Stres etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Stres etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

13 Aralık 2017 Çarşamba

Öyle bir geçer zaman ki.!


 

Hayatım da değişen hiçbir şey yok , geçen gün ne yazdıysam aynı. Yine aşırı yoğunluk var geçen gün hesapladım gelen çağrıları en az 250 alıyorum hatta fotoğraflarını bile çektim . Bu şu an aldığım çağrı sayısı ay sonu 300 ü aşacaktır . Çok sıkıldım . İnsanları da bi tuhaf burnu havada , ukala tipler var geçen gün döner kapıdan içeri giriyorum tek kişilik olduğu için servisten inince bekliyorsun herkesin yavaş yavaş inmesini . Arkamda duran kadın önüme geçti hayır ne acelesi var anlamadım ki bekleyeceği bir kaç saniye ben niye kimsenin önüne geçmiyorum . Ben 8 yıla yakın çalıştığım yerde en alt kademeden en üst kademeye kadar çok insan tanıdım ya Alman bi CEO'muz vardı adam beni gördüğünde günaydın demişti , adam Ceo yani ama buradakiler kendilerini çok üst seviyede görüyorlar . Mesela bizim yemekhanede çalışan abiler ablalar var temizlik işleriyle de ilgileniyorlar bazen yemekte denk geliyoruz sonrasında çay falan içmek için açık alana geçiyoruz mesela ben onları yanıma çağırıyorum ayakta kalmasınlar diye ama başka insanlar oralı olmuyor hatta diğer personeller onların orada olmasından rahatsızlık duyuyormuş bu ne ya ? Böyle şey mi olur ? Hepimiz insanız ve hepimizin gideceği yer aynı . İnsanlık ölmüş burada , benim için hiç kimsenin seviyesi önemli değil önemli olan insan olması Mevlana boşuna dememiş " nice insanlar gördüm üzerinde elbise yok nice elbiseler gördüm içinde insan yok "ne kadar doğru söylemiş . 

Molaya çıkıyorsun oturacak yer yok , boş bi yer buluyorsun " burası boş mu " diye soruyorsun yüzüne bile bakmıyorlar hayır görende bunları müdür , ceo , şirket sahibi sanacak . Anlayacağınız durum bu bazen çıldırıyorum , bırakıp gidesim geliyor işi , serhat işsiz olduğu için sabretmeye çalışıyorum ama ne yapabileceğim konusunda bi fikrim yok daha önceden de dedim gün içinde 250 çağrı almaktan yana sıkıntım yok , alırım ama sorun ben 250 alırken diğerlerinin 100 tane alması ( hatta o kadar da değildir ) beni çileden çıkartıyor !! Ben kendim hesaplıyorum dahiliden onlarda kendininkini hesaplaması lazım o yüzden size net sayı veremiyorum onların kaç tane çağrı aldığına dair , ama benimki net !

Serviste değişti ! Artık eve 18.30 da giremiyorum millet şaşırıyordu bana Anadolu yakasında oturup nasıl 18.30 da evde oluyorsun diye , oo 18:15 de bile indiğim oluyordu diyordum ama maalesef nazar değdirdim servis değişti artık en erken geldiğim saat 18:45 evet çok mu fark ediyor ,etmiyor aslında ama ilk öyle gitmeye alışınca aynı saatte gitmek istiyorsun ki ben en fazla 18:30'da iniyordum veya evde oluyordum en fazla , çoğunlukla 18:17 , 18:20 de iniyordum bakkala git , eve git derken 18:30 da evde oluyordum :( umarım bu durum düzelir..


Biraz bunlardan sıyrılalım , 28 inde arkadaşımın kızı oldu adı da Asel Nil onu ziyarete gittik giderken de bunları aldım . Ama bebişi fotoğraflayamadım hem 40'ı çıkmadan çeksem de yayınlamak istemem ama çok tuhaf bi duygu küçücük bir şey ya .. oyuncak bebek gibi ☺ 


Daha önce adını duyduğum ama bir türlü yemeye fırsatım olmayan muzlu magnolia ' yı bizim iş yerinin öğle yemeğinde yedim . Hoş muz sevmiyorum ama tadını meraktan yedim normalde de tadı böyle mi bilmiyorum ama pek beğenmedim yani muhallebi gibi yoksa gerçeği daha mı farklı olur onu bilmiyorum Avrupa yakasında meşhur bi yer var orada yemek lazım , bir gün nasip olursa orada yiyip o şekilde karşılaştırma yaparım  ☺

Şimdilik benden bu kadar.

Saygılar...

22 Ocak 2015 Perşembe

Kız isteme ve Söz öncesi Aileleri tanıştırma faslı

İnanın şu satırları yazarken ne kalbime söz geçirebiliyorum ne de ellerimin titremesine..İsteme ve söz faslı yaklaşıyor derken bir an da ailelerin tanışma faslı araya girmez mi.Şimdi diyeceksiniz " asıl olması gereken de bu önceden ailelerin tanışması gerekiyor " diye.Evet hak veriyorum fakat ben herşeyin söz günü olmasından yanaydım. Nedeni ise ,  Söz günü kalabalık olacaktık ve o anda dikkatler ben de değil herkeste olacaktı. Zaten sürekli yerimde de durmayacaktım bu yüzden çok fazla göze çarpma durumum olmayacaktı. Ama şimdi ne oldu dersiniz. Daha hiç tanışmadığım Kayınpederim , Sevgilime " Önce bir tanışalım sonra yüzükleri takarız " demez mi ? Eyvah eyvah bende bir heyecan başladı. Bunu öğrendiğim de Salı günüydü. O gün bugündür heyecandan başım ağrıyor , yemek yiyemiyor , her gün evde bir yerler temizleniyor , ayda bir ilgilendiğim odamla her gün ilgileniyorum..

Annesi , abisi , dayısı , yengesi , kuzenleriyle hep tanıştım . Fakat Kayınpeder ile tanışmaya çekindim.Söz günü tanışırız diye hep geçiştirdim. Aslında bunun sebepleri bende gizli, benim öz " baba " sıfatını taşıyan kişiyle aramda yaşanan bazı sıkıntılardan  baba " lara karşı önyargılı oldum..Neyse ailevi durumlar olduğu için geçiştiriyorum. Benim Annem bana yeter ..! Hatta artar bile.

Biz 3 kişi (Ben, Annem ,İlhan amca), onlar 6 kişi (Serhat,Annesi, Babası, Abisi ,Büyük Dayısı ve Yengesi) olacaklar ayrıca benim iki Teyzem de olacak. Temizlikti yemekti falan o gün bir hayli dört koldan saldırıcaz.Bir de akşam o yorgunlukla misafirlerimizi ağırlıcaz. Tatlı yorgunluk diyelim artık :) Asıl merak ettiğim ben o gün stresten birşey yer içer miyim ? Yemek yemezsem de migrenim tutar başım ağrır. Of of :)

Şimdi ne yemekler yapmayı düşünüyoruz onları yazalım . Fotoğraflar bana aittir bunu da belirtmek isterim :)


1) Pizza

Anneciğimin pizza'sı meşhurdur. Zaten bir pizzacı dükkanı açsak eminim ki hem çok sevilecek hem de çok iş yapacak. Ama tabi bunun için maddi imkanının gerçekten bir hayli fazla olması gerekiyor.Allah korusun batsan bile seni yıkmamalı..Ama zannetmem bu lezzetin tadına bir bakan eminim ki bir çok kez kendi gelip yiyecektir.Müstakbel kayınvalideme de Annemin pizzasını çok önermiştim. Kısmet bu zamanaymış :)


 2) Makarna Salatası

Abartısız söylüyorum ki bir sofra da makarna salatası varsa benim başka birşey yememe gerek kalmıyor o derece aşırı çok seviyorum. Her ne kadar kalorisi bir hayli yüksek olsa da kendimi durduramıyorum.


3) Zeytinyağlı Yaprak Dolması

Serhat'ımın en bir sevdiği yemektir. Çok sever.Bense tam tersi evet yerim ama Et'lisini daha çok severim.Hatta bayramlar da Anneanneciğim'e gitmek için sabırsızlanırım.Yalnız dolmayı yapmaya fırsat bulamıyoruz.Bende bizim şirketin hemen karşısın da Aslı Börek 'den 1 kilo dolma siparişi verdim :)

Aslında bir de tatlı olayı vardı. Annemle kurabiye alırız diye düşündük fakat karşı taraf getireceği için son anda vazgeçtik :) Yani sonuçta tanışma için gelecekler ve akşam gelmeleri 20.00-20.30 arasında olacak. Söz için daha fazla alternatiflerimiz olacak elbette ki o yüzden şimdilik bu kadar yeter. Eh bir de yanına çay da olmazsa olmaz olacak :)

Cumartesi günü için bana şans dileyin, dua edin :)
Saygılar..

15 Ocak 2015 Perşembe

Kız İsteme ve Söz Stresi


Zaman gittikçe daralıyor..Ben de ilk zamanlar heyecan vardı şimdi ise hem heyecan hem stres var.. Az kaldı sayılır artık.. Bir an önce o zaman gelsin de söz tarihini sizlerle de paylaşıyım :( Tarihi söylememe konusuna gelince daha önce ki postlarımda da sürekli bahsettim Nazar'a çok inanırım ve nazar değer diye korkuyorum. İstediğim o gün olmazsa gerçekten çok üzülürüm.Hastalık, ölüm kalım olmadığı sürece düşüncemiz o tarihe bakalım hayırlısıyla bekliyoruz :(

Bu süre içinde neler yaptım ve neler yapmaya devam ediyorum ona bakalım ;

* Elbiseyi bulmam uzun sürer diye düşünmüştüm fakat ikinci hafta da şak diye hiç düşünmeden Saks mavisi cici bir elbise aldım :) Tık Tık

* Elbisenin üzerine 2.5 yıl önce düğünlerde derneklerde giyerim diye Koton'dan aldığım siyah ceketimi giymeyi düşünüyorum eh tabi son anda bir değişiklik yapmazsam... Ceketimi Kuru Temizlemeye vermem lazım bunu da bir an önce halledeyim.

* Topuk boyu yaklaşık 5 cm olan siyah topuklu ayakkabılarımı giymeyi düşünüyorum.Bunu da yıllar yıllar önce hatta ben size söyleyeyim yaklaşık 6.5 yıl önce şu an ki çalıştığım yere girmeden önce almıştım.Genel Müdürlükte çalışıyorum ya kılık kıyafet ayakkabı klasik olur diye düşünmüştüm fakat bizim bölümümüz için geçerli değilmiş :) Bu yüzden zamanında 150 TL 'ye bayılıpta aldığım topuklu ayakkabılarımı sadece 2 kere giydim ve güzelce rafa kaldırdım kısmet bu zamanaymış :) Evde zaten aldığım 4-5 çeşit topuklu ayakkabım var fakat ben sadece bir tanesinde rahat ediyorum oda 12-13 cm Platform ayakkabılarımla. Eh onu da giyemezdim söz günü malum , kahve falan taşıcam şimdi hem rahat edemem hemde takılır düşerim falan rezillik diz boyu :)

* Eyvah eyvah ! Aklımdan çıkmıştı yazarken fark ettim İnce çorap almam lazım . Acil kısımdan Penti'ye uğramak gerek..

* Makyaj'ımı açıkcası kendim yapmayı planlıyorum. Sonuçta söz olacak abartıya gerek yok. (Böyle diyorum ama benim abartısız makyajım da nasıl oluyor onu ben bile bilmiyorum (= Malum ben yaptım mı ya tam yaparım ya hiç..Neyse bakarız artık o güne ..)

* Saç konusunda pek bir kararsızım.. Çoğu arkadaşım, önlerini kabarttırıp arkasından bir at kuyruğu yapmamı istiyorlar.. Ben de her seferinde " saçımı topladığımı nerede gördünüz siz. Benim başım ağrır " diyorum. Gerçekten de öyle yazdan yaza hattan tatilden tatile toplarsam toplarım saçımı oda alttan yani üstten de değil. Küçüklüğümden beri saçlarımla ilgili takıntım var ellenmesinden hoşlanmadığım için kuaföre bile çok çok çok özel bir gün olması lazım ki gideyim. Açık saçı seviyorum. Bu yüzden herkese , "ben dümdüz bir fön çektireyim , evlenince bile topuz yaptırmayı düşünmüyorum "diyorum :) Bizimkiler pek bir şaşırıyor.. Eh zevk ve rahatlık meselesi ne diyeyim.. Bir ara maşa da yaptırmayı düşünmedim değil tabi de söz olacağı için bence biraz da olsa doğal olmakta fayda var.

* Saç için kuaföre gittik ee French oje sürdürmeden eve dönmek olur mu.? Olmaz. Biz bayanların vazgeçilmezi French ojelerden de sürdürdük mü tamamdır. Bence o güne hazırım :)

* Kılık kıyafet, saç baş mevzusunu bitirdik. Planlarım bu yönde inşallah bir aksilik çıkmaz..
İnternette süslü , püslü tepsilerden bakıyorum kimilerini pek bir beğendim ama 100.00 TL'den aşağı değil :) Canım söz yapıyorum , evlenmiyorum ya. Bu kadar masrafa gerek yok. En fazla 50 TL veririm diyerekten çok beğendiğim bir tepsi buldum. Fakat karşı tarafa bir kaç tane soru sordum bana geri dönüşü neredeyse bir gün sonrası oldu ee beni de üründen soğuttu resmen.Sonrasında geri döndüklerinde , ürünü bulamadıklarını , şimdi güncelleme yaptıklarını ama fiyatın 55 TL'ye çıktığını söylediler. Neee.! 5 TL'nin lafını yapacak değilim fakat müşteri memnuniyetinin sıfır olduğunu gördüğüm için başka bir yerden farklı bir model tepsi aldım.Bunu da beğendim :)

* Ay tuhafiyeye uğrayıp kırmızı kurdele almam lazım ay pek bir heyecanlandım unutuyorum resmen :)

                       

* Eee en önemlisi geriye ne kaldı ? Yüzüklerimiz ..Biz aslında kasım sonu , aralık başı gibi Sevgilimle birlikte bir , iki kuyumcuya girdik..Beğendiklerimizin fotoğrafını çekeriz en azından kafamızda birşeyleri de belirlemiş oluruz diye düşündük..Sevgilim tutturdu " evli olduğumuzun belli olması için sarı altın almamız gerekiyor " dedi. Hayatım boyunca sarı renginden pek hazetmediğim için taktığım hiç bir yüzüğü kendime yakıştıramıyordum. Klasik bombelilerden düşündük. Belki benimkisinin üzerinde taşlar olur. .Ama ne bileyim. Evli olduğumuzun belli olması için illa sarı yüzük mü lazım ? =( Ben beyaz altın istiyordum ki şimdi herkeste çeşit çeşit yüzükler var..Bu konuda nasıl bir anlaşma yoluna gideceğiz inanın ki çok merak ediyorum. Yavaştan bu hafta sonu aslında baksak ne güzel olur.. Bir de kuyumcu demişti ki " Beyaz altın alın , sarı altın alan herkes evlendikten sonra geliyor beyaz altınla değiştiriyorlar. Daha zarif birşey alıyorlar " dedi. Bakalım neler olacak göreceğiz..

 Benim unuttuğum , eklemek istediğiniz veya öneri de bulunacağız şeyler varsa muhakkak yorumlarınızı bekliyorum.

                                                 Sevgiler...

10 Haziran 2014 Salı

Sevgili Günlükcüm / 12




1o.o6.2o14  / Salı

        Sevgili Günlükcüm ;

        Çok heyecanlıyım.! Kalbim yerinden fırlayacak gibi,içim içime sığmıyor.Resmen durduk yere elim ayağım titriyor..! Sevgilim , Ömrüm , Hayatımın anlamı Allahın izniyle yarın sabah itibariyle Askerliğini bitirip , Balıkesir yollarından İstanbul'a yani memleketine yani ailesine , yani en önemlisi de bana gelecek bana..! =)) O kadar mutluyum ki. Gittiği gün o 16 Aralık 2o13 Pazar günü hala daha aklımda.. Onu yolcu ettiğim , arkasından ağladığım o günü asla unutamıyorum. Bu Özlem sonunda bitiyor. Sonunda kavuşuyoruz. Allah asker yolu bekleyen herkese sabır versin. Beklemek çok zor..Kısa dönemde olsa bekliyorsun.." ya 15 ay ya 12 ay yapsaydı " diyorlar ya bana , sinirleniyorum.Birşey demek istiyorum kalplerini kırarım diye de susuyorum.. Adam askerde , askerde tatilde değil ki..!! 1 ay bile yapsa senden uzak, istediğin zaman konuşamamak yeri geldiğinde ona ulaşamamak, her zaman yanına gidememek  o kadar zor ki Asker yolu beklemeden kimse bilemez..!

     Keşke bir sürpriz yapsa , bugün iş çıkışıma gelse,  onu görür görmez koşsam boynuna sarılsam .. O kadar güzel olurdu ki..Ah be aşkım Ah ..! Yokluğun çok ama çok zor sensizlik benim canıma tak etti. Yarını iple çekiyorum, yarın benim yeniden gülmeme sebep olacak gün..!


      Heyecanlıyım diyorum ya, geceleri 00.00-00.30 dan önce uyuyamıyorum.Düşünüyorum sürekli içim bir hoş oluyor gülüyorum sonrada bir bakmışım sabah olmuş. =) Bu hafta Cuma 18.30 sonrası yıllık izine çıkıyorum 1 hafta ve şimdiden programımı yaptım :) Sevgilim geldiğinde programıma ne diyecek merak ediyorum. Yıllık izin diyorum ama pek bir yıllık izin olacağınıda zannetmiyorum çünkü halletmem gereken bazı işlerim var ve Sevgilimle geçireceğim bol bol vakit :) Olsun Şirketten uzak durmakta bana iyi gelecektir diye düşünüyorum bir de şirkete yakın evim olmayaydı iyiydi ama.Ama ben gene de şükrediyorum iyi ki Şirkete yakınım :)

   
    Allahın izniyle Sevgilime kavuştuktan sonra ki duygu ve düşüncelerimide daha sonrasında aktaracağım.
   

                                                Şafak Doğan Güneş

    

22 Mayıs 2014 Perşembe

Sevgilimin Ailesiyle Tanışma Günlüğü

       Şimdi durduk yere nereden aklıma geldi bende bilmiyorum :) Sevgilimi o kadar özledim ki , sürekli onunla ilgili yaptığımız herşeyi gözümün önünden film şeridi gibi geçiriyorum ..
      Tarih 25.o3.2o12 .Sevgilimin ailesinden ilk olarak Tarık Dayısı ve  GülayYengesiyle tanıştım.Ogün nasıl bir heyecan , nasıl bir titreme , nasıl bir iştahsızlık anlatamam..Sabah kahvaltısına gidecektim ve doğal olarak aç karınla gitmem de fayda vardı sonra da düşündüm ki ; ' orada yiyemem bir iki lokma birşeyler yiyeyim de evden öyle çıkayım bari ' dedim ama nerdee bende o iştah ? Sanki büyük bir Aile daveti vardı ben de görücüye çıkıyor gibi ne iştah , ne açlık , ne tokluk hiçbirşeyden eser yoktu :)




     Bir güzel makyaj yaptım.Altı siyah üstü beyaz puantiyeli cicili bicili Elbise mi giydim , saçlarım o dönem kısa olduğu için 5 dakika da hemen saçımı düzleştirdim . Hazırdım !! Heyecan tavandaydı.

Evden çıkıp Ümraniye'ye gittim :) Sevgilimle buluştuk ve sonrasında Sevdiceğimle Pastaneye gittik ve ben dedim ki " Aşkım geri mi dönsek ben yapamıcam galiba " dedim , " Aşkım ne olacak birşey olmaz " dedi. Pastaneden kurabiyeler aldık ve evin önüne geldik :) Ben geri dönelim Aşkım , geri dönelim dedikçe , Sevgilim kapıdan içeri sokmakla uğraşıyordu beni :) Gülay Yenge ve Tarık Dayı (Ben Gülay Teyze ve Tarık Abi diyorum) beni kapıda karşıladılar. Ben " Merhaba " dedim ama o Merhaba ağzımdan çıktımı , yoksa içimden mi söyledim , ağzımdan çıktıysada onlar duydumu bilemedim..Salona geçtik , önce nasılsın , iyimisin muhabbetleri vardı sonrasında ise kahvaltı masasına oturuldu. Yarabbim. Masada yok yok , maşallah bir kuş sütü eksik ben çok açım ama heyecandan yiyemiyordum ki =(
 

Neyse Efendim bir iki tane domates bir iki tane salatalık aldım , Sevgilime de çaktırmadan yumurta koymasını söyledim. Yavaş yavaş , tıngır mıngır hatta aşiyanda mehtaba çıkar gibi yemek yiyordum..Normalde de çok hızlı yediğim söylenmez ama o kadar da yavaş yediğim sanırım hayatım boyunca ilk ve son kez olur diye düşünüyorum.Allahın gücüne gitmesin, ekmeğin içini yiyemiyorum, çaktırmadan çıkarıp Serhatımın tabağının yanına koyuyorum,zaten doğru düzgün birşey yiyemiyordum bir de bıraktığım ekmek içleri orada öylece durduğunu görünce iyice sinirleniyordum.Şimdi ayıp olmasın sonuçta misafirlikteydim.Ama baktım Sevgilimin önündeki ekmek içleri çoğalıyor, benim bıraktıklarım hala duruyor. Bir anlam veremedim , daha doğrusu anlam vermeye çalışıyordum ki , Tarık abinin de Serhat'ın önüne ekmeğin içini koyduğunu gördüm :) O masada 4 kişiydik ve sadece Serhat ekmek içini yiyordu. Ben iki lokma yediğim için Tarık Abi, " Yağmur al al , ben seni anlıyorum , bende senin dönemlerinden geçtim " diyor, bir yandan da domates uzatıyordu. Benim kahvaltı da vazgeçilmezimdir Domates. Domates olmasın , o sofra ne kadar zengin olursa olsun benim için ofsayt demektir :) Utana sıkıla aldım domatesi. Bir anda mideme biri oturdu ve kalkmadı =( ee daha doymamıştım ki ?  Kahvaltı yapıldı , masayı toplamada yardım ettim , ee bir nevi gelin sayılırdım yani :)Hamarat pek değilim ama orada hamaratlığımı göstermek zorundaydım..! Serhatımla 1 saat daha durduk ve sonrasında kalktık. Zaten evden çıktığımda başıma ağrı girmişti o kadar stres yapmışım ki. Genel olarak bana yaklaşımları gayet iyiydi , sıcakkanlılardı , onlar konuşturmaya çalışsalarda beni , ben pek konuşamıyordum kısa cümleler kuruyordum, ki ben yani , ki biz bayanlar kısa cümle kullancaz, biz bayanlar az konuşcaz ? Olacak iş değil..!!
Sevgilimle evden çıktıktan sonra bir " ohh " çektim ve Sevgilim bana ne dese beğenirsiniz " Aşkım çok iyi rol yapıyorsun " :) " Aaa üstüme iyilik sağlık , ne rolü hayatım , sonuçta saygı ve ilk kez tanıştığım insanlar normaldir bu şekilde davranmam " dedim.Paşam benim hanım hanımcık , böyle üsturuplu , hamarat oluşuma pek şahit olmadığı için ona göre rol yapıyor gibi geliyor. Bende bir kızın hemen ilk günden , yayıla yayıla oturmasına , homini gırtlak bir yanda yemek yemesine, sürekli bır bır konuşmasına hiç şahit olmadım yani :) Ki en son geçenlerde Kayınvalidemle gittiğimde bile hala daha oturup kalkmasına dikkat ediyorum , zar zor birşeyler yiyorum , ister istemez hala daha heyecanlanıyorum (=

Sonuç olarak ; Onlar da  beni sevdiler , bende onları çok sevdim :)



Gelelim Müstakbel Kayınvalidemle tanışma gününe :)
Allahım o günü unutamıyorum ki .. Sevgilim o kadar çok gözümü korkutmuştu ki , annem şöyledir , annem böyledir , annem şunu der , annem bunu der .. Ay bir heyecan .. Bir korku.. Eee sonuçta Sevgilimin Annesi ve erkek Anneleri , çok hassastır bu konularda..
Tarih 22.12.2o12 .. Sevgilim Aöf kursuna gittiği için Ümraniyede buluşmak en mantıklısıydı ve bu sefer dışarı da buluşcaktık. Dışarı da buluşmak benim için daha iyiydi hem kalabalık bir ortam olacak , hemde evde şimdi gerim gerim gerilmiyecektim.( Tabi bu ilk buluşmaydı daha sonra evlerine de ziyarete gitmiştim.)O gün hava çok ama çok soğuktu hatta kar bile yağmıştı diye hatırlıyorum..Çok hafif bir makyaj yapmıştım. İnce bir eyeliner ve çok hafif bir allık yeterliydi..Siyah bir pantolon (ki en sevdiğim renk bir türlü vazgeçemiyorum siyahtan ) üzerime bej renginde polo yakalı bir kazak ne çok kalın ne çok ince. Üzerime siyah kalın bir hırka, ayacıklarımda botlarım , üzerimede kalın montumla yollara koyuldum :) 
Sevgilim kurstan çıkmasına hemen hemen bir yarım saat vardı diye hatırlıyordum ki ben Ümraniye Aslı Börek ' e gelmiştim. Buranın iç dizaynı hoşuma gidiyor . Bir kaç katı var ama biz sigara içtiğimiz için aşağı katı tercih ediyoruz ne soğuk ne sıcak oluyor içerisi. Hatta bir ara çok sıcaktı ki , ben üzerimde ki montu bile çıkardım. Şimdi Annesinin yanında sigara içmek ayıp olurdu bu yüzden son bir tane daha içtim , ağzıma sakız attım ve beklemeye koyuldum. Bu arada kendime Nescafe söyledim. Ama Nescafeyi içemedim. Buz kesti resmen Nescafe. Sevgilim " Aşkım ben kurstan çıkıyorum , Annemde yoldaymış biz geliyoruz "dedi.Ben hemen sakızı çıkardım son bir kez küçük aynamdan kendime baktım ayy Allahtan Esmerim , Beyaz tenli olsaydım başımda ki , yanaklarımda ki ateş şimdiye pembe rengini alırdı :) Zaman daralıyordu bense ne yapacağımı bilemeden kapıya doğru bakıyordum. Baktım Sevgilimi gördüm , yanında da Sevgi Teyze. Ne yapayım acaba ? Otursam mı , gelincemi kalksam .. Yoksa ayakta mı beklesem dedim.En sonunda ayakta beklemeye karar verdim :)


Yavaş yavaş yanıma geliyorlardı benim kalbim yerinden fırlayacak gibiydi. Masaya geldiklerinde " Merhaba " dedim . Elini öptüm , sonrada bir öpüşme faslı derken masalarımıza oturduk. Serhatım açmış gazete okuyor , bir yandan da çay içiyor beni yalnız bırakıyordu :) Bende kaş göz yapıyorum ama bilerek yaptığı belliydi çünkü bende Babamla tanıştırırken hiç konuşmuyordum Serhat konuşuyordu =) Allahtan Sevgi Teyze çok cana yakın davranmıştı ve çokta konuşkan biriydi ( ki hala daha öyle ) o yüzden ben hiç yabancılık çekmedim. Doğum günlerinden , Ailemden , oradan buradan konuştuk derken hemen hemen 1 saat geçmiş. Müstakbel kayınvalidemin işi olduğu için kalktı bizde onu uğurladık. Sevgi Teyze gittiğinde ben bir oh çektim , rahat rahat çay sigara içtim stresimi attım. Akşam Serhat' a soruyorum , Annen sevmiş mi beni , birşey dedi mi ? diye.. Sevgi Teyze de Serhatıma soruyormuş , Yağmur bir şey dedi mi ? diye :) 
Genel olarak ; Ben Sevgi Teyzeyi gerçekten o günde o günden sonra da çok sevdim . Nitekim evlerine gittiğim de mis gibi yemekler yapmış , beni çok iyi ağırlamıştı. Serhatımın bahsettiği gibi korkulacak biri değildi :) Hatta tam tersi çok daha iyi niyetli , çok daha sıcakkanlı ee bunda ikimizin de Terazi burcu olmasının rolü var =P Serhatım da " Annem seni kızı gibi görüyor , seni çok seviyor " diyor. Bu beni çok sevindiriyor. Çünkü bende aynı duyguları hissediyorum ve iyi anlaştığımızı düşünüyorum. Bazen şunları da duymuyor değilim " Evlenmeden önce öyle bizlerde iyi anlaşıyorduk ama şimdi bak hiç anlaşamıyoruz " diyenlerde var. Nitekim bana soracak olcaksınız ;herşeyin başı Saygı. Eğer ki ilişkide, aile de , arkadaş ortamında Saygı varsa , Sevgi de vardır zaten. Sen karşındakine Saygısızlık ettiğin sürece , karşındakinin de sevmesini bekleyemeyiz. Bir de tabii erkek Anneleri , gelinlerinden çok kıskanırmış öyle duydum. Buna Seda Sayan'ın programında da bizzat şahit oluyoruz :) Ne olursa olsun , Anneler doğuyor sonra geliyor bir kız alıp onunla hayat kuruyor. Doğanın kanunu bu :) Sonuçta bizi de Annemiz doğurdu değil mi ?  Ama bizim Annelerimiz , Erkek Anneleri gibi bu konuda çokta hassas davranamıyorlar. Erkek anneleri ; oğullarının bir dediklerini iki etmez, gecenin kaçı olursa olsun yemek hazırlar, oğlu su istese kalkıp herşeyi bırakıp suyunu götürür v.s. şımartırlar kısacası. Ama biz öylemiyiz , ki ben tek çocuğum , şımarık yetiştirildiğim halde (bunu inkar etmiyorum ) yinede paylaşmayı öğrendim , yine de elimden geldiğince bir iki yemek yapmasını biliyorum , yeri geldiğinde temizliğe yardım ediyorum ..Ne kadar şımarık olursan ol işin içine Evlilik girince , kendi evinin kadını olduğunda o zaman o tembellikten o şımarıklıktan eser bile kalmıyor :)

Saygılar

Share