlarla sohbet muhabbet etmeye dalınca bizim eve girmemiz biraz geç oldu :)



Hemen arkadaşıma sarıldım..Uzun süredir görmemiştim.Böyle görünce pek bir duygulandım.. Ev çok kalabalıktı. Kızlar ayrı erkekler ayrı yerdeydi..Öyle bir gelenek yok :) O kadar kalabalık ki erkekler aynı yerde otursun , biz bayanlarda yanda otururuz diye düşünülmüş.Açıkcası bizde pek oturmadık ki.. Mehtap'ın şirketten arkadaşı Pınar ve ben yardım ettik.Havva bu anlara yetişememişti bu da kötü oldu :(


Herkesler toplandı bir yüzük telaşı başladı..


Bir anda diğer odadan çıkan herkes erkeklerin olduğu odaya doğru ilerledi. Biz kapıda kaldık, en rahat Sevgilim görebiliyordu. Bir ara içeri girmeyi başardım , tam dua ediliyordu ki benim telefon çalmaya başladı :) Bütün gözler benim üzerimde.. Arayan Havvaydı fakat açamıyordum.He bu arada benim yaptığım akılsızlığa ne demeli :( Koskoca Fotoğraf Makinesini yanımda getirmişim aa bir baktım ki içinde SD kart yok. O kadar üzüldüm ki :( Çünkü özellikle Mehtap'da benden istemişti makineyi ama yapacak birşey yoktu telefonla çekmekle yetindik.




Yüzükler takıldı , gelin çikolatası yendi..Pek bir duygulandım..Çocukken aynı okullarda mı okumadık , beraber top mu oynamadık , ip mi atlamadık , kavga mı etmedik , tatillere mi gitmedik yediğimiz içtiğimiz hiç ayrı gitmezdi ki..Muhteşem Yüzyıl da Süleyman oğluna Mustafaya " Sen büyüdükçe masumiyetimiz de kayboluyor " demişti. Ne kadar doğru aslına bakarsanız. Masumiyetten ziyade büyüdükçe dertleri de büyüyor insanın..Eskiden aklıma elektrik su doğalgaz faturasının hiçbiri gelmezdi , eskiden bir " ev " almanın değerinin bile bu kadar önemli olduğunu bilmezdim..



Kahve faslını en sona bıraktık. Nedeni ise, Damat Emrah Bey , Kırıkkale de yaşadığı için ve misafirleri de uzaktan geldiklerinden önden yemekler yenildi sonra isteme olayı en sonda kahve faslı oldu .Bence böyle daha da güzel oldu :)


Google Eğlenceli Araçlardan otomatik bir video :)

Emrah'ın kahveyi yudumlamasıyla Serhat'ın bacağını tutması bir oldu. Sadece tuz kattık oysa ki Mehtap'a bıraksak daha da birşeyler atacaktı fakat aman ne olur ne olmaz diye durdurduk. Bu arada Serhat'a " bak bak sende feyz al " diyorum. Çünkü Sevgili diyor ki , "ben içmem seni de rezil ederim " dedi :( Benim Tuzlu Kahve yalan oldu anlayacağınız..Saat 21.00'dı Havva ve Serkan yeni gelmişti. Biz de yarım saat durup kalktık hava hem esiyordu hemde Yağmur yüzünden göz gözü görmüyordu.. Sağ salim eve girebildiğimiz için şükrettim..

Ah ah darısı benim başıma diyorum.. Bizim de belirlediğimiz bazı tarihler var bakalım , çok yakında :)

Saygılar...

9 Haziran 2014 Pazartesi

Yakın Arkadaşımın Kına Gecesi ve Nikahı :)

     


       Eveeett ..! En yakın arkadaşlarımdan biri olan Havvayı da everdik gitti.

       Bir yanım mutlu , bir yanım üzgün.. Tuhaf duygular içindeyim . 
  
      Arkadaşımın Kınası 6 Haziran Cuma günü Dudullu da yapılacaktı.Ben 18.30 iş çıkışı oradan geçebilecek en yakın servise bindim. Şimdi oradan geçebilecek diyorum çünkü ben oraları hiç bilmiyorum. Neyse ki servis beni tam yerinde indirmiş ; bir arka sokakta :) .. İndikten sonra birazcık yürüdüm ve Kına'nın olduğu Hafikliler Derneğine gelmiş bulundum :) Kına alanı çok büyük değil , orta halli bir yerdi ama bize yetti. Gittiğimde Havvanın daha gelmediğini gördüm baktım pek tanıdık kimsede yok derken köşelerde kalan Sevgiyi gördüm havada sudan biraz muhabbet edelim derken canım arkadaşım Havva geldi.



        Çok güzel olmuştu. Yeşil bindallısı , makyajı , fönü ne çok abartı ne çok doğaldı herşey kararında ve       uyumlu olmuştu. Birbirimize görür görmez hemen sarıldık ve bir an için duygusal anlar yaşadık . Havvanın da gözleri doldu benim de..Ama dakka bir gol bir daha şimdiden ağlamak olmazdı :)




Bu üçlü içinde ilk önce everdiğimiz Havva oldu bakalım bir sonra ki benim ki mi yoksa Mehtap'ın ki orası seneye belli olacak :)

  Havva gelmişti gelmesine ama Mehtap yoktu . Tam da Havvaya' Mehtap nerde kaldı ' dedim o sırada  kapıdan içeri girdi :)

                  Halaylar çekildi , göbekler atıldı , bol bol fotoğraf çekildi...  

                 Ahh eski günler. Zaman ne kadar çabuk geçiyor.. Eskiden bizim bu 3'lü grup toplandığın da , beraber oturup sohbet muhabbet eder hatta sohbet muhabbet etmekle kalmayıp eğer birbirimizde kalacaksak kalkar dans ederdik ve bir de şarkımız vardı daha doğrusu bu 3'lünün şarkısı..'Kınamızda muhakkak bu şarkıyı çaldırıcaz' derdik. Kınanın yapılacağı gün o şarkı öğleden sonra bir an da aklıma geldi ama maalesef bizim bilgisayarlarda o şarkıyı indirme ihtimalimiz yoktu.Daha doğrusu şarkı indirmeye erişimimiz yoktu. Kınadayken " Havva bizim şarkıyı nasıl buluruz " dedim. İnternet yok daha doğrusu internet var ama şifresi yok, kimseyede soramıyoruz. Havva , " benim telefonda var" dedi. Neyse telefondan bir şekilde bilgisayara yüklemeyi becerdik sonra 3 kez art arda aynı müziği dinleyip dans ettik . Buyrun o şarkıyı sizde dinleyin :) Seni Gidi Seni Gönlüme Girdin olurda evlenecekseniz Kınanızda bu şarkıyı çalmanızı tavsiye ederim..



                   O duygusal anlar başlıyordu artık..Ben zaten Sulugöz ağlamaya yer arıyor gibiydim..  O meşhur şarkı başladı "Kınayı getir aney" ben zaten ağladım ağlıcaktım üzerine birde " Yüksek Yüksek tepelere çalınca" yok arkadaş ben dayanamadım başladım ağlamaya. Ama gelin kızımız gülüyordu. Zaten ben anlamıyorum. Oraya oturan kim varsa birinin de geçip ağladığını hiç bir şekilde şahit olmadım :) Belki bir tanesine şahit olmuş olabilirim ama o da tam şarkılar söylendi kına yakıldı tam sarılma sahnesinde oldu. Kendimi düşünüyorum Sulugöz ben yerlere yatarım ağlamaktan herhalde. Sanırım insan o gün heyecan, stres , panik yaşadığı için ağlamaya fırsat mı bulamıyor veya Annesi üzülmesin diye mi içinde tutuyor anlamadım..


                                     Resimde de görüldüğü gibi Havva gülüyor ben ağlıyorum :)







                    Kına'nın hatırası olarak hepimize dağıtılan bu kırmızı ojeye bayıldım :) Daha doğrusu çok iyi düşünülmüş o güne özel hatıra olarak ben saklarım kullanmam herhalde :)

                  o8.o6.2o14 Pazar günü .. Tam da 9 yıl önce onlar beraberliğinin ilk adımını bu tarihte atmışlardı. Ne kadar da şanslılar, çıkmaya başladıkları tarih ile evlendikleri tarih bir.. Allahım bir ömür boyu onları her zaman mutlu etsin..

Kadıköy Evlendirme Dairesinde nikah kıyılacaktı. Düğün yapılmayacaktı. Zaten Nişan da düğün gibi olmuştu :) Ben nikahtan bir 25 dakika önce gitmiştim bizimkileri bekliyordum onlar geldiğinde ise gözlerime inanamadım. Dantellerle süslenmiş gelinliğin için Havva, bir melek gibi duruyordu. Saçı , makyajıda yine çok uyumluydu. Yine birbirimizi gördüğümüzde duygulandık..



                     

Gelin odasında bol bol fotoğraf çektik..Çıkış anı yaklaşmıştı ben hemen gidip koltukta yerimi aldım.
Gelin ve Damadımız çıkışını yaptılar.Resim çekmek yasak olduğu için bende telefondan videoya aldım.. Havva ve Serkan Nikah masasına oturdu oturur oturmaz da direkt Nikah defterini imzalamaya başladılar.Nasıl yani dedim ? Belki birinden biri hayır diyecek =)  Ben böyle diyorum ama zaten nikah masasında ki espirilerde hava da uçuyordu.Nikah memuru " 1 Nisan tarihinde başvurduğunuz evlilik talebiniz " (Bakın tarihe dikkat 1 NİSAN )diye başladı sonunda Havvaya " Kabul ediyormusunuz " dedi Havva " Biraz düşüneyim "dedi Serkan ise " Tabii 1 nisan da başvuru yaptığımız için düşünmek istedi " dedi. Salon koptu gitti. Nikah Memuru bile " güzel espiriydi "dedi :) " Tamam bu kadar düşünmek yeter. EVETTTT" dedi Havva ve salon gümbür gümbür alkışladı.Serkana geldiğinde ise sıra" Yıllardır bu anı bekliyordum EVEET " dedi. O sırada yine bir alkış koptu gitti. Havvanın küçük kardeşi " Abla ayağına bassss " diye bir bağırdı. Salon tekrar bir koptu :)  Nikaha mı gittik , eğlence programına mı inanın bende anlamadım :)



                   
                          Evlilik cüzdanı alındı ve en sevmediğim olay takı merasimi başladı :) Benim için en sevmediğim kısım gelin ve damat için öyle değildir eminim :) Hem Gelin hemde Damat tarafı olduğum için ben her ikisine de ufak hediyemi taktım sonra fotoğraf çektirdim. Gelin çiçeği de o kadar büyük , evde kalmış bekarlar varken gitti Havvanın kız kardeşi tuttu :) Daha da ilkokula gidiyor ne diyeyim..

                        Eve dönerken bir hüzün vardı bende. Belki çok yakınım olduğu için , belki gençliğimiz beraber geçtiği için bilmiyorum ama tuhaftım. Ağlamamak için yine kendimi zor tuttum. Bilmiyorum aslına bakarsanız daha çok görüşebilecez. Mesela haftaya yıllık iznimde gitmeyi düşünüyorum ilk ev ziyaretimiz olacak =) Malum Sevgilim , Bitanem , Ömrüm de Çarşamba günü geleceği için beraber bol bol gideriz artık..

                         Ne derler ; Onlar erdi muradına biz çıkalım kerevetine :)

                         Darısı biz Bekarların başına :)

29 Ocak 2014 Çarşamba

Nişan / Salon Princess Ümraniye

25.o1.2o14 tarihinde çok yakın hatta en iyi arkadaşlarımdan Havva'nın nişanı için Ümraniye Princess de buluştuk.Normal şartlarda Nişan olaylarına pek katılmam hatta düğün olaylarına da :) sadece aynı şirkette bulunan arkadaşlarım oda çok samimi isem..Bazen aile de kimler evlendi kimler nişanlandı hiç haberim bile olmuyor :) ama bu olay farklıydı çok sevdiğim bir arkadaşım olduğu için dünden razı bir şekilde haber verdiği günden bu yana ( yaklaşık 1 ay ) heyecan dorukta bir şekilde beklemeye başladım..Kolay mıydı..Bu anı bekliyorduk yıllardır..
      Havvayla Lise yıllarından bu yana arkadaşız.. En yakın diğer arkadaşım ise Mehtap..Mehtapla o derece ki çocukluğumuzdan beri hep beraberdik,çocukluk bile dememek lazım bebeklik diyelim :) aynı mahallede oturduk aynı okullarda okuduk ve Liseyide aynı okulda aynı sınıfta bitirdik :) 2oo5 yılında Havva aramıza katıldı Lise 2 ve Lise 3 de aynı sınıftaydık ama samimiyetimiz Lise 3 de başladı..Tabii o zamanlar evlerimiz yakındı birbirine Mehtapla 3 dk Havvayla 15 dk :)  taşınma durumum oldu benim.. sonra iş güç derken görüşmelerimiz azaldı ama yinede birbirimizden kopmadık.. hep derdik acaba hangimiz daha önce evlencek diye.. son yıllarda önce benim evlenceğime kanaat getirdiler , bende" önce mehtap" derdim ama havva bizi sollayarak ilk sıraya yerleşti :) ee kolay mıydı 8 yıllık ilişkileri vardı Enişte Serkanla :)  İkiside benim gözümde çok iyi bir çift olmuşlardı Allah nazarlardan saklasın ..Serkan bize " Baldızlar " derdi . Görüştüğümüzde Havvasına çikolata getirse bizi unutmaz bizede getirirdi. Beraber gittiğimiz cafe'lerde,lokantalarda v.s. asla elimizi cebimize attırmazdı " Ben varken size düşmez Baldızlar " derdi.Serkan çok romantik çocuk görüştüklerinde çiçek alır , sürekli küçük sürprizler yapar hatta öyle ki Evlenme teklifini bile 2o13 Avrasya Maratonunda Köprü üzerinde yaptı.. Ne yazık ki ben katılamadım ama onları arayarak tebrik ettim..Zaten biliyordukta Avrasya Maratonunda evlilik teklifi edeceğini :) Dönüp bakıyorum da zaman ne çabuk geçiyor durdurabilene aşk olsun.Bundan 9 yıl önce neredeydik şimdi nerede..Eski günlerde birbirimize gelip gitmeler mi , hep beraber sahile inmeler mi , birbirimizde kalmalar mı..Hiç unutmam Elif diye bir arkadaşımız vardı onsuz doğumgünü kutlamıştık :) evden herkes Elif'in doğumgününe diye çıkmıştı ama Elif yoktu bizde onsuz kutlama yapmıştık , Havva bana 9 yıl önce geçip kumpir bile yapmıştı :) yani 16 yaşında falandık..Bırakın o yaşlarda kumpir yapmayı şimdi bile bana yap deseniz yapamam o derece yani .. Havva o zamandan belliydi zaten çok güzel yemekler yapacağı.. Evde börekler,çörekler,dolmalar yapar dışarı çıkınca bir Anne gibi yanınada alır aç olan varsa aramızda doyurur :) O kadar çok anımız var ki yazsam sığmaz.. Bu derece samimiydik hala daha öyleyiz ama yazın evlenecek biliyorum ki hiç bir zaman eskisi gibi olamıcaz.. Aslında şu anda da pek görüşemiyoruz belki de artık evli bir arkadaşımız olcak bundan sonra ben -serhat , mehtap-emrah gidip onlarda takılacağız hep beraber kızlara erkekler tabu oynayacağız :) Belli mi olur.. Artık büyüdük herşey eskiden daha bir masummuş..Daha bir safmışız bizde :) Zaman seni olgunlaştırmaya başlıyor.Okul bitse de kurtulsak derken bir bakıyorsun üzerinden koskoca 9 yıl geçmiş anlamamışsın bile..İş hayatı  ,iş hayatının getirdiği monoton bir hayat,çalışma saatlerimizin birbirine uymaması,  iş arkadaşları , birbirine uzak oturma , hayatımızda olan sevgililerimiz onlarada biraz daha fazla vakit ayırma derken bir bakmışsın birbirini haftada 1 veya 2 haftada 1 arar olmuşsun.. ama yinede bir arada olmayı başarmışsın..hiç kopmamışsın..Bizim çok büyük bir hayalimiz vardı . 3 kız ayrı eve çıkmak . Hatta Havvanın annesi bir keresinde taa ne zaman " Mehtabı da alıp ayrı eve çıkarsınız " demişti biz Havvayla birbirimize şaşkın şaşkın bakmıştık Öyle ki iş planı bile yapmıştık Havva yemekleri yapacak ,mehtapla ben temizlik :) ama olmadı olsun artık evlendikten sonra birbirimize gider oturur,sohbet muhabbet eder,yer içer evlerimize dağılız.. Demek ki bizim için hayırlısı buymuş.. Zaten ayrı eve çıksaydık yapamazdık bizde .. Kavga etmezdik ama biraz geçinmek zor olurdu :)
       Yazarken nedense duygulandım.. Zaten çok duygusal bir insanım..Şimdi ağlarım falan .. Zaten Sevgilim uzakta onu her düşündükçe gözlerim doluyor. Konumuza gelelim biz en iyisi.

         25.o1.2o14 Cumartesi günü sabahtan kalktım havanın bozukluğu saçımı ne yapsam diye beni düşündürürken daha önceden almış olduğum bigudeleri anneme sardırdım..Küçükken saçlarım lüle lüle çok tatlılarmış ama gittikçe düzleşti işin tuhafı eskiden saçıma maşa , bugidi yapsam bayağı tutardı şimdi öyle değil hemen sönüyor :( bigudelerde eski bigulerden değil bu geliştirirmiş hali :) " MAGİC LEVERAGE SAÇ BİGUDİSİ" internet sitelerinde bulabilirsiniz.Ben gittigidiyordan almıştım..Evde maşam da var ama kim uğraşıcak şimdi onu yapmakla dedim..Ben bu tür sıkıntılara gelemiyorum :) neyse saçımı sardık.Elbiseydi takıydı v.s onları ayarladım. Akşam üzeri açtım saçlarımı evet çok cici olmuşlardı ama suratımı bi tuhaf gösteriyordu belki de hep düze alıştığım içindir. :) Anneciğimle 18.30'da evden çıktık gittiğimizde 19.34 dü 1 saat sürmüştü. Bu İstanbul trafiği özellikle Ümraniye trafiğine ne demeli bilinmez..Kendimizi zor attık düğün salonuna.. Girdiğimiz de bir çok misafir gelmişti en önde hemen bir masa kaptık Mehtap sevgilisi Emrahla gelecekti bir de mehtabın anne baba ablası eşi ve yiğeni :) Ailecek birbirimizi tanıdığımız için sorun yoktu :) Annemi masaya oturtturdum ve gelin odasına gittiğim.. Hiii,aaa şok ne göreyim Havvacım kırmızı , kabarık bir elbiseyle karşımda çok ama çok güzel olmuştu gözlerime inanamadım..Hemen bir öpüşüp koklaştık sarıldık birbirimize sımsıkı bayağı uzun zamandır görüşmüyorduk..Serkanla da bir el sıkışma olayına girdikten sonra hemen fotoğraflamaya başladım.



                                 

                     
                                                    
                                            

                                                     Havva & Serkanın çıkış anları
                                                             
                                             

                                                        Havva & Serkanın dansları
                                                   Dans müziği : Mustafa Ceceli-Sevgilim

                                               

                                                  Havva & Serkanın yüzük takma merasimi                               
                                                                                                                                                                                                                                                                                    
                                           
                                                             Havva & Serkanın pasta merasimi

                               

                                                                     Mehtap & Ben                                                       

                             
                                                                     Mehtap & Emrah  

                                   

                                                                 Ben ve Anneciğim.
                                                            Annecim düz bakaydı iyiydi :)


Bir nişan daha böyle sona erdi.. Artık düğünlerinde ki fotoğrafları paylaşmak nasip olur inşallah ..
En yakın arkadaşını böyle nişanlanırken görünce insan duygulanıyor.. Oysa kızımız mutlu , kızımız kendi isteğiyle nişanlanıyor evleniyor :) yada benim mi ağlayasım gelmiş başka insanlarda böylemidir.? Ben çok sevdiğim bir insanı bu şekilde mutlu gördüğüm için mi böyle oldum bilemedim.. Artık kendi Nişanım da bakıcam kimler ağlıyor kimler gülüyor :) ama eminim ki o an hiçbirşey düşünmem düşünemem .. İnsan heyecandan onu mu düşüncek .. İşin tuhafı ağlayan birini görünce bende ağlarım korkuyorum valla :) Hele kına gecesinde kesin ağlarım ben eminim bundan.. Bide sevgilim DJ benim "Kına gecemin DJ liğinide sen yaparsın " dedim sonra " yaa ama ben ağlarsam görmeni istemem banane " dedim :) Ah bakalım o günleri görmek nasip olacak mı. Ne zaman nasip olur o kadar merak ediyorum ki ... Allahın izniyle şu askerlik bi bitsinde ne kaldı ki şurda 130 güncük kaldı :(


Seni çok özledim Serdaroğlu..!

Share