Zeytinyağlı Yaprak Sarması etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Zeytinyağlı Yaprak Sarması etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

26 Ocak 2015 Pazartesi

Nişan Öncesinde Ailelerimiz Tanıştı

Başlığımda da belirttiğim gibi sonunda Ailelerimiz tanıştı :) Şimdi gelelim o günün detaylarına..

24 Ocak Cumartesi günü önce kalkıp şirkete gittim. Evet doğru duydunuz o günde çalıştım. Gece zaten 02.00 sularında yattım , sabahta  07.30 da kalkıp işe gittim..Bir gün önceden odalar toplandı,ütüler yapıldı,dolaplar temizlendi daha bir sürü şey..O kadar yorgundum ki işe gittiğimde tamamen bitik durumdaydım. Allahtan saat 12.30'da çıktım da evde ki işlere yardım ettim. Sadece Fatoş teyzem gelmişti o da bir gün önceden bizde kalmıştı.Bu sayede el ele verip birlikten kuvvet doğurduk ve temizlik işini 16.00'da bitirmiş olduk. Geriye yemekler kalmıştı onlar en basitiydi.Bir gün önceden pizzanın malzemelerini ben kesmiştim.Gerisini anneme bırakmıştım.Annemde hazırlayıp buzdolabına koymuştu. 


İspanyol paça pantolon , kısa topuklu bir ayakkabı, gömlek ve hırka. Hanım hanımcıktım gerçekten :) Saçlarımı da örmüştüm onlar gelmeden önce açtım. Fotoğrafta çok belli olmasa güzel duruyordu.


Daha önce ki yazımda Makarna Salatası yapacağımızı yazmıştım. Fakat son anda fikir değiştirip Patates Salatası yapalım dedik. Anneciğim'den yine lezzetli bir Patates Salatası.


Yaprak Dolması Aslı Börek 'den. Bir gün önceden siparişini vermiştim normalde eve gelmesini istemiştim.Fakat o gün çalıştığım için ben çıkışta direkt kendim aldım. Bu arada haberiniz olsun 1 Kilo 38 TL. Evet bu paraya değer mi bence değer çok lezzetliydi çünkü ben bile çok sevmediğim halde bir kaç tane birden götürdüm diyebilirim :)


Pizza'nın pişmeden önceki hali ;


                                                                Piştikten sonra ki hali.


                                                   İçeceklerimiz ..Fakat herkes çay içti.
                               Bir ara Tarık Dayı 'ya pastanın yanında Fanta İkram ettim o kadar :)

Pizza pişmeye yakındı ki Sevgilim " geliyoruz az kaldı" dedi. Bende cam dan bakıyordum ki baktım iki araba geldiler. Bu arada onlar 6 kişi geleceklerdi fakat 4 kişi oldular. Tarık Dayısı, Babası , Annesi ve Serhat. Allahtan bu gelen dayısını tanıyordum da içim rahattı. Daha doğrusu onlar gelene kadar bende heyecan yoktu. Bir baktım camdan görünce " Anne söyle geri gitsinler " diyorum. O kadar heyecanlandım ki.Babasıyla ilk kez karşılacaktım bu yüzden ne yapacağımı bilemedim. Önce kapıyı açtım bekledim , sonra salona gittim , sonra tekrar kapıya gittim. Heyecandan nereye sığacağımı bilmiyordum. En sonunda kapının orada durdum . Kayınpederim içeri girdi elini öpmek için biraz cebelleştim sonra salona geçtik. Herkes oturdu ben ayakta kaldım :) Tarık Dayı da " Yağmur otursana ayakta kaldın " dedi bende nereye oturacağımı şaşırdım en az üç yer değiştirdim en son sandalye de oturdum.Bizim aileden de Ben, Teyzem, Annem, İlhan amca ve kızı Mehveş vardı.İlhan Amca orta yolu buldu diyebilirim.Daha doğrusu o konuştu Serhat'ın babası İdris Amca cevap verdi.Hatta bir ara o filmlerde gördüğümüz gibi sessizlik oldu. Herkes birbirine baktı ve gülmeye başladı.
Yemek servisine başladık fakat onlar da aç değilmiş. Koyduk ama yiyebildiklerini yediler. Annem o kadar pizza yapmıştı hatta 2 tepsi yapmıştı.Onlar aç olmadıklarından , annem diğer pişirmediği pizza'yı çıkışta Sevgi Teyzeye verdi. " İçime dert olur lütfen alın " dedi.
Bir ara İdris Amca benden su istedi ay ben bir heyecanlandım ama neyse ki dökmeden götürebildim..

                                       

Sevgilimin aldığı pasta da bir lezzetliydi ki anlatamam. Bizim Şirketin karşısında Dilim Pastanesinden almışlar.İçinde çikolata parçacıkları ve fıstıklar vardı.. Herkes her çikolatalı pastayı yemez. Ben en çok çikolatalı pasta severim fakat bazen bazı çikolatalı pastalar da baymıyor değil. Bu ne bayması o kadar lezzetliydi ki o gün heyecandan yiyemedim ama ertesi gün tadını çıkararak yedim. Yanına da Türk Kahvesi pek bir güzel oldu :)

Sevgilim bir ara " Çok sıcak oldu " dedi. İdris Amca da " daha bu ne ki daha çok terleyeceksin " dedi :)
                                         

Sevgiliyle o güne dair sadece bir tanecik fotoğrafımız var oda bu :) Neyse akıl ettim de bir ara mutfakta yakaladım çektim yoksa hiç fotoğrafımız olmayacaktı.Zaten diğer çektiğim fotoğraflar da çok aman aman değiller farkındayım ama heyecandan anca bu kadar çekebildim :)

Kısacası çok korktuğum gibi geçmedi.Allahtan daha önceden annesi ve dayısıyla tanışmıştım da onlar da benim için sürpriz olmadı. İdris Amca 'da gayet sıcakkanlıydı..
1-1.5 saat kadar oturdular. Kapıdan çıkarken İdris Amca " Bize de bekleriz " dedi. " Tabi " dedim başka birşey de diyemedim :)

Akşam Sevgilim eve gittiğinde " Müjdemi isterim. Seni sevmişler,hanım hanımcık , oturmasını kalkmasını biliyorlar" demişler.Ay ben bir heyecanlandım bir sevindim :) Ailemi de çok sevmişler.Size birşey söyleyeyim mi benim hatırladıklarım bu kadar gerçekten insan heyecandan hiçbirşey hatırlamıyor onu anladım..

                                                            Saygılar...


21 Nisan 2014 Pazartesi

Sevgili Günlükcüm / 8

                      21.o4.2o14/ Pazartesi

Sevgili Günlükcüm ,

         Cumartesi (19.o4.) ve Pazar (20.o4) iki günde Sevgilimin , Askerimin , Bitanecik Aşkımın Çarşı günüydü.2 günde de Sevgilim için fedakarlık yapıp sabahları erken kalktım. Güzel güzel konuştuk bitanemle .."Gelmek istiyorum " dedi " Az kaldı sabret aşkım " dedim.. Bende kendimi az kaldı diye avutuyorum, evet aslında hesaplayınca az kaldı sayılır 49 veya 50 gün sonra geliyor..Ama sorun o 50 günü bana ve Serhatıma ? O burun kıvırdığımız 50 gün bile insana bir ömür gibi geliyor.Kimse başına gelmeden bilemez.. " Ne kadar kaldı Serhatın " diyorlar " 50 gün " diyorum " aaa az kalmış ne kadar da çabuk geçti " diyor herkes , bende bir başlıyorum çıldırmaya (=  "ee tabi size göre hava hoş , siz beklemiyorsunuz , size göre göz açıp kapayıncaya kadar geçiyor , bide bize sorun "  diyesim geliyor ama diyemiyorum. Daha önceden Asker yolu bekleyenlerden başka kimse beni anlamıyor (= Şu Askerliğin özlemek dışında ki  en kötü olayı da ne biliyor musunuz ? Yanında olmasını isteyipte yanında olamaması.. Evet uzaktan uzağa birbirine özlemi oluyor insanın , aşkı kuvvetlendiriyor bu özlem.. O seni aradığında eskisi gibi değil daha çok heyecanlanıyorsun , O sana mesaj attığında eskisi gibi şu işimi bitireyim sonra mesaj atıyım demiyorsun anında cevap vermek istiyorsun çünkü özlemişsin ve ondan gelecek bir telefona , ondan gelecek bir mesaja bakıyorsun artık..Bir çok kez " Keşke yanımda olsaydı " dedim.Kuzenlerimin doğumgünü oluyor, arkadaşlarım nişanlanıyor , evleniyor " Keşke yanımda olsaydı   "diyorum . İlla özel zamanlar için de değil. Molaya çıktığımda elele gezen çiftleri görünce, sinirlendiğimde , duygusallaştığımda , birileriyle tartıştığımda "yanımda olsaydı elimi tutsaydı , beni sakinleştirseydi "diyorum..Bana sadece " Geçecek aşkım " demesini bile o kadar özlüyorum ki. İstanbuldayken " geçecek geçecek diyorsun geçmiyor ama " diyordum şimdi ise yanımda olsa da sadece " Geçecek " dese. O hayran olduğum gülüşüyle bana baksa , o tok ses tonuyla beni tekrar aşık etse kendisine..Ben bu aralar gerçekten çok duygusallaştım. Zaman daraldıkça duygusallık ikimizde de ön planda.Biz Sevgilimle sabretmeyi , birbirimizin ayrılmaz bir bütün olduğunu Askerlik sayesinde öğrendik..Elbette ufak çaplı kavgalarımız oluyor ,Sevgilim askerdeyken bile benim alttan almam gereken konularda alttan almamakla direniyorum , Sevgilim de bazı şeyleri gereğinden fazla sıkıyor ama yinede biz ayrılmaz bir bütün olmuşuz birbirimizden kopmuyoruz. Zaten Sevgilimin bende en çok sevdiği huy. Her ne kadar kavga etsekte , her ne kadar kızgın olsakta , kırılmış olsam da kırılmış olsada beni aradığında veya mesaj attğında "telefonum açıktır" hiç kapanmaz. Hayatta kapatmam veya hayatta cevap vermemezlik yapmam , aradığında açmamazlık yapmam..Bu Serhatım içinde geçerli , oda kapatmaz, oda mesaj atar , o da açar..Biz birbirimizi tamamlıyoruz...!
      İşin içinde Sevgilim varsa sayfalarca onunla ilgili yazı yaz deseler hiç düşünmeden yazarım (=

         Cumartesi günü Sarı Kuzumun doğumgünüydü.. Normalde 23 Nisan ama bütün aileyi anca haftasonuna topladığımız için Cumartesi günü yapalım dedik bu hafta sonu da diğer Kumral Kuzunun doğumgünü (= Onunda normalde 24 Nisan onunkinide Allahın izniyle bu hafta Pazar kutlayacağız.






                         


         Kuzularımın ikisinede Lego aldım (= Emre ve Ekrem Lego istiyorlarmış biri Ev 'li Lego biri Arabalı Lego. Küçük Teyzem onların istediğini aldı eh bende farklılık yapıyım dedim Uçaklı Lego aldım (=

Ada kuzuma içimden geldiği için  Barbie aldım.Özel bir sebebi yok hatta verdiğimde hediyeyi " Neden aldın Yağmur Abla" dedi.Çocukta şaşırdı bayram değil seyran değil Yağmur Ablam neden Barbie aldı diye.. bende "içimden geldi " dedim.. Açtı hediye paketini " Gerçekten çok teşekkür ederim " dedi bende " Gerçekten çok beğendin mi " dedim. (= Teyzeme sordum da çok beğenmiş ama utanmış.10 yaşında ki cadı kız kendini borçlu hissetmiş  (= Emrecikte ogün açmadı hediyesini dün açmış , oda çok beğenmiş..Çocukları sevindirmek kadar güzel birşey yok..

                         

Doğumgünü Süslemeleri :)


                         

     Menümüz ; Gül Böreği , Pizza , Makarna Salatası , Kısır , Zeytinyağlı Yaprak Sarması ve Kurabiye :) Kurabiye dışındaki tüm yiyecekler El yapımıdır :) Özellikle Anneciğimin yapmış olduğu Pizza dillere destan oldu.2 tepsi Pizzadan tek bir tane bile kalmadı. 


                        

           

        Sarı kuzumun bebeklik hallerine her baktığımda keşke bu çocuk küçülse diyorum o kadar tatlıydı ki ısırıyordum. Maşallah benim Sarışınama.Ablası onun gülüşünü yer yer..



Pastayı getirme işi bana düştü.Pastanın üzeri ; Futbol sahası ve futbolcular var.Mumlar , futbolculara değmesin diye ağır ağır yürüyordum :)



Burada dilek tutuyor :)

                                 

                                           





       








          
                      Küçükler büyüdükçe bende anlıyorum ki yaşlanıyorum artık :) Hepsi elimde büyüdü sayılır. Onların büyümelerini görmek güzel de kendi yaşının ilerlediğini bilmek kötü . Küçükken her çocuk gibi  bende çok meraklıydım doğumgünlerine..Şimdi ise , olsa da olur olmasa da diyorum.Hatta " doğumgünü kutlamasını sevmem " diyenlere çok şaşırırdım. Doğumgünü ya bu , senin doğduğun gün derdim şimdi ise onları anlıyorum yaşlandıklarını söylememek için doğumgünü kutlamasını sevmiyorum diyorlarmışta daha yeni anlıyorum :)

                                                        Saygılar...

                                                        Şafak : 50 /Nevşehir


Share