Kurtköy etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Kurtköy etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

14 Aralık 2015 Pazartesi

Sevgili Günlükcüm / 33 "Kurtköy de İlk Cumartesi "

                                                                     12.12.2015


Sevgili Günlükcüm ;


Aslında bu postu cumartesi günü yazmıştım ama maalesef o kadar yoğun oldum ki paylaşmaya bile fırsatım olmadı..

Eminim ki sizde benim gibi cumartesi mesailerinden nefret edenlerdensinizdir.. Hatta belki şimdi birileri bu yazıyı okuduğunda " oda birşey mi benim hafta sonu iznim bile yok hafta da bir kere oda hafta içi" diyordur.Hak veriyorum. Ama benim bünyem buna pek alışık değil. Özellikle şu taşınma sürecinden sonra hiç değil..Çengelköydeyken işe geç gidebiliyordum mesai saat 08.00 'da başlasa da hafta sonu biraz daha durgun olduğundan saat 09.00-09.30'da başlıyordum ama bugün yine 08.00'da mesaiye başladım. Hafta içi sabahları 06.00'da uyanırken bugün 06.20'de uyandım. arada dağlar kadar fark yok anlayacağınız.. Akşam çıkışı zaten muallakta ! Çengelköy de çalıştığım da 13.00-14.00 yani yoğunluğa bağlı erken çıkıyordum burada erken çıkış ihtimali o kadar yüksek gözükmüyor saat 15.00'dan önce çıkamam diye tahmin ediyorum. Malum sanayi bölgesindeyiz ve erken çıkışlar için tek bir saat var oda 15.00. He bu serviste seni kartal metrosuna kadar bırakıyor sonra başının çaresine bakıyorsun. Zaten metroya bin , oradan otobüse bin derken saat oldu mu sana 17.00 ! Pek moralim bozuk. Ne aileme , ne Nişanlıcığıma hiçbir şekilde vakit ayıramıyorum.Akşam 22.00 oldum mu benim gözler kapanıyor. Hafta içi kendime dair yaptığım hiçbirşey yok. Bütün işler hafta sonuna kalıyor. Eee gördüğünüz gibi çalıştığım için de tek dinlenebilecek noktam pazar günleri onda da hiçbirşey anlamıyorsunuz !

Kurtköye taşındıktan sonra ki değişimlerim ;




* Kilo oranım ! Taşındığımdan bu yana (3 hafta da) 1.5 kilo aldım. Bu gidişle gelinliğin için duba gibi görünücem. Ben stres yaptıkça daha çok yemeğe başladım. Bir de düşünün sabahın 06.30'unda evden çıkıyorsunuz. Annem sağolsun bana sandviç hazırlıyor onu şirkete gidince yiyorum oluyor size saat 08.00. Öğle arası 12'de veya 13'de o zaman da öğle yemeği yiyorsunuz ki ben evden zeytinyağlı getiyorum. Eee akşam saat 20.00'dan önce evde olamadığınız için gün içinde meyve , çubuk kraker , çoğunlukla çikolata tüketiyoruz. Akşam da pertim çıkmış şekilde eve giriyorum.Yemek yemeğe halim yok ama karnımda şimşekler çakıyor.20'den sonra yemeği yiyorum iki saat sonra uyuyorum bunu her gün tekrar ettiğimi düşünün. Belki yürüme mesafem de sabah 10 dakika akşam 10 dakika. Onun haricinde yürüme mesafem de yok ! Eee ben almıyım da kilo kimler alsın ?



* Uyku düzenim ! Saat 07.00'da kalkmaya alışmışım ve 18.30 da eve girmeye alışmış olduğum için tamamiyle farklı bir düzen oldu . Daha doğrusu düzensizlik ! Oysa eskiden de servis yokken Suadiyeden kalkıp işe gidiyordum. Ama o zaman daha gençtim.Böyle deyince herkes gülüyor "sanki çok yaşlısın " der gibi. Ama doğru daha atiktim, daha hızlı hareket ediyordum en önemlisi kafam şimdilerde ki gibi dolu değildi. Sürekli baş ağrısı yaşamıyordum , sürekli burun akıntısı ve boğaz ağrısı çekmiyordum.Sürekli uykusuz modda gezmiyordum.Şimdilerde hem erken yatıyorum uykusuz oluyorum hemde evlilik sürecindeyken sürekli birşeyleri düşünmekten başıma ağrılar giriyor kafam çok meşgul.Öyle sabahta akşam da serviste uyuma alışkanlığım yok. Nasıl alışkanlık edeceğim bilmiyorum.

Fotoğraf Kaynağı : http://www.indigodergisi.com


* Kendine vakit ayırma ! Aslında bunu yazıp yazmama konusunda kararsız kaldım çünkü kendime hafta içi hiçbir şekilde vakit ayıramadığım gibi aileme de , nişanlıma da vakit ayıramıyorum. Evet Nişanlıcığımla hafta da bir de olsa hafta sonu görüşüyoruz. Ama şu an için ailemi daha ön plana tutmak zorundayım. Bir kaç ay sonra evleneceğim ve onlardan ayrı bir hayat süreceğim belki hafta da bir belki iki hafta da bir göreceğim.Annem akşamcı olduğu dönemde ben o gelene kadar uyumuş oluyorum ve birşey diyeyim mi geçen hafta annemin yüzünü iki gün hiç görmedim.

* Sigara içme oranı ! Her ne kadar övünelecek birşey yapmıyor olsam da buraya taşınmanın belki de tek artı yönü bu ! Gün içinde içtiğim sigara oranı değişmedi ama akşam eve gidince içme oranım değişti. Eskiden eve gittikten sonra 4 tane içiyorsam şimdi 1 veya 2 oluyor. Bu durum beni  sevindirmiyor değil belki bu gidişle bırakmam da daha kolay olur hem de maddi açıdan da cebe rahatlık oluyor.

Daha anlatmak isteyipte anlatamadığım çook şey var..Mesala cumartesi günü çıktım ya işten güya erken çıktım 15.00'da ama neredeyse saat 18.00'dı eve gittiğimde yani sadece 1 saat erken gelmiş oldum o kadar.

Siz siz olun kesinlikle evinizin bulunduğu yerden çok uzak bir yerde çalışmayın. Ne kendinize , ne ailenize , ne de sevdiklerinize vakit ayıramıyorsunuz..


Saygılar...

19 Kasım 2015 Perşembe

Sevgili Günlükcüm / 31 "Kurtköy Değerlendirmesi"

                                                               19.11.2o15 / Perşembe

                              

Sevgili Günlükcüm ;

Size Kurtköyden Sabiha Gökçenin oradan selam gönderiyorum..Yani fotoğrafta da gördüğünüz üzere Sabiha Gökçen Havaalanına çok yakınız. Hatta kalkan uçakları bile görüyoruz. Şu an kış dönemi o kadar yoğun bir uçuş yok ama yaz dönemin de bütün uçuşları takip edeceğim :) Hatta Balayına gitmeden önce " Nilüfer buradan el sallasam görürsün herhalde " dedim :) dün oturduğumuz yerden Fenerbahçe otobüsünü bile gördük. Gerisini siz düşünün artık ..


Uzun zaman olmuştur saat 06.00'da kalkmayalı . En son Suadiye de oturduğum dönem de kalkıyordum ama servis falan yoktu. Şimdi servis var ama uzaklık çok fazla olduğu için yine 06.00'da ayaktaydım. Bir an inanamadım saat 06.00 olduğuna. O kadar karanlıktı ki korktum nasıl aşağı ineceğim diye. Neyse ben evden çıktığım da 06.30'a geliyordu o zaman biraz daha aydınlık oldu. Arkadaşla buluştuk 06.45'de servise bindik. Gidiş yönüyle ilgili sıkıntım yok . Evet çok erken uyanıyorum (bir de şu an geçici servis kullanıyoruz kendi servisimiz daha pazartesi başlayacak ) ama 1 saatte varıyoruz Kurtköye. Tek sorun dönüş :(

Mesai başlamasına 15 dakika kala geldik. Yerimizi bulduk kurulduk sonra çay yaptık.Tabii yukarda gördüğünüz boş hali biz takvimler,kağıtlar, aynalar o bu şu derken doldurduk bayağı bir.


Yeni yerimizi beğendik sıkıntı yoktu. Hatta öyle ki yemek yedik üzerine yine acıktık. Buranın havası bizi iştahlandırdı :)


Akşam çıkışa yakın bir fotoğraf daha çektim. Saatler de geçmiyordu eskiden şu kadar saat kaldı şu zaman evdeyiz dediğimiz de içimize huzur doluyordu. Şimdi ilk gün kaçta gideceğimiz belli değil.. Derken saat 18.00 oldu çıktık. Aşağı in servisi bul derken anam en fazla 3 dakika oyalanmışızdır.Bir baktık servis dolmuş. Zaten facia gibi sabah gelirken bir kişi ayakta kaldı. Dönerken de erken çıkışlar yapanlar olduğu için full geldik. Ben pek en arkada oturamam. Midem bulanıyor ama istemediğin ot yanında biter hesabı en arkada yer kalmış..Neyse oturduk 18.15 de servis kalktı trafik o bu şu derken saat abartısız söylüyorum 20.03'de evdeydim. Mahvoldum , baş ağrısı mide bulantısı migrenim fena vurdu.Eve girip yemek yedim ve yattım yani en son saate baktığımda 21.30'du ben uyudum ! O kadar kötü bir durum ki düşünsenize sabahın 06.00'da kalkıyorsunuz , 06.30'da evden çıkıyorsunuz ve akşam 20.00'da evdesiniz.O saatten sonra kendinize ne derece de vakit ayırabilirsiniz ki..Zaten Annem çalıştığı için eve de geç geleceği için hiç dün annemi görmedim en son Salı akşamı gördüm. Serhatla da artık haftasonu görüşebileceğiz. Ben bu saatten Serhat'la nasıl görüşeceğim.Serhat Avrupa yakasında Maslakta çalışıyor benden önce eve gitti ve servisi olmamasına rağmen..Allah sonumuzu hayır etsin :(

Saygılar..

17 Kasım 2015 Salı

Sevgili Günlükcüm / 30 "Çengelköyden TA-ŞI-NI-YO-RUZ...!"

Bir devir kapanıyor..
23.07.2008 tarihinde o zamanlar Suadiyede oturuyordum. Kazandığım üniversiteye gitmeyip çalışma hayatına atıldım. Şu kapıdan içeri ilk iş görüşmesi için geldiğim günü hala dün gibi hatırlıyorum.Çok heyecanlıydım. İşte sınavlar, mülakatlar derken işe alınmıştım daha gencecik tazecik bir elemandım.18 yaşındaydım gerisini siz düşünün.. Çağrı merkezi ile başlayıp sonradan Back Office bölümüne geçtim. Çağrı merkezinden farkım , sürekli sabit bir vardiya da olacaktım ayrıca bazı hafta sonları çalışmayacaktım.Nitekim öyle de oldu.


Yazacağım başka postlarım varken diğerlerini eledim ve bugüne bu postu yazayım dedim.Taşınacağımız belliydi. Ha Eylül , Ha Ekim derken en son 19 Kasım da taşınacaktık ama dün aniden öğrendiğimiz bilgiye göre Nilüferle beni bugün yarım gün çalıştıracaklar ve yarın sabah itibariyle Kurtköy'de başlayacaktık..Çok sinir olduk odaklamıştık kendimizi cumaya bir anda Çarşamba olduğunu öğrenince enerjimiz düştü. Bildiğiniz gerçekten enerjimiz düştü. Gözlerim dolu dolu oldu..Ağladım ağlayacaktım..

Bugün Çengelköy'den size yazdığım son post'um.Kurtköy gerçekten çok uzak. Aklımdan ne tilkilikler geçiyor da onu burada dile getiremiyorum. Yarın orayla ilgili post yazar mıyım inanın bilemiyorum tek bildiğim 7 yıl 4 ayımı verdiğim burayı çok özleyeceğim.. En azından öğle aralarında gidip Migrosa alışveriş yapıyorduk veya çay içmeye çıkıyorduk. Yemek yenilecek yerler çok olmasa da yine vardı. Ama Kurtköy de sadece mezarlık olacak. Ana caddeye gitmek için bile servis aracı kullanmak gerekiyor. Haftasonları yarım gün çalışıyorum ya. Artık bu yarım gün tam gün olmak zorunda . Ana caddeye nasıl gideceğimize dair bir fikrimiz yok. Bir de evlilik arefesinde olmam çok daha kötü. Hafta içi halletmem gereken tüm işleri hafta sonu izin günümde halledeceğim ve evlenene kadar da rahata eremeyeceğim..Umarım herşeyin hayırlısı olur..

Hoşçakal Çengelköy..

Saygılar..

6 Kasım 2015 Cuma

Sevgili Günlükcüm / 29

                                                                                                         o6.11.2o15 / Cuma


Sevgili Günlükcüm ;


Kasım ayına nasıl giriş yaptık anlamadım..Çok yoğunuz. Blog yazmaya pek fırsatım olmuyor diyebilirim.

Uzun zamandır fark ettim ki blog yazmamın asıl amacı gezi ve seyahat bloguyken şimdi her telden bir blog oldu..Sürekli gezmeye , yeni yerler keşfetmeye fırsatımız olmuyor. Malum çalışan insanlarınız yeri geldiğin de cumartesi günleri bile çalışıyoruz haftanın tek günü izin yapınca da kendini eve kapatmak istiyorsun hem çokta para harcamak istemiyoruz malum evlilik aşamasındayız.Hafta içi zaten çok nadir görüşüyoruz ben Kurtköye gidince zaten o nadir bile hiç görüşmeyeceğiz şekilde olacak..Bir de artık kış geldi. Yazın Sevdiceğimin Dj'lik işleri olduğundan beraber hafta sonu vakit geçiremiyoruz, ee kışın da havanın soğuk oluşu engel oluyor.Biz ne zaman gezeceğiz peki ? Bazen Serhat'a kızıyorum " puff eskiden böyle değildi en azından rahat rahat geziyorduk " , " gitmesen mi acaba bu hafta  " , " ee şimdi ben ne yapcam evde " desem de sonradan vazgeçiyordum. Haklı evlilik aşamasındayız , para lazım.Bu yüzden ne kadar söylensem de bir o kadar boşa gidiyordu.Hatta bakmayın söylendiğime bende çalışması taraftarıydım borçsuz evlenmemiz lazım. Kirada oturacağız , hem borç öde hem kira öde parasal yönden zor bir süreç yaşamak istemiyoruz.İstanbul'da kiralar almış başını gitmiş.Hayat iyice zorlaştı..Neyse önemli olan sağlık , huzur , mutluluk :)


Nikah tarihi alalı 10 gün oldu ve ben zamanımın büyük bir çoğunluğunu evlilikle ilgili şeyleri düşünmekle geçiriyorum.Para yetecek mi ? Gelinliğim nasıl olacak ? Balayın da hangi otele gidelim ? Nikah sonrası eğlence nerede yapacağız ? Evi nerede tutacağız?  Daha doğrusu Nişanlıcığım sağolsun o sadece evi nerede tutacağımız kısmını düşünüyor . Geri kalan kısmını ise ben :) Bakmayın güldüğüme sinirden gülüyorum. "Ya aşkım şurayı ara bir teklif al " , " aşkım şu fotoğrafçıyı ayarla " , " Bak mehtapla konuştum bazı oteller erken rezervasyonu açmış şu otellere bakalım " diyorum. Ama bizimkisi " bir dur kadın bir dur taramalı tüfek gibisin " diyor . Bense en son ona maille taramalı tüfek fotoğrafı gönderdim sinirlerim o kadar bozuldu ki gülsem mi ağlasam mı bilmiyorum :) Yani ben mi çok düşünüyorum yoksa tüm erkekler mi böyle ? Erkekler" evim olsun , televizyon kumandası bende olsun , yediğim önüm de yemediğim arkamda " olsun diye düşünüyor diye tahmin ediyorum. Etrafımda bir çok evlenen arkadaşım böyle. Biz bayanlar ise hem evlilik öncesinde çok düşünüyoruz hem evlilik sonrası " bugün ne yemek yapayım , daha çamaşır asılacak , bulaşık makinesi boşaltılacak , ütü birikti , evi temizlemem lazım " diye düşünüyor eve gidip koştur koştur yemek hazırlıyor (arkadaşlarımdan biliyorum ) onu yapıyor bunu yapıyor saat olmuş 23.00 ertesi gün kalkıyor işe geliyor. Valla hanımlar size soruyorum , biz mi çok düşünüyoruz. Ben herşeyin en ince ayrıntısını düşünüyor , onu ne yapacaz bunu ne yapacaz diye düşünüyorken benim paşamın hiçbirşeye yanaşmamasını ne demem lazım :) Çok mu üzerine gidiyorum bilemedim. Normal de sık boğaz eden biri değilimdir gayet anlayışlıyımdır. Ama süre az kaldı sıkışmadan halledelim istiyorum. En azından bazı şeyler aradan çıksın. Son anlarda insanların kafası dolu olduğu için bazı şeyleri unutabiliyor.Ben daha şimdiden unutuyorken son zamanlar da ne olur bilmiyorum :)

Sabahtan beri inanın şu iki satırı yazmak için çok cebelleştim..
Bir an önce yoğunluğumun bitmesi dileğiyle.

İyi hafta sonları,
Saygılar..

Share