Doğum günü etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Doğum günü etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

11 Şubat 2018 Pazar

Bu aralar ben..!

Yine uzun zamandır yoktum değil mi ? Valla benim bir suçum yok , evde internet yoktu (daha bu hafta salı günü bağlandı) bir ara iş yerinde blog sayfasına erişim sağladım lakin sevincim kısa sürdü , bir gün geldim baktım ki yine iş yerinden erişim sağlayamıyorum :( IT, bilgi işlem gibi yerlerde tanıdığın olacak ki senin internetini bir üst seviyeye çıkarsın , kimseye de söylemesin değil mi ya ? Ben zaten kimseyi tanımıyorum benim bilgi işlemden tanıdığım arkadaşım ise e-ticaret'te o da benim işime yaramıyor maalesef :)
Blog yazmayı da özlüyorum , zaten çalışmaya başladığımdan beri pek içli dışlı olamıyorum blog'la , bir de iş yeri blog'a girmemi engelleyince , iyicene uzak kalıyorum. Evde internet olsa bile işlerden güçlerden pek yazacak durumda olamıyorum anca arada sırada böyle vakit bulduğumda yazabiliyorum..

Ahh ahh çalışan bayan olmak zor , hem çalışan bayan olup hem çocuğunun olması iki katı daha zor (ki daha ortada çocuk olmamasına rağmen bunu söyleyebiliyorum) valla imreniyorum onlara. Bekarken evli olanlara imrenirdim hem iş hem ev nasıl bir arada gidiyor derdim , şimdi aynı durumdayım fakat bu sefer çocuk olayını düşünüyorum hem iş hem ev hem çocuk , bence boşuna dememişler " Cennet Annelerin ayakları altındadır" diye. Gerçekten Annelik zor bir görev bir de özellikle çalışıyorsan. 

Ben ne yazacaktım konu nereye geldi ☺
Bu aralar bitmeyen doğum günü yapmışlar.


28 Ocak Pazar günü Serhat’ın dayısının ikizleri Elif ve Ela’nın doğum günü partisindeydik. Giderken LCW’dan iki tane bu şirin ponponlu şapkadan aldık , kızlarımız biraz kokoş da ☺



4 yaşına girdiler . Gülay yenge yine döktürmüştü. Çok güzel yemekler hazırlamış ve çocuklar için çok tatlı şeyler hazırlatmış. Patlamış mısır, şeker, balon ..

Çoluk çocuk vardı hep. Daha bir kaç aylık bebek mi dersiniz , 2 yaşında küçük tatlış kızlar mı dersiniz onları görünce çocuk hayallerim bir fazla artıyor.Orada bir bayan bana “kaç yıllık evlisin , çocuk falan var mı “ diye soru sordu.Bende “biraz daha zamanı var çalışıyorum “ dedim kadın da “ boşver çalıyorsun diye yapmamazlık yapma yaşın geçiyor olmaz sonra “ dedi. Bende bir an düşündüm tamam 2 yıl olacak evleneli , evet yaş da 28 okey , ama kadın anladığım kadarıyla “kariyer yapma uğruna çocuk istemediğimi” düşündü.Ben sonradan fark ettim bu durumu ☺

Çocuk elbet olacak yalnız öncelikle çalışmam lazım , kariyer falan değil , çalışmam gerekiyor , eşim hala bir iş bulamadı , yani benimkisi ihtiyaçtan çalışmak , kariyerden değil . Santral’de ne kariyer yapabilirim ki ☺

Zaten şu an gelecekle ilgili planım (ki Allah izin verirse) çocuk olana kadar çalışmak sonrasını zaman gösterecek ben diyemem , çocuk olduktan sonra kesin çalışırım veya çalışmam diye, çalışırsam karşıya gidip gelmek zor olacak , çocuğa kim bakacak ? Biz de ki en büyük dert bu biliyor musunuz daha ortada çocuk yokken , çocuğa kimin bakacağı dert oldu. Annem ben bakarım diyor , ama her gün her gün gidip gelemez ve bende de kalmaz biliyorum dedi de kalmam diye , bu durumda anneme yakın oturmak lazım ama bu eve zaten yeni taşındık ve Serhat'ın işi nerede nasıl olacak , pek Ümraniye'den ayrılmaya da niyetli değil. Kayınvalidem daha biz evlenmeden başladı ben çocuk bakamam , ben çocuk bakmam diye :) en son Serhat'ın yanında da söyledi de içim rahatladı hep benim yanımda söylerdi veya misafirliğe gittiğimiz de , konu komşusunun yanında ama Serhat'ın yanında da söyleyince cidden içime su serpildi yanlış anlaşılmasın benim kayınvalidemle bir problemim yok ama bana ve tanıdık tanımadık kim varsa onların yanında” ben bakmam” diyordu sanki ben ona sen bakacaksın demişim de onun ayağını yapıyor , ki ben hiçbir zaman kayınvalideme baktırmayı bile düşünmedim çocuğumu.Ee bu durumda sizce benim bakmam daha mantıklı değil mi?

Kreşe versem sabahın 6’sında hangi kreşe vereceğim çocuğu , hani çalıştığım yere yakın bir kreşe versem her gün benimle birlikte karşıya mı gidip gelecek.Alacağım para kreşe gittikten sonra ne anlamı var o çocuğa da o kadar eziyet çektirmenin.Diyorum ya planım çocuk olana kadar sonrasında ya Anneme yakın taşınacağım , ya da çocuğuma ben bakacağım en azından şöyle 3 yaşına gelene kadar sonrasında bana yakın en azından Anadolu yakasında bir iş bulup sabah kreşe beraber gidip akşam onu alıp eve döneceğim . Şimdiden 4-5 sene sonrasını düşünüyorum . Bu yüzden çocuğum orada burada sürüneceğine en azından ben bakarım büyütürüm daha mantıklı. Tabii ki herşeyi gören bilen Allah , ben ne kadar plan yaparsam yapayım kaderim böyle değilse bu böyle olmayacak zaten . Ama Allah böyle bir durumda gönlüme göre versin diyorum. Serhat güzel bir iş bulursa zaten çalışmamı bile istemez onun alacağı maaş çok önemli . Bakalım kısmetiyle gelir derler , bakmayın böyle konuştuğuma daha ortada bir şey yok :)



 Normalde Annem’in doğum günü 4 şubat fakat biz 3 Şubat Cumartesi yaptık. Aslında bu doğum günü Annem için de yeni bir başlangıç olacak çünkü emekli oluyor ☺Pazartesi başvurusunu da yaptı. Aslında çok daha önceden emekli oluyordu ama maalesef yaş vurduğu için bir 7 sene bekledi. Hayırlısı olsun sonunda kavuşuyor emekliliğine ☺Hoş hala çalışmaya devam edecek ama en azından yıllarca çalışmanın vermiş olduğu emeğinin karşılığını alacak.. Darısı tüm bekleyenlerin başına.

 

29 Ocak Pazartesi günü , ofise geldim bir baktım ki masam da Zeytinyağ var. Bizim şirket sahibinin kendi adası varmış , oradan gelmiş , bütün şirkete dağıtmışlar. Benim şansıma olmuş çünkü burada uzun uzun yıllar çalışmış insanlar var daha yeni böyle bir şey görmüşler ☺Hoş benim pek zeytinyağ ile aram yok ama salatalara kullanıyorum. Hatta ilk yaptığım salataya biraz fazla mı ne koymuşum bir keskin geldi , anlatamam , hararet bastı beni. Ee alışık değilim , şimdi daha az atıyorum ama tadı nefis geçen gün zeytinin içine de koydum. Hani gerçekten has zeytinyağ budur diyorum ☺

Saygılar..

21 Ekim 2015 Çarşamba

Doğum günü Kutlamaları / 2015

16 Ekim Cuma günü Doğumgünümdü anca fırsat buluyorum bununla ilgili post yazmaya..Yalnız size şu kadarına söyliyim bir süre pasta görmek istemiyorum :)


Cuma günü Nilüfer, Ben, Nuray, Elif , Selda öğle arasına beraber çıktık. Normalde Nilüferle ikimiz aynı işi yaptığımız için beraber çıkmamız yasak fakat Nilüferciğim izin almış. Aslı Börek'e gittik.Önce yemek yedik ardından ben baktım yanımıza orada çalışan çocuk geldi ilk başta anlamadım " neden geldi diyorum " oralı olmadım önüme döndüm  ve bir anda bir ses yükseldi" Yağmur kim " dedi ben döndüm" benim " dedim önüme tiramusuyu koydu :) Kızlar hep bir ağızdan " iyi ki doğdun Yağmur " diye söylenmeye başladılar.Diğer masalardan da söyleyenler vardı (ee şirketin bir çoğu orada yemek yediği için tanıyorlardı) Ben çok şaşırdım kızlar ayarlamış pasta yokmuş tiramusu söylemişler. " Ay inanmıyorum ya çok teşekkür ederim " dedim üfledim 5 kız tiramusundan yedik :) Çok şaşırdım gerçekten çok mutlu oldum ..


Yemekten dönüyordum muhaberattan Ahmet abi arıyor " Yağmur nerdesin güvenliğe gel " dedi. " Ne oldu Ahmet abi yemekten dönüyorum " dedim. " Gel gel sen "dedi. Neyse bir gittim anammm ne göreyim çiçek :) Sevdiceğim beni çok şaşırttı hani beklemiyordum çünkü böyle şeyleri pek sevmez. Ağzım kulağımda şirketin içine girdim ardından tekrar aradılar bir tane daha . "aa yok artık Serhat ikinciyi de yollamamıştır " dedim. Bir baktım onu da Annem yollamış.. Balonlu olan Sevgilimin , Papatyalı olan Annem'in.. Çok mutluydum şirkette ki herkeste " vayy enişteye bak double double yollamış" diyorlar " yok bir tanesi annemden diğeri nişanlıcığımdan " dedim :) Bayanları mutlu etmek hiçte zor değil valla ben bir çiçekle tüm gün ağzım kulaklarım da gezdim :)


Akşam molaya çıkıp geldim bizim takım yerinde yoktu.. Şimdi taşınma sürecinde olduğumuz için de malum her yer her yerdeydi toplantı odasına uzaktan baktım kimse yok sonra Seldayla Koray geldi " aşağıda kahve yaptık gel " dediler.Bir indim aşağıya herkes bir yandan " İyi ki doğdun Yağmur " dedi. Şimdi elbette 7 yıldır burada çalışıyorum istemdışı insan bekliyor ama biz kızlarla öğlen kutladık ve bizim katta her yer her yerde olduğu için kutlamazlar diye de düşünmedim değil ama böyle görünce çok hoşuma gitti, heyecanladım , bildiğiniz ellerim titredi.

Bu arada pasta ki yazılara dikkat ettiniz mi ?
Bir tanesin de : Bir daha ki yaşına evli girmen dileğiyle..Diğerinde de : İyi ki doğdun Yağmuş yazıyordu.. Aldım peçeteye sardım saklıyorum :)


Yine gözlerim kısık çıkmış ya :) 
Dileğimi tuttum , çikolatalı pastayı üfledim yalnız üçüncü de anca söndü, diğerine de tabana kuvvet bir üfledim üstünde ki saçakları döküldü :)
Konuşma yaptım "burada 7. doğumgünüm her ne kadar bir tanesini unutmuş olsanız da yine de çok mutluyum umarım bundan sonra ki senelerde de kutlamak nasip olur " dedim.
Tıka basa doluydum zaten ama yine de profiterollü olandan yedim :)


Eve gittim ailem haftasonu kutlayacaktı.Evde yani yemek yedim mi yemedim mi ne siz sorun ne ben söyleyeyim o kadar doluydum ki çok az bir çorba içtim o kadar..
Serhat'ı bekliyordum , canım aşkım onun da farklı bir planı varmış da maalesef işler yolunda gitmemiş bu yüzden " gel dayıma gidelim " dedi bende uzatmadım zaten ertesi gün Anneannemde kutlama yapacaktık. Neyse ben dayısının ikizleriyle uğraşırken ışıklar kapandı elinde pastayla içeri girdi :)Şaşırdım "teşekkür ederim " dedim. Mumları üfledim. Daha doğrusu üfleyemedim..Mum'u üflüyorum sönüyor tekrar yanıyor , üflüyorum sönüyor tekrar yanıyor kafayı yedim . Serhatta üfledi. Onunki de tekrar yanınca gülay yenge " ben onu çocuklar için özel sipariş ettim " dedi :) Ben de " herhalde gücüm kalmadı üflemeye " diyordum .. O güne dair hiç fotoğrafta çekmedik :(

Tiramusu yedim , ardından bir tane pasta yemiştim yine ardından ikinci pastayı yiyecek midem kalmamıştı.Yine de kırmak istemedim küçük bir dilim yedim ama eve geldiğim de patladım patlayacaktım.


17 Ekim cumartesi günü ben o gün yarım gün çalıştım. Nişanlıcığım beni aldı anneanneme gittik.


Bi dayım , iki yengem bir de kuzenim haricinde tüm kadro oradaydık. Menümüz pizza,kısır,patates salatası bol keseden yedik içtik :)



Elif Teyzemin , Muhammetin ve Benim doğumgünümü aradan çıkarttık :) Muhammet'in 6 Ekimdi , Elif Teyzemin 15 Ekim , Benim ki 16 Ekim.. 


Hepimiz teker teker pastayı üfledik. Bende pek solgun gözüküyorum ee tabi yorgundum çalışmıştım da..



Bu da benim canım ailem :) Eksiklerimiz var ama olsun çok güzel bir fotoğraf oldu..

Evet bir doğumgününü daha bitirmiş olduk.
Seneye ki doğumgünüm de Allah nasip ederse evli bir bayan olarak girerim :) İnşallah !

Saygılar..

7 Mayıs 2015 Perşembe

Sarı Kuzum Emre'nin Doğum günü



Sarı kuzum Emre ailemizin en küçük üyesi :) 23 Nisan'da tam 8 yaşına girdi.Bu çocuklar ne ara bu kadar büyüdüler anlamadım ki :)
Bazı nedenlerden dolayı aynı hafta içerisinde doğumgününü kutlayamadık. Teyzem, 2 Mayıs Cumartesi günü yapacağını söyledi.


Cumartesi günü öncesinde Sevgilimle görüştük. Daha sonrasında Annemle buluştuk ve Anneannemlere gittik. Eve gittiğimde tüm süsler hazırlanmıştı. Yengemler ve dayımları beklemeye başladık.


Bu süre içerisinde Sarı Kuzu'nun fotoğraflarını çekmeye başladım. Şu elinde ki " konuşma balonunu" bir türlü istediğimiz şekilde tutamıyordu. Ya yanağına değdiriyor , ya tersini tutuyor en sonunda oda gülme krizine tutuldu daha da fazla zorlamayalım dedik ortaya bu fotoğraf çıktı :) Yerim yanaklarını senin ya..

Benim için gerçekten çok değerli , gerçi bütün kuzenlerim benim için çok değerliler ama Emre en küçük olduğu için ve o doğduğunda ben tam bir genç kız olduğumdan neyin ne olduğunu bildiğimden , küçükken sapsarı ve tombik bişey olmasından , kendini sevdirmesini bilmesinden dolayı biraz daha farklı oldu benim için . Abileri ablaları görmeniz lazımdı küçükken. Altın sarısı saçlar , yanaklar tombik tombik dayanamıyor ısırıyordum zaten.. Bir de Teyzem , Serdar Ortaç hayranı olduğundan hep onun şarkılarını dinlerdi Emre o kadar alışmıştı ki 3 yaşındayken falan Serdar Ortaç'ın çoğu şarkısını söyleyebiliyordu.Çocuk , Anne, Baba, Dede dedikten sonra Serdar demeyi öğrendi =D videoları var. " serday serday" diyor. 


Misafirlerimiz geldi direkt pasta üfletelim sonrasında yemek yer pastayı da üzerine yeriz dedik. Pastasını görüyorsunuz BEŞİKTAŞ 'lı :) Afferin kuzuma benim ..

Yemek menümüzde ; Kısır , Gül böreği , Mercimek köftesi , Poğaça, Hamur Kızartması (yengem getirmişti) , tatlı , tuzlu kurabiyeler :) "Eeee makarna salatası yok " dedim. Teyzem " bu sefer mercimek köftesi yaptım yerine " dedi :) Makarna salatasının yerini tutar mı ki ya ?


Dilek tut deyince Emre'ciğim direkt olarak dua etmeye başladı. Çocuk işte :) Umarım bütün dilekleri kabul olur..Çaktırmadan da " benim yerime de dilek tut bol keseden paralar gelsin " diyorum."Kendi doğumgünün de tutarsın " diyor. Yavrum , evladım ben artık koca kazık oldum sen daha meleksin sen benim yerime dilek dilersen en azından tutma olasılığı daha yüksek :) Herşeyin hayırlısı.. Allah en iyisini bilir..



Pastamız üflendi , kesildi. Çocuklar yemeğe başlamadan fotoğraflayım bari diyerekten herkesi sıraya dizdim..

Elif Teyzeciğim ve Ailesi (sanki düğün davetiyesi yazıyorum :))


Anneanneciğim..


Emine Teyzeciğim..


Annem ve ben :) 

Dayımlar o sırada başka yerde olduklarından onları çekemedim. Çocukları da bekletmek istemedim :) Bende acıkmıştım. Zaten fotoğraf çektikten sonra yemek faslına direkt atladım..

İyi ki doğdun Sarı Kuzum
Saygılar..

Share